Tourbillon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tourbillonmechanisme van een klok

Een tourbillon is een mechaniek om de invloed van de zwaartekracht op de gang van een mechanisch uurwerk te verminderen. De horlogemaker Abraham Louis Breguet vond in 1795 de tourbillon uit en verkreeg er op 25 juni 1801 octrooi op.

In een tourbillon (Frans voor wervelwind) zijn het echappement en de onrust van een uurwerk gemonteerd op een ronddraaiende kooi om het effect van de zwaartekracht teniet te doen als het horloge lange tijd in dezelfde positie blijft. Door de rotatie, typisch met ongeveer één omwenteling per minuut, worden de afwijkingen uitgemiddeld.

In moderne mechanische polshorloges heeft de tourbillon nauwelijks nog een praktische functie, behalve dan de voldoening van een mooie technische toevoeging. Tegenwoordig worden voor de gebruikte tourbillonkasten ook exotische materialen gebruikt, zoals titanium en beryllium.

De recente ontwikkelingen op het gebied van tourbillons zijn onder andere de center-tourbillon van Omega, waarbij de tourbillon in het centrum van het uurwerk is geplaatst, de 2- en 3-assige tourbillons van enkele Engelse horlogemakers, de dubbeltourbillon van Breguet (een horloge met twee onafhankelijk functionerende tourbillons) en de gyrotourbillon van Jaeger le Coultre.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]