RAF Coltishall

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
RAF Coltishall
Badge van RAF Coltishall op een Jaguar GR.3A
Badge van RAF Coltishall op een Jaguar GR.3A
IATA: CLF ICAO: EGYC
Algemene informatie
Opgericht 1939-1940
Type militair (gesloten in 2006)
Eigenaar Ministerie van Defensie
Hoogte 20 m
Coördinaten 52° 45′ NB, 1° 21′ OL
Locatie in Norfolk
RAF Coltishall
RAF Coltishall
Startbanen
   Baan      Lengte   Materiaal
04/22 2286 m asfalt
Lijst van luchthavens
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

RAF Coltishall is een voormalige militaire vliegbasis van de Royal Air Force in het Engelse graafschap Norfolk. De basis ligt op ongeveer 15 km noord-noord-oost van Norwich, grotendeels op het grondgebied van Scottow. Ze was in gebruik van 1939 tot 2006.

Geschiedenis[bewerken]

De basis werd gebouwd in 1939 en heette aanvankelijk Scottow Aerodrome. Nadien kreeg ze de naam van het nabijgelegen dorp Coltishall. In mei 1940 werd ze in dienst genomen als een basis van gevechtsvliegtuigen, die onder meer deelnamen aan de Battle of Britain. Op het einde van de Tweede Wereldoorlog werden er enkele Poolse eskaders gestationeerd.

Na de oorlog bleef RAF Coltishall de thuisbasis van gevechtsvliegtuigen, waaronder de Havilland Mosquito, Gloster Javelin, English Electric Lightning en de Frans-Britse Sepecat Jaguar, die in 1974 de Lightning verving. Jaguars van RAF Coltishall namen deel aan onder meer de Golfoorlog in 1991 en Operation Deny Flight van de NAVO in Bosnië-Herzegovina (1993-1995).

RAF Coltishall bleef een Jaguar-basis tot de sluiting op 30 november 2006. Voor de vervanger van de Jaguar, de Eurofighter Typhoon, werd het vliegveld niet meer weerhouden.

In het centrum van het wooncomplex van RAF Coltishall is daarna een nieuwe mannengevangenis opgericht, HMP Bure, die in 2009 in gebruik werd genomen.

De Norfolk County Council kocht het vliegveld in 2013 voor 4 miljoen pond. De eerste fase van de ontwikkeling van het terrein was de aanleg van een groot zonnestroompark langs weerszijden van de vroegere landingsbaan in 2015, met een nominaal vermogen van 32 MW.[1]

Externe links[bewerken]