Statenopvolging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Statenopvolging is het geheel aan regelingen rond oprichting van een nieuwe staat (de opvolgerstaat) die voortkomt uit een staat die voorheen erkend werd (de voorgangerstaat). Wanneer de opvolging van een staat door meerdere staten geschiedt, wordt van secessie gesproken.

Statenopvolging is een heikel en fel omstreden punt in het internationaal recht waar staten het meer oneens dan eens zijn.

Onderwerpen die aan de orde zijn bij statenopvolging, zijn bijvoorbeeld:

  • de erkenning van de nieuwe staat;
  • de nationaliteit van zijn inwoners;
  • de overname van rechten, plichten en eigendommen van de voorgangerstaat.

Rechtsbronnen[bewerken]

De twee voornaamste verdragen die de statenopvolging regelen zijn het Verdrag van Wenen uit 1978 inzake statenopvolging met betrekking tot verdragen en het Verdrag van Wenen van 1983 m.b.t. de staatseigendommen, archieven en sommen.

Beide verdragen werden echter door de overgrote meerderheid van de statengemeenschap noch geratificeerd noch ondertekend, waardoor de de statenpraktijk de belangrijkste rechtsbron vormt inzake statenopvolging. De impopulariteit van de twee voornoemde verdragen hebben hun impopulariteit juist te wijten aan hun niet-conformiteit met de statenpraktijk (bijvoorbeeld m.b.t. de statenopvolging bij secessie: de statenpraktijk spreekt over een clean slate, terwijl het Verdragn van Wenen van 1978 gewag maakt van verdragscontinuïteit).

Voorbeeld[bewerken]

  • Een voorbeeld waar dit speelde, is de Sovjet-Unie die in 1991 uiteenviel, waarbij Rusland werd gezien als de opvolgerstaat in diplomatieke zin.
  • Joegoslavië