Tableau Economique

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Orginale illustratie van Quesnay, 1759.

Het Tableau Economique of economisch tableau is een macro-economisch model en is ontwikkeld door de Franse arts en econoom François Quesnay in 1758. [1] Samen met de handelsbalans van Jean-Baptiste Colbert (1619-1683) vormt dit een van de oudste economische modellen.

De publicatie van het economisch tableau leverde een fundament voor de ideeën van de fysiocraten. Het was misschien wel de eerste poging om de werking van de economie op analytische wijze te beschrijven. Zo wordt dit werk ook wel beschouwd als een van de eerste bijdragen aan de economische wetenschap, alhoewel de publicatie van The Wealth of Nations door Adam Smith in 1776 algemeen als het startpunt van de economie als wetenschap wordt gezien.

De term Tableau Economique is tevens de benaming van Quesnay's publicatie uit 1758, waarin hij dit model presenteerde.

De opzet van het tableau[bewerken]

Het economisch tableau geeft een schema van de opbrengsten en kapitaalstromen in een economie gebaseerd op landbouw. Deze landbouweconomie is voorgesteld als een kringloop, waarin door ruiltransacties de jaarlijkse opbrengst van land wordt verdeeld tussen consumptie en investering in nieuwe aanwas, zodat het proces het volgende jaar weer kan plaatsvinden. Dit kringloopmodel heeft de volgende vorm:

Tableau1-1-.gif
Figuur 1: Productie stroomdiagram van Quesnay's Tableau

Dit rekenschema is in uitgetekende vorm opgebouwd als een steeds weer delende Stroomdiagram, en stond bekend als de zigzag. Dat is goed terug te zien in de oorspronkelijke afbeelding van het Tableau uit 1759.[2]

Het Tableau Economique ontcijferd[bewerken]

In 2007 hebben Steenge en Van den Berg het achttiende-eeuwse economisch model, verder geïnterpreteerd.[3] Generaties wetenschappers, onder wie Karl Marx, concludeerden dat het Tableau Economique van François Quesnay niet klopte, maar Steenge en Van den Berg hebben het tegendeel bewezen.

Quesnay wilde aantonen dat Frankrijk achterop raakte bij Engeland aan de hand van een door hemzelf ontworpen rekenschema, het Tableau Economique. Het had een wonderlijke en volstrekt unieke vorm. Het kwam neer op het inpassen van bepaalde getallen in een 3 x 3 vierkant met gegeven randtotalen, een soort magisch vierkant dus.

Nadat eerst Karl Marx zijn tanden erop had stukgebeten, dook het vierkant weer op bij vraagstukken rond de efficiëntie van kapitalisme en communisme. Een onderzoeker van het MIT-instituut in Boston concludeerde in 1955 dat het schema niet klopte.[3]

De econoom Steenge dook samen met de economisch historicus Richard Van den Berg in de oude teksten. Zij ontdekten dat alle interpretatoren een bepaalde passage niet goed hadden gelezen. Voor hen betekende dit dat zij met die kennis de oude getallen konden reproduceren in termen van hedendaagse methoden. De conclusie was duidelijk: François Quesnay had het bij het rechte eind.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Henry William Spiegel (1983) The Growth of Economic Thought, Revised and Expanded Edition, Duke University Press. p.189
  2. Oorspronkelijke afbeelding van het Tableau uit 1759
  3. a b Economen uit Twente en Londen ontcijferen eeuwenoud model, artikel in Kennislink.nl 05.07.2007.