Rijks-Italië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
kaart van Rijks-Italië in 1789.

Rijks-Italië (Duits: Reichsitalien) of Koninkrijk Italië (Duits: Königreich Italien, Latijn: Regnum Italiae of Regnum Italicum) was de benaming voor de Italiaanse gebieden die onderdeel uitmaakten van het Heilige Roomse Rijk. Rijks-Italië had een oppervlakte van ongeveer 65.000 km² en bestond uit een aantal vorstendommen en republieken, waaronder Milaan, Savoye, Parma en Piacenza, Modena, Mantua, Toscane, Genua en Lucca. Met uitzondering van Savoye waren deze staatjes niet vertegenwoordigd in de Rijksdag of bij een kreits ingedeeld.