Plattebuiskachel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een plattebuiskachel in het Heemhuis te Deurne
Leuvense stoof in café Vlissinghe in Brugge

Een plattebuiskachel, soms ook Brabantse kachel of Leuvense stoof of ook wel Mechelse stoof genoemd, is een kachel waarbij de rookgassen, alvorens naar de schoorsteen gevoerd te worden, eerst door een kast worden gevoerd, waarop zich enkele kookgaten bevinden. Deze kunnen met kachelringen desgewenst worden verkleind. Aldus dient een plattebuiskachel tevens als fornuis.

De stookinrichting is gewoonlijk een vierkant kastje op poten, waarop zich een kolom bevindt die de rookgassen verticaal naar de onderzijde van de kookkast voert. De rookgassen doorlopen vervolgens de kookkast van voor naar achter. Gewoonlijk wordt de kookkast aan de achterzijde ondersteund. In de zijkant van de stookinrichting was soms ook een lade aangebracht die als bakoven dienst kon doen. Het effect was dat er meer warmte achterbleef in de ruime waar de stoof stond.

Achter de kookgaten bevond zich de verticale kachelpijp, waarmee de rookgassen uiteindelijk werden afgevoerd.

De plattebuiskachel werd populair gedurende de tweede helft van de 19e eeuw. De naam Leuvense stoof kwam er, omdat er in de streek rond Leuven mooi versierde exemplaren gemaakt werden.