Slag bij Cardedeu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Slag bij Cardadeu
Onderdeel van de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog
Slag bij Cardedeu
Datum 16 december 1808
Locatie Cardedeu, Catalonië
Resultaat Frans overwinning
Strijdende partijen
Vlag van Frankrijk Franse keizerrijk Vlag van Spanje Spanje
Leiders en commandanten
Laurent de Gouvion Saint-Cyr Juan Miguel de Vives
Theodor von Reding
Troepensterkte
16.500 soldaten 9.100 soldaten
7 kanonnen
Verliezen
600 doden of gewonden 2.500 doden
5 verloren kanonnen

Spaanse opstand, 1808
Madrid · El Bruc · Alcolea · Cabezón · 1e Gerona · La Romana Divisie · 1e Zaragoza · 2e Gerona · Medina de Rioseca · Valencia · 1e Cádiz · Bailén · Évora · Roliça · Vimeiro
Napoleons veldtocht, 1808-09
Pancorbo · Valmaseda · Burgos · Roses · Espinosa · Tudela · Somosierra · Cardadeu · Molins de Rey · Sahagún · Benavente · 2e Zaragoza · Castellón · Mansilla · A Coruña
Portugal en Noord-Spanje, 1809
Villafranca · Braga · Amarante · Lugo · Chaves · 1e Porto · Vigo · Grijó · 2e Porto · Santiago · Sanpayo
Castilië & Andalusië, 1809-10
Uclés · Miajadas · Yevenes · Ciudiad-Real · Medellín · Alcantara · Torralba · Talavera · Almonacid · Baños · Tamames · Ocaña · Carpio · Alba de Tormes · 2e Cádiz
Noordoost-Spanje, 1809-14
Castello d'Empúries · Valls · Monzón · Girona · Alcañiz · María · Belchite · Hostalrich · Mollet · Vich · Manresa · Lérida · Mequinenza · San Quentín · La Bisbal · Tortosa · Pla · 1e Tarragona · Montserrat · Cervera · Figueras · Saguntum · 2e Valencia · Altafulla · 1e Castella · Castella · 2e Tarragona · 3e Zaragoza · Ordal
Invasie van Portugal, 1810-11
Astorga · Ciudad Rodrigo · Barquilla · Côa · Almeida · Bussaco · Torres Vedras · Pombal · Redinha · Condeixa · Casal Novo · Foz d'Arunce · Sabugal · Fuentes de Oñoro · 2e Almeida
Beleg van Cádiz, 1810-1812
3e Cádiz · Montellano · Fuengirola · Baza · Barrosa · Zujar · 1e Bornos · Tarifa · 2e Bornos
Castilië en Noord-Spanje, 1811-13
Gebora · 1e Badajoz · Campo Maior · Úbeda · Albuera · Usagre · 1e Arlabán

De Slag bij Cardadeu was een slag die op 16 december 1808 werd uitgevochten tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog tussen het Eerste Franse Keizerrijk en Spanje.

Aanloop[bewerken | bron bewerken]

Sinds juli 1809 zat het Franse leger van generaal Guillaume Philibert Duhesme vast in Barcelona. In eerste instantie werd er een poging gedaan door Honoré Charles Reille gedaan om Duhesme uit zijn isolement te krijgen, maar na de slag bij Gerona was hij uitgeschakeld. Er werd een nieuwe poging ondernomen door Laurent de Gouvion Saint-Cyr. Na een succesvol beleg van Roses marcheerde hij richting Barcelona.

Ondertussen bracht de nieuwe Spaanse generaal Juan Miguel de Vives Duhesme terug te dringen tot in de muren van Barcelona. De Gouvion Saint-Cyr koos voor een ogenschijnlijke inlandse route naar Barcelona en marcheerde in een boog om Girona heen. Zodra de Spanjaarden het nieuws hoorden brachten ze een gedeelte van een leger op de been om de Fransen te onderscheppen.

Slag[bewerken | bron bewerken]

In de ochtend van 16 december bereikte Vives met zijn leger de vallei ten westen van Cardedeu. Saint-Cyr bereikte als tweede het slagveld en stelde zijn Italiaanse soldaten in de frontlinie. Deze vormden de eerste aanval op de rechterflank van het Spaanse leger samen met de divisie van kolonel Souham. Hij wist de eerste linie te doorbreken, maar werd staande gebracht door de tweede linie. Door een tegenaanval van Theodor von Reding werden de Italianen terug gedreven.

Saint-Cyr handelde snel en stuurde zijn leger opnieuw op de rechterflank af, maar ook richting de centrum van de Spaanse legermacht. Vervolgens stuurde hij een enkele divisie richting de linkerflank van de Spanjaarden om hen af te leiden. Dit gaf de gelegenheid voor de Italiaanse cavalerie om de Spanjaarden in de rug aan te vallen. Hierdoor sloegen het Spaanse leger op de vlucht. Theodor von Reding wist nog maar net te ontsnappen.

Nasleep[bewerken | bron bewerken]

Toen de Spaanse commandant Caldagues het nieuws vernam over de slag begon hij zich te trekken uit zijn kampement bij Barcelona en trok zich verder terug. In de Slag bij Molins del Rey zou Caldagues samen met Von Reding en Vives tegenover Saint-Cyr staan.

Bronnen[bewerken | bron bewerken]

  • David Gates (2002): The Spanish Ulcer: A History of the Peninsular War. London: Pimlico. ISBN 0-7126-9730-6.
  • Digby Smith (1998): The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill. ISBN 1-85367-276-9.
  • Charles Oman (2010): A History of the Peninsular War Volume I. La Vergne, Tenn.: Kessinger Publishing. ISBN 1432636820.
  • Charles Oman (1995): A History of the Peninsular War Volume II. Mechanicsburg, Pennsylvania: Stackpole. ISBN 1-85367-215-7.