Sneeuwpop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een klassieke sneeuwpop

Een sneeuwpop (vooral gebruikelijk in Nederland) of sneeuwman (meest gangbare in België) is een standbeeld van sneeuw, meestal door kinderen gemaakt.

De 'klassieke' sneeuwpop bestaat uit drie sneeuwballen. De onderste, de grootste, stelt het onderlichaam voor. De middelste (zowel in hoogte als in grootte) is het middenlijf. De bovenste is de kleinste en stelt het hoofd voor.

De sneeuwballen worden gemaakt door een handgeknede sneeuwbal door de sneeuw te rollen. Als de sneeuwbal geleidelijk zwaarder wordt, zal hij door zijn eigen gewicht de nieuw aangeplakte sneeuw beter aandrukken.

Om het hoofd een gezicht te geven wordt het voorzien van twee ogen gemaakt van twee steenkooltjes. Voor de neus wordt vaak gebruikgemaakt van een winterpeen of wortel. De mond kan worden gemaakt van knopen of eventueel van een takje, dan wel een vijftal kleine steenkooltjes.

Om te zorgen dat de pop het niet koud krijgt, wordt hij voorzien van een sjaal om zijn nek. Soms offert de maker zijn exemplaar hiervoor op. En tenslotte, om hem wat te doen te geven, krijgt hij een bezem, die in zijn zijkant wordt gestoken.

In 2011 kreeg de Amerikaanse uitvinder Ignacio Marc Asperas patent op een techniek om sneeuwpoppen te bouwen.[1]

Fotogalerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Icoontje WikiWoordenboek Zoek sneeuwman op in het WikiWoordenboek.
Bronnen, noten en/of referenties