Quintus Tullius Cicero

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Quintus Tullius Cicero (102 v.Chr. - 43 v.Chr.) was een jongere broer van de beroemde redenaar Marcus Tullius Cicero.

In 54-53 v.Chr. diende hij als legaat onder Caesar in de Gallische Oorlog. Toen zijn legioen in België in winterkwartier lag werd het aangevallen door de Eburonen en een aantal andere Gallische stammen. Quintus Tullius liet zich echter - in tegenstelling tot Sabinus en Cotta vóór hem - niet uit zijn versterkte kamp lokken. Zijn troepen hadden grote moeite om de woeste aanvallen van de Galliërs af te slaan, maar hielden stand tot ze door Caesar werden ontzet. Hierna ging Caesar in de tegenaanval met de slag aan de Sabis en de belegering van de Aduatuci in hun oppidum te Thuin.

Later, na de moord op Caesar, zou Quintus Tullius door Marcus Antonius net als zijn beroemdere broer gerekend worden tot de sympathisanten met de moordenaars van Caesar, zodat hij op de proscriptielijst kwam. In het jaar 43 v.Chr. werd ook hij op last van Marcus Antonius vermoord.

Quintus Tullius Cicero schreef hoogst waarschijnlijk de Commentariolum petitionis, met tips aan zijn broer Marcus voor de consulaire verkiezingscampagne van 64 v.Chr. In omgekeerde richting zijn de brieven van Marcus aan Quintus bewaard.

Literatuur[bewerken]

  • Michèle Ducos, "Cicéron (Quintus Tullius)", in: Richard Goulet (red.), Dictionnaire des philosophes antiques, vol. 2, CNRS Éditions, Paris, 1994, ISBN 2-271-05195-9, p. 396–398