Piet Punt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Pieter Punt (6 februari 1909 - 5 juli 1973) was een Nederlands voetballer die als verdediger uitkwam voor D.F.C..

Punt speelde zijn enige interland in het Nederlands voetbalelftal op 28 november 1937 in de met 4-0 gewonnen wk-kwalificatiewedstrijd tegen Luxemburg. Ook maakte hij deel uit van de selectie voor het wereldkampioenschap voetbal in 1938. In 1935 was hij gastspeler voor NAC in een oefenwedstrijd tegen Reading FC.[1] Punt was werkzaam voor British Leyland.[2] Zijn zoon Piet Punt jr. speelde ook voor D.F.C. (van 1951 tot 1966, op een half jaar Birmingham City FC na).[3]

Zie ook[bewerken]