Paul Durand-Ruel: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
1.015 bytes toegevoegd ,  17 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
k (links - hopelijk zinvol geacht)
'''Paul Durand-Ruel''' (1831-1922) was een belangrijk Frans kunsthandelaar in de 19e eeuw.
 
Zijn vader had een winkel met o.a. schildersbenodigdheden, waar later een kleine galerie bij kwam. Al op jonge leeftijd had Paul belangstelling voor schilderkunst en hij ontwikkelde een bijzondere interesse in eigentijdse kunst.
Tijdens de Frans-Duitse oorlog ontmoette hij [[Claude Monet|Monet]] en [[Pissarro]] in Londen.
 
In 1859 opende hij een eigen galerie in de Rue Lafitte. Daar paste hij een nieuwe presentatievorm toe. Niet langer hingen de schilderijen dicht tegen elkaar aan, van plafond tot vloer ('Petersburgse methode'), maar elk werk kreeg ruimte op ooghoogte, waardoor het ook mogelijk werd de schilderijen beter te belichten.
 
Tijdens de Frans-Duitse oorlog ontmoette hij [[Claude Monet|Monet]] en [[Pissarro]] in Londen., waar hij probeerde voet aan de grond te krijgen in de kunstwereld.
In januari 1872 kocht hij werk aan van [[Edouard Manet|Manet]], maar ondanks al zijn inspanningen en tentoonstellingen bleef het werk lange tijd onverkocht.
Het zat Durand-Ruel echter niet mee. Het succes bleef uit, en bezoekers en critici reageerden spottend op de tentoongestelde werken. Niettemin durfde hij risico's te nemen. Hij was een van de eerste kunsthandelaars die 'zijn' artiesten voorzag van een geregeld inkomen, uiteraarddoor innieuw ruil voorwerk hetaan aanleverente van nieuw werkkopen. Hij werd een belangrijk promotor van met name het werk van de [[impressionisme|impressionisten]]. Niettemin waren de betrekkingen tussen Durand-Ruel en deze schilders niet altijd even hartelijk. Zij klaagden veel en verkochten soms ook werk achter zijn rug om.
 
In 1884 gaat Durand-Ruel bijna failliet. Via de bekende vrouwelijke impressionist [[Mary Cassatt]] weet hij contacten te liggen in de Verenigde Staten. Dit feit en de toegenomen belangstelling voor de impressionisten redden hem van de ondergang.
Hij was een van de eerste kunsthandelaars die 'zijn' artiesten voorzag van een geregeld inkomen, uiteraard in ruil voor het aanleveren van nieuw werk. Hij werd een belangrijk promotor van met name het werk van de [[impressionisme|impressionisten]]. Niettemin waren de betrekkingen tussen Durand-Ruel en deze schilders niet altijd even hartelijk. Zij klaagden veel en verkochten soms ook werk achter zijn rug om.
109.557

bewerkingen

Navigatiemenu