Sociale markteconomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van een reeks over
Christendemocratie

Orange flag waving.svg

Portaal  Portaalicoon  Politiek

Met sociale markteconomie (Duits: Soziale Marktwirtschaft) wordt een soort van middenweg tussen een socialistisch en een liberalistisch economisch systeem bedoeld.

De sociale markteconomie ontwikkelde zich in Europa na de Eerste Wereldoorlog als reactie op de revolutiegolf in 1917 en 1918. Vooral in de Scandinavische landen en de Benelux werden de vakbonden betrokken bij de vorming van een sociaal beleid. Wetgeving beperkte de arbeidsduur per dag en per week, en er kwamen sociale verzekeringen voor ziekte, ouderdom, invaliditeit en werkloosheid. De arbeider kreeg ontslagbescherming, en werd vertegenwoordigd in een ondernemingsraad.

De sociale markteconomie gaf als economisch model ook aan de Bondsrepubliek Duitsland vorm na de Tweede Wereldoorlog, en aan de Oost-Europese landen na de ontbinding van de COMECON.

Zie ook[bewerken]