Stan Collymore

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stan Collymore
Stan Collymore in duel (links)
Stan Collymore in duel (links)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Stanley Victor Collymore
Geboortedatum 22 januari 1971
Geboorteplaats Stone, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 191 cm
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Huidige club Gestopt
Jeugd
1988–1989
1989–1990
Walsall FC
Wolverhampton
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1990
1990–1992
1992–1993
1993–1995
1995–1997
1997–2000
1999
2000
2000–2001
2001
Stafford Rangers
Crystal Palace
Southend United
Nottingham Forest
Liverpool
Aston Villa
Fulham (huur)
Leicester City
Bradford City
Real Oviedo
Interlands
1995–1997 Vlag van Engeland Engeland 3 (0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Stanley Victor Collymore (Stone, 22 januari 1971) is een Engels voormalig voetballer.

Clubcarrière[bewerken]

Collymore begon zijn loopbaan als aanvaller in 1990 bij Crystal Palace FC. Hierna speelde hij voor Southend United FC voordat hij in 1993 bij Nottingham Forest FC kwam waar hij door brak. Zijn transfer naar Liverpool FC was in 1995 de duurste Britse binnenlandse transfer. Na twee seizoenen werd hij verkocht aan Aston Villa waar hij te maken kreeg met depressies. Hij keerde terug in het voetbal met een korte huurperiode bij Fulham FC voordat zonder transfersom in 2000 naar Leicester City ging. In oktober 2000 ging hij bij Bradford City AFC spelen maar dat werd geen succes. In februari 2001 ging hij naar het Spaanse Real Oviedo maar een maand later stopte hij op dertigjarige leeftijd met voetbal. In totaal speelde hij 251 competitiewedstrijden waarin hij 99 doelpunten maakte.

Interlandcarrière[bewerken]

Collymore speelde ook drie wedstrijden voor het Engels voetbalelftal. Hij maakte zijn debuut voor de nationale ploeg onder bondscoach Terry Venables op 3 juni 1995 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Japan (2-1), toen hij een aanvalskoppel vormde met Alan Shearer. Hij moest in dat duel na 76 minuten plaatsmaken voor Teddy Sheringham. Zijn derde en laatste interland speelde hij onder bondscoach Glenn Hoddle op 10 september 1997, toen hij in het WK-kwalificatieduel tegen Moldavië na 83 minuten inviel voor centrumspits Les Ferdinand.

Zie ook[bewerken]