Retrograad (astronomie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De oranje gekleurde maan beweegt zich in tegenovergestelde richting.

Een hemellichaam is retrograad als het zich in tegengestelde richting roteert ten opzichte van de meerderheid van de naburige hemellichamen.

In het zonnestelsel bewegen alle planeten en de meeste manen zich in dezelfde richting. De meeste planeten en manen draaien ook in dezelfde richting om hun as. Vrijwel alle retrograde manen zijn kleine, ingevangen rotsblokjes.

Baan[bewerken | bron bewerken]

Het enige object in het zonnestelsel met een aanzienlijke massa dat zich in retrograde baan beweegt is Triton, de grootste maan van Neptunus. Ook de Komeet Halley beweegt retrograad.

Een planeet waarvoor vermoedelijk hetzelfde geldt, is WASP-17b, een exoplaneet in het sterrenbeeld Schorpioen, die in een tegengestelde baan om de ster WASP-17 draait. Het is een van de grootste planeten en heeft een zeer lage dichtheid.[1][2][3]

Aswenteling[bewerken | bron bewerken]

Een hemellichaam heeft een retrograde aswenteling als het in de omgekeerde richting om zijn as wentelt. In het zonnestelsel wentelen de meeste planeten en manen in dezelfde richting als de baanomloop, wat gemakkelijk te verklaren is als men veronderstelt dat het zonnestelsel is ontstaan uit een draaiende schijf materie. Het bekendste voorbeeld van een planeet met een retrograde aswenteling is Venus.