Surveillance

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Voor de gelijknamige film, zie Surveillance (film).
Surveillance camera's

Surveillance, toezicht of bewaking[1] is het monitoren van gedrag, veel activiteiten of informatie met als doel informatie te verzamelen, te beïnvloeden of te sturen.[2][3] Dit kan observatie op afstand zijn met behulp van elektronische apparatuur, zoals gesloten televisiecircuits (CCTV), of het onderscheppen van elektronisch verzonden informatie zoals internetverkeer. Het kan ook eenvoudige technische methoden omvatten, zoals het verzamelen van menselijke inlichtingen en het onderscheppen van post.

Surveillance wordt door burgers gebruikt om hun leefomgeving veilig te houden. Het wordt door overheden gebruikt voor het verzamelen van inlichtingen - inclusief voor spionage, het voorkomen van criminaliteit, het beschermen van een proces, persoon, groep of object of het onderzoeken van criminaliteit. Het wordt ook gebruikt door criminele organisaties om misdaden te plannen en te plegen, en door bedrijven om informatie te verzamelen over criminelen, hun concurrenten, leveranciers of klanten. Religieuze organisaties die belast zijn met het opsporen van ketterij en heterodoxie kunnen ook toezicht houden.

Surveillance kan als bijeffect hebben dat op ongerechtvaardigde wijze de privacy van mensen wordt geschonden. Het wordt vaak bekritiseerd door activisten voor burgerlijke vrijheden.[4] Liberale democratieën kunnen wetten hebben die het gebruik van surveillance door de overheid en privé willen beperken, terwijl autoritaire regeringen zelden binnenlandse beperkingen hebben.

Bij spionage gebeurt de surveillance typisch heimelijk en in ieder geval tegen de wetten van de geobserveerde partij. Heimelijke surveillance die legitiem is, is dus geen spionage. Openlijke surveillance die wel tegen de wetten van de geobserveerde partij is, is dus wel spionage.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]