Ursulaschrijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Ursulaschrijn

Het Ursulaschrijn is een schrijn gewijd aan Sint-Ursula. De schrijn is vervaardigd door Hans Memling in 1489. Het staat te bezichtigen in het museum Oud Sint-Janshospitaal te Brugge in België. Het schrijn behoort tot de zeven wonderen van België. Het schrijn is uitgevoerd in fijn detail en volgens de overlevering zou Hans Memling details geschilderd hebben met een penseel met maar één enkel haar.

Agnes Casembroot en Jacob de Ceuninck (opdrachtgevers van het Johannesretabel, 1479) en Jan Floreins (opdrachtgever van de Floreinstriptiek, 1479), bestelden een tweede topwerk bij Memling: het Ursulaschrijn (1489), ter vervanging van een veel bescheidener ouder schrijntje. Op de hoeken van het schrijn vinden we sculptuurtjes van de naamheiligen van vier opdrachtgevers. Van deze werk de H. Elisabeth recent gelieerd aan Liisbette Casembroot (†1482), wiens grafsteen zich in het Sint-Janshospitaalmuseum bevindt. Liisbette liet veel geld na aan haar zus, Agnes, die daarmee waarschijnlijk een deel van de kosten voor het Ursulaschrijn voldeed.

De hospitaalzusters droegen het schrijn als een devotieobject naar de kapel, jaarlijks op 21 oktober, feestdag van de H. Ursula. Daar bleef het veilig opgeborgen uit handen van de Franse bezetter in de achttiende eeuw en overleefde het de twee wereldoorlogen van de twintigste eeuw.