Sjadoef

Een sjadoef is een hefboom met een tegengewicht (meestal een zware steen of een zak met zand) en een emmer om water over te scheppen van een rivier naar velden en beekjes. Hij is Egyptisch van oorsprong en is pas uitgevonden ten tijde van het Nieuwe Rijk. De sjadoef is het eerste echte hulpmiddel voor de irrigatie en het wordt tot op de dag van vandaag nog gebruikt. Nadat het water was opgetild met de sjadoef werd het in kanaaltjes en beekjes rond en door de velden geleid.

Volgens andere bronnen werden de eerste sjadoefs voor irrigatie gebruikt in Mesopotamië omstreeks 3500 v.Chr, waar men ook aan irrigatielandbouw deed.

Geplaatst op:
17-05-2005

Dit is een beginnetje over civiele techniek en bouwkunde. U wordt uitgenodigd om op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen.