Rechtsleer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De rechtsleer (ook wel doctrine genoemd) is het geheel van geschriften gewijd aan het recht door gezaghebbende auteurs, meestal rechtsgeleerden. Het recht zoals aangetroffen in de wetgeving en in de rechtspraak spreekt immers niet voor zich, maar moet verduidelijkt worden.

Functies[bewerken]

De rechtsleer heeft verschillende functies:

  • het geven van commentaar op wetgeving en rechtspraak
  • de interpretatie van wetgeving en rechtspraak
  • de inpassing in het gehele rechtssysteem van een bepaalde wet of rechterlijke uitspraak
  • de vergelijking met andere rechtsstelsels

Rechtsbron[bewerken]

De rechtsleer is een zelfstandige, doch niet bindende rechtsbron. Dit betekent dat de rechtsleer een eigen, opzichzelfstaande verschijningsvorm is van het recht, doch dat de interpretatie die de rechtsleer geeft aan het recht niet bindend is voor de burger, het bestuur of de rechter.