Teresa Van Marcke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Teresa Van Marcke (Nieuwpoort, 1924) is een Vlaams kunstschilder en schrijfster.

Ze genoot een sierkunstopleiding aan het Sint-Bavo-Instituut te Gent. Ze werd tevens laureate voordracht en toneel aan het Gentse Conservatorium en was, naast haar pedagogische carrière als lerares, ook verbonden aan verscheidene muziekacademies waar ze toneel en voordracht doceerde. Ze noemt zichzelf een kind van de zee, opgegroeid in bestendige verwondering om de wisselende schoonheid van de natuur.

Teresa Van Marcke beheerst op een sublieme manier de ingewikkelde technieken van de aquarelkunst. De zachte, mysterieuze tonaliteit verraadt haar liefde voor poëzie, want naast de schilderkunst bouwde ze een indrukwekkend palmares op als woordkunstenares poëzie en proza. Ze had een uitgesproken voorliefde voor jeugdliteratuur en behaalde met “De Eenhoorn” de Knokke-prijs 1986, voor het beste Vlaamse jeugdboek. Ze schreef tevens diverse scenario’s voor de dienst drama van de BRTN (onder meer Dirk van Haveskerke) en toneelbewerkingen voor eigen regie.

Haar jeugdboeken “Stem uit Generzijds”, “Vliegen zonder Vleugels”, “Benjamien en Angelica” werden bestsellers. Ten behoeve van het onderwijs maakte ze twee, op meer dan 20.000 exemplaren verkochte, bloemlezingen uit de Nederlandse poëzie.

Toch profileert Teresa Van Marcke zich het laatste decennium als een subtiele aquarelliste, die dankzij een opmerkelijke technische maturiteit haar natuurwaarnemingen en emoties veropenbaart. Op een haast lyrische wijze brengt ze de natuur met een licht geabstraheerde penseeltoets op papier. Haar thematiek omvat meestal de geheimzinnige, in nevels gehulde winterwereld of de betovering van de zee en het berglandschap.

Teresa Van Marcke woont en werkt in haar landhuis “‘t Loos Bunder” aan de Bunderweg te Sint-Martens-Latem.

Publicaties[bewerken]

van der Meulen - Van Marcke, Teresa, Declamatorium der Nederlandse Poëzie. Standaard Uitgeverij (1967).