Roel de Neve

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Roeland Gilles (Roel) de Neve (1949) is een Nederlandse beroepsgenealoog.

Leven en werk[bewerken]

De Neve is ingenieur (ing.) weg- en waterbouwkunde en doctorandus in de geschiedenis. Na zijn vertrek bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat werd De Neve genealoog. Hij was hoofdredacteur van het genealogische tijdschrift De Nederlandsche Leeuw van het Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde. De Neve was korte tijd redacteur van het Nederland's Adelsboek. Momenteel is hij redacteur van De Indische Navorscher (jaarboek van de Indische Genealogische Vereniging) en Blazoen, kwartaalblad van het Nederlands Genootschap voor Heraldiek.

De Neve publiceerde verschillende genealogische artikelen en monografieën. Een van de eerste publicaties was die over zijn eigen familie: Genealogie De Neve (Mechelen, Bergen op Zoom, Steenbergen, Nederlandsch-Indië) uit 1991. Hij publiceert met name over Indische[1][2] en adellijke families, alsmede over bedrijfsgeschiedenis, regionale geschiedenis en watermanagement.

Adels- en patriciaatsgeschiedenis[bewerken]

De Neve heeft zich verschillende malen beziggehouden met adels- en patriciaatsgeschiedenis, met name met, zoals hij dat noemde, "adellijke pretenties". Een aantal geslachten die in de 19e eeuw geadeld waren, pretendeerde van oud-adellijke afkomst te zijn. De Neve toonde aan dat in die gevallen die afkomst onbewijsbaar was. In het recente verleden onderzocht hij de adellijke pretenties van twee geslachten die verzoeken om inlijving in de Nederlandse adel hadden gedaan, namelijk leden van de families Quast en Lutter. In het geval van de familie Quast kwam het tot discussie en gerechtelijke procedures, die zich deels in het publieke domein afspeelden. In de conclusie van de Rechtbank te Amsterdam is onder andere het volgende citaat van De Neve opgenomen: "Wat een genealoog beweert mag per definitie als (bewuste) onwaarheid worden beschouwd tenzij of totdat het tegendeel door hem middels archiefbronnen is aangetoond of ten minste aannemelijk is gemaakt".[3]
Daarnaast publiceerde De Neve over andere belangwekkende personen en families in de al dan niet recente geschiedenis, zoals Johanna Borski, een negentiende-eeuws bankier, en Pieter Caland, waterbouwkundige.

Bibliografie (selectie)[bewerken]

Monografieën[bewerken]

  • Genealogie De Neve (Mechelen, Bergen op Zoom, Steenbergen, Nederlandsch-Indië). Zoetermeer, 1991.
  • Bronnen voor genealogisch onderzoek naar Europese families in Nederlands-Indië. Tentoonstelling ter gelegenheid van het eerste lustrum van de Indische Genealogische Vereniging 28 juni-6 juli 1993. Den Haag, 1993.
  • De H. Bonifatiusparochie. Het roomse leven in Rijswijk door de eeuwen heen. Rijswijk, 1998.
  • Genealogie Van Dam van Isselt. Utrecht, 1999.
  • Vijfenzeventig jaar deskundig in weg en water, 1927-2002. Dienst Weg- en Waterbouwkunde, Wegbouwkundige Dienst, Rijkswegenbouwlaboratorium. Delft, 2002.
  • [co-auteur] Omzien naar water. Hoogheemraadschap Amstel, Gooi en Vecht. Hilversum, 2002.
  • [co-auteur] Om het zuivere water... Rijksinstituut voor Integraal Zoetwaterbeheer en Afvalwaterbehandeling (RIZA), 1920-2005. Lelystad, 2006.
  • Asal Oesoel. Indische stamboom. Den Haag, 2009.

Bibliografie (adels- en patriciaatsgeschiedenis)[bewerken]

  • ‘Niet-adellijke Van der Capellen’s in Nederlands-Indië’, in: De Nederlandsche Leeuw 116 (1999), k. 572-578.
  • ‘Regenten, aristocratisering en genealogie’, in: Virtus. Jaarboek voor adelsgeschiedenis 10 (2003), p. 122-150.
  • ‘Genealogiebeoefening en adellijke pretenties. Noblesse d’obscurité tijdens de Republiek en het Koninkrijk’, in: Jaarboek van het Centraal Bureau voor Genealogie 59 (2005), p. 117-152.
  • 'Hedendaagse adelspretenties in Nederland. "Freiherr von Quast-Juchter" en "Ritter von Lutter"', in: De Nederlandsche Leeuw 124 (2007), p. 17-32, met rectificatie in: idem 128 (2011), p. 3.[4]
  • ‘Verwekt door de koning. Vorstelijke bastaarden in de negentiende eeuw’, in: Genealogie. Tijdschrift voor familiegeschiedenis 14 (2008), p. 13-17.
  • ‘Onder vorsten. De Oranjes in Europees genealogisch perspectief’, in: Jaarboek van het Centraal Bureau voor Genealogie 63 (2009), p. 51-80.
  • ‘De Duitse adel en Nederlandsch-Indië’, in: De Indische Navorscher 22 (2009), p. 131-138.
  • ‘‘Wij Borski’s’. Burgerlijke aristocraten in Nederland’, in: Genealogie. Tijdschrift voor familiegeschiedenis 15 (2009), p. 102-105.
  • [Met R.J. van der Maal en J.R. Smit] ‘De voorouders van Annemarie Cecilia Gualthérie van Weezel’, in: De Nederlandsche Leeuw 127 (2010), p. 91-141.
  • ‘De verwantschap tussen Carlos prins de Bourbon de Parme en Annemarie Gualthérie van Weezel’, in: De Nederlandsche Leeuw 127 (2010), p. 142-145.

Externe link[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Wilders’ overgrootmoeder was moslim of boeddhist
  2. Wereldjournalisten.nl 13 januari 2010
  3. Uitsprakenregister, gepubliceerd 16 maart 2011
  4. Hedendaagse adelspretenties in Nederland