Sadi Carnot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sadi Carnot

Nicolas Léonard Sadi Carnot (Parijs, 1 juni 179624 augustus 1832) was een Frans wiskundige. Hij was een zoon van Lazare Carnot. Deze was tijdens de expeditie van Napoleon in Egypte geweest en gaf daarom zijn zoon de Arabische naam Sadi. Sadi Carnot was een van de belangrijkste tijdgenoten van Fourier met interesse in de warmtetheorie. Hij stierf, eveneens in Parijs, aan cholera. Hij is één van de 72 Fransen wier namen op de Eiffeltoren gegrift staan.

Carnot bestudeerde het werk van de Schotse ingenieur James Watt die er in geslaagd was het rendement van de stoommachine te verhogen van 1% tot 19%. Carnot probeerde dat vanuit een wetenschappelijk oogpunt te begrijpen en tot een theorie te komen die de haalbare efficiëntie voorspellen kon. Hij ging daarbij uit van de idealegaswet pV=nRT en beschouwde een kringloop, bestaande uit twee isotherme en twee adiabatische veranderingen. Hij toonde daarmee aan dat het hoogst haalbare rendement geheel bepaald werd door de twee temperaturen Thoog en Tlaag in de cyclus. Hij publiceerde in 1825 deze analyse in zijn boek Sur la puissance motrice du feu (Over de bewegende kracht van het vuur). Hierin gaf hij een eerste formulering van de Tweede wet van de thermodynamica, waarmee hij de grondslag legde voor de ontwikkeling van de thermodynamica. Benoit Clapeyron zou zijn ideeën later een strengere wiskundige vorm geven.

De cyclus waarmee het rendement van dergelijke energieomzettingen berekend kan worden is naar hem vernoemd.

De zoon van zijn broer Hippolyte Carnot, ook Sadi geheten (Marie François Sadi Carnot), zou later president van Frankrijk worden.

Zie ook: Robert Stirling

Externe link[bewerken]