Pieter Barbiers (III)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Pieter Barbiers (1771-1837))
Naar navigatie springen Jump to search
Pieter Barbiers
Zelfportret (1826)
Zelfportret (1826)
Persoonsgegevens
Geboren Amsterdam, 23 januari 1771
Overleden Haarlem, 10 september 1837
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Schilder, graveur en tekenaar
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Pieter Barbiers, in de literatuur ook vermeld als Pieter III Barbiers Bzn, (Amsterdam, 23 januari 1771Haarlem, 10 september 1837) was een Nederlandse schilder, graveur en tekenaar.

Leven en werk[bewerken]

Barbiers, lid van de schildersfamilie Barbiers, was een zoon van kunstschilder Bartholomeus Barbiers (1743-1808) en Johanna Hendrica Kieman. Hij trouwde in 1796 met Maria Geertruida Snabilie (1773-1838), zij schilderde vooral bloemen- en vruchtenstillevens

Barbiers leerde schilderen van zijn vader. Hij verhuisde naar Haarlem, waar hij op 5 december 1793 werd opgenomen in het Sint Lucasgilde.[1] Hij werd tekenmeester van het Haarlems Teekencollegie en was medeoprichter van het tekengenootschap Kunst Zij Ons Doel. Barbiers schilderde met name genrestukken en historische onderwerpen.[2] Hij gaf les aan zijn kinderen Pieter Barbiers (1798-1848) en Maria Geertruida Barbiers (1801-1849) en Johannes Petrus van Horstok.

Zie ook[bewerken]