Traject

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Plaatstijdfunctie)
Ga naar: navigatie, zoeken

Een traject (van het Latijns voltooid deelwoord transiectum van trans+iacere: iets ergens doorheen gooien, dus letterlijk een doorworp) is de afgelegde of af te leggen weg van een voorwerp door een ruimte. Wiskundig kan worden onderscheiden enerzijds een kromme die een aaneensluitende verzameling posities vormt, plus informatie over de volgorde waarin die doorlopen worden, en anderzijds een plaatstijdfunctie, waaruit ook de snelheid in iedere fase van het traject volgt. Een traject wordt meestal bepaald tussen een beginpunt en een eindpunt, waarbij daartussen het traject theoretisch alle denkbare vormen kan aannemen; daarnaast kan een traject naar één of beide zijden onbegrensd zijn, zoals een hyperboolbaan.

Zie ook[bewerken]