Speculoos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Biscuit de speculoos 1.jpg
De 19e-eeuwse Vlaamse naam[bron?] voor speculaas, speculaus, verwerd in de 20e eeuw in Brussel tot het belgicisme 'speculoos'

Speculoos is een koekje dat in België en ook wel in Nederland wordt gegeten. Hoewel de naam lijkt op die van speculaas, is speculoos een ander product. Bovendien wordt speculoos het hele jaar gegeten,[1] terwijl speculaas een seizoensproduct is dat vooral rond Sinterklaas wordt gebruikt.

Deze van oorsprong Belgische koekjes worden gemaakt zonder het specerijenmengsel dat in speculaas gebruikt wordt, de speculaaskruiden.[2][3] Hoogstens wordt er kaneel toegepast.

De naam speculoos[bewerken | brontekst bewerken]

Het woorddeel -loos in speculoos zou volgens sommige interpretaties staan voor zonder de speculaaskruiden.[4][5] Een andere verklaring is dat de oorsprong ligt bij bakkers uit Oost- en West-Vlaanderen die zich te Brussel vestigden en de Vlaamse spellingsvariant speculaus meebrachten, wat later het belgicisme speculoos opleverde. Weer anderen zeggen dat speculoos gebaseerd is op het Franse woord voor speculaas, ‘spéculos’.[6] Zo was het koekje dan ook opgenomen in de Larousse Gastronomique uit 1934.[7]

In Duitsland wordt speculoos als Karamellgebäck verkocht. Bij warme bakkers in Vlaanderen en Wallonië zal men rond de eindejaarsfeesten (van Sint-Maarten tot Driekoningen) ook de traditionele gekruide speculaas vinden, met een aandeel roggemeel, ruwe rietsuiker, boter en kruiden.

Ingrediënten[bewerken | brontekst bewerken]

De reden dat deze koekjes zonder specerijen werden gemaakt was dat de specerijen in België heel duur waren. In Nederland, met zijn koloniën in het begin van de twintigste eeuw, waarden de specerijen goedkoper.[4]

De hoofdingrediënten van speculoos zijn tarwebloem, kandijstroop (van bietsuiker) en soms kaneel.

Fabrikanten[bewerken | brontekst bewerken]

Enkele grotere fabrikanten van speculoos zijn:

Vernoeming[bewerken | brontekst bewerken]