Thuiszorg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Thuiszorg is verzorging en verpleging die bij cliënten thuis wordt geleverd. De thuiszorg behoort tot de extramurale gezondheidszorg of eerstelijns gezondheidszorg. Ze levert verschillende soorten dienstverlening. De belangrijkste zijn verpleging, kraamzorg, huishoudelijke verzorging en persoonlijke verzorging, gespecialiseerde verzorging/verpleging.

Geschiedenis[bewerken]

In de jaren zestig van de vorige eeuw waren er nog 1450 kruisverenigingen met solistisch werkende wijkverpleegkundigen. De ontzuiling bracht deze rond 1980 terug tot ruim 200 kruisorganisaties, waarbij in teamverband wordt gewerkt.

Ook bij de gezinsverzorging was een dergelijke ontwikkeling te zien. In de jaren zestig waren er nog duizend organisaties, in 1993 zijn er nog honderd overgebleven.

De meeste kruisverenigingen zijn gefuseerd met gezinszorginstellingen en handelen tegenwoordig onder de naam thuiszorg. De oorsprong ligt in organisaties zoals het Groene Kruis en het Wit-Gele Kruis. Een organisatie met een rijke historie is Thuiszorg Breda.

Vlaanderen[bewerken]

Aan het eind van de twintigste eeuw werden in Vlaanderen verschillende regionale overlegorganen opgericht, waarin per streek de belangrijkste thuiszorgactoren actief zijn. Deze samenwerkingsvorm staat bekend als SamenwerkingsInitiatief Thuiszorg (SIT). Hierin participeren ook huisartsen. Het doel van deze instellingen is om hun werking zo veel mogelijk op elkaar af te stemmen en zo de lokale thuiszorg voortdurend te evalueren en te optimaliseren.

Organisatie[bewerken]

Nederland[bewerken]

Thuiszorg wordt gefinancierd vanuit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Om in aanmerking te komen voor thuiszorg heeft de cliënt een indicatie nodig. Hiervoor kan men terecht bij het CIZ Centrum Indicatiestelling Zorg. (Voorheen bekend als RIO, Regionaal Indicatie Orgaan). Vanaf 1 januari 2007 valt huishoudelijke thuiszorg niet meer onder de AWBZ, maar onder de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

In Nederland bestaat sinds 1995 het persoonsgebonden budget (PGB) waarmee personen die thuiszorg nodig hebben zelf hun zorg kunnen inkopen. Het PGB wordt gefinancierd uit de AWBZ en iedereen die recht heeft op thuiszorg kan aanspraak maken op een PGB. Op dit moment maken zo'n 80.000 mensen gebruik van de PGB-regeling waarmee ze zelf de zorg kunnen inkopen, zo'n 10% van het totaal aan personen dat behoefte heeft aan thuiszorg. De overige groep maakt gebruik van de reguliere zorg, waarbij verzekeraars afspraken maken met thuiszorgorganisaties en de patiënt/cliënt zelf niets hoeft te regelen.

Ook in 2014 kunnen nieuwe cliënten met een verblijfsindicatie onder bepaalde voorwaarden nog steeds voor een PGB kiezen. In Nederland zijn een aantal Erkende PGB-bureaus die zijn gecertificeerd voor het adviseren, aanvragen en uitvoeren van de PGB-administratie. Deze bureaus hebben zich eind 2013 verenigd in de AEP: Alliantie Erkende PGB-bureaus. Een overzicht van deze bureaus staat op hun website.[1]

Cijfers (voor Nederland)[bewerken]

  • aantal medewerkers: ca 184.000
  • jaarlijks aantal hulpvragen: ca 2.000.000

Toekomst[bewerken]

De bedoeling is dat vanaf 2015 thuiszorg in het basispakket zit.

Vlaanderen[bewerken]

Sinds de periode rond de millenniumwisseling kunnen in Vlaanderen personen met een handicap die vanwege het Vlaams Fonds voor de Sociale Integratie van Personen met een Handicap een Persoonlijk assistentiebudget (PAB) zijn toegekend de door henzelf samengestelde thuiszorg financieren. Aangezien de financiële middelen voorlopig eerder schaars zijn, bestaat er op vandaag een vrij lange wachtlijst die men zo spoedig mogelijk sterk probeert in te korten via extra financiën.

Uit dezelfde periode dateert een ander initiatief dat in grote mate aangewend wordt om onder meer thuiszorg te bekostigen met name de zorgverzekering georganiseerd door zorgkassen (onafhankelijke instanties of organen aangesloten bij een mutualiteit/ziekenfonds of het OCMW) als aanvulling op de invaliditeitsuitkeringen van het RIZIV (= RijksInstituut voor Ziekte-en InvaliditeitsVerzekering dat de mutualiteiten of ziekenfondsen in België overkoepelt) en financiële tegemoetkomingen vanwege de Belgische Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid aan bejaarden met een zorgproblematiek en personen met handicap.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties