Tatie Danielle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Tatie Danielle
Regie Étienne Chatiliez
Producent Charles Gassot
Scenario Étienne Chatiliez
Florence Quentin
Hoofdrollen Tsilla Chelton
Catherine Jacob
Éric Prat
Muziek Gérard Kawczynski
Gabriel Yared
Montage Catherine Renault
Cinematografie Philippe Welt
Première 4 april 1990
Genre Komedie
Speelduur 110 minuten
Taal Frans
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Aantal bezoekers 2 151 463 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Overige nominaties 3: César voor beste actrice, César voor beste actrice in een bijrol (Catherine Jacob), César voor beste jong vrouwelijk talent (Isabelle Nanty) (1991)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Tatie Danielle is een Franse film van Étienne Chatiliez die werd uitgebracht in 1990.

Samenvatting[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Danielle Billard is een bejaarde weduwe die sinds de dood van haar man, kolonel Edouard Billard, in Auxerre samenleeft met Odile, haar nauwelijks jongere huishoudster en meid voor alle werk. Danielle is een kribbige, verzuurde, achterbakse en chagrijnige vrouw met wie Odile het zwaar te verduren heeft. Odile is de kop van Jut op wie Danielle al haar boosaardigheid uitwerkt. Op een dag verplicht Danielle haar huissloof de grote luchter af te stoffen. Odile komt daarbij dodelijk ten val. Haar zachtaardige neef Jean-Pierre is bereid zijn tante in zijn gezin op te vangen door haar een kamer in zijn appartement in Parijs te geven.

Aanvankelijk heeft haar gastgezin haar geniepig en vals karakter niet door. Maar spoedig gaan de poppen aan het dansen: tante 'Tatie' Danielle grijpt elke gelegenheid aan om haar huisgenoten met haar tiranniek gedoe het leven zuur te maken. Ze laat fijntjes voelen dat ze in haar ogen niets goed kunnen doen. Gaandeweg krijgt de familie de indruk in een nare droom te zijn terechtgekomen.

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]