Naar inhoud springen

Sigibert III

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Munt van Sigibert III, geslagen in Marseille

Sigibert III (ca. 630 - Metz, ca. maart 656) was koning der Franken van 633 tot 656 in het deelgebied Austrasië.

Hij werd al op driejarige leeftijd koning van Austrasië in 633. Zijn vader Dagobert I stierf zes jaar later en zijn broer Clovis II werd koning van de rest van het rijk.

Sigiberts voogd Pepijn van Landen stierf in 640 en sindsdien moest hij zich alleen redden. Uiteindelijk werd hij in 644 meerderjarig en huwde hij met een prinses Immichilde. Uit dat huwelijk werden twee kinderen geboren: een zoon, de latere koning Dagobert II (ca. 652-679), en een dochter, Bilichild (ca. 654-675), de latere echtgenote van Childerik II.

Later verzwakte Sigibert. Hij stierf in maart 656, waarna zijn zoon als Dagobert II koning werd. Echter niet voor lang: Grimoald I, zoon van hofmeier Pepijn verbande hem om zelf de macht in handen te nemen.

Heiligverklaring

[bewerken | brontekst bewerken]

Sigibert toonde zich zeer edelmoedig tegenover de kerk en zou twaalf abdijen gesticht hebben, waaronder de abdijen van Stavelot en Malmedy met behulp van Remaclus. Daarnaast stichtte hij kerken en hospitalen. Hij wordt vereerd als heilige. Zijn feestdag is op 1 februari. Sigibert is de patroon van Lotharingen en wordt aangeroepen tegen regen en ongeluk.[1]

Voorouders van Sigibert III
Overgrootouders Chilperik I (535-584)

Fredegonde (545-597)
? (-)

? (-)
? (–)

? (-)
?(–)

? (-)
Grootouders Chlotharius II (584-629)

Bertrude (~590-618)
? (-)

? (-)
Ouders Dagobert I (603-?)

Ragnetrude (-)
Sigibert III (630-656)
Zie de categorie Sigebert III van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.