Uruguayaans voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Uruguay
Vlag van Uruguay
Bijnaam La Celeste
FIFA-ranglijst 10 Stabiel (december 2014)
Hoogste ranking 2e (juni 2012)
Laagste ranking 76e (december 1998)
Elo-ranglijst 9 (2 juni 2014)
Associatie AUF
Bondscoach Oscar Tabárez
Meeste interlands Diego Forlán (111)
Topscorer Luis Alberto Suárez (38)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van Uruguay Uruguay 2-3 Argentinië Vlag van Argentinië
(Montevideo, Uruguay; 16 mei 1901)
Grootste overwinning
Vlag van Uruguay Uruguay 9-0 Bolivia Vlag van Bolivia
(Lima, Peru; 9 november 1927)
Grootste nederlaag
Vlag van Uruguay Uruguay 0-6 Argentinië Vlag van Argentinië
(Montevideo, Uruguay; 20 juli 1902)
Wereldkampioenschap
Optredens 12 (eerste keer: 1930)
Beste resultaat Winnaar (1930, 1950)
Copa América
Optredens 40 (eerste keer: 1916)
Beste resultaat Winnaar (1916, 1917, 1920,
1923, 1924, 1926, 1935,
1942, 1956, 1959, 1967,
1983, 1987, 1995, 2011)
Confederations Cup
Optredens 2 (eerste keer: 1997)
Beste resultaat Vierde plaats (1997, 2013)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Uruguayaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Uruguay vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden.

Uruguay is één van de succesvolste teams ter wereld en dat is zeer opmerkelijk aangezien het land slechts zo'n 3,5 miljoen inwoners telt. Uruguay is het land met het minste aantal inwoners dat ooit een WK won. Er zijn zelfs slechts zes landen met een lager bevolkingsaantal die zich ooit plaatsten voor een WK. Het land is ook het kleinste lid van de CONMEBOL en is recordhouder in het winnen van de Copa América (vijftien keer). Het land won ook twee keer goud op de Olympische Spelen (1924 en 1928) in de periode dat er nog geen WK bestond en de Spelen het enige mondiale platform boden. In 1980 won het team ook de Mundialito, een jubileum-WK met voormalige kampioenen. De laatste jaren is het land minder succesvol. Het plaatste zich slechts voor drie van de laatste vijf WK's, maar het WK 2010 werd veruit het beste sinds 1970. In de halve finale versloeg Nederland Uruguay met 3-2 en in de kleine finale won Duitsland met dezelfde cijfers van Uruguay. Uruguay won twintig officiële titels en gaat daarmee alle andere landen ter wereld voor.

Uruguay en Argentinië zijn recordhouder voor wat betreft het aantal onderlinge wedstrijden: sinds 1902 speelden de buurlanden 180 keer tegen elkaar.

Prestaties op eindrondes[bewerken]

WK-historie[bewerken]

Jaar Ronde Wed W G V DV DT
Vlag van Uruguay 1930 Winnaar 4 4 0 0 15 3
Vlag van Italië 1934 Niet deelgenomen
Vlag van Frankrijk 1938
Vlag van Brazilië 1950 Winnaar 4 3 1 0 15 5
Vlag van Zwitserland 1954 Vierde 5 3 0 2 16 9
Vlag van Zweden 1958 Niet gekwalificeerd
Vlag van Chili 1962 Eerste ronde 3 1 0 2 4 6
Vlag van Engeland 1966 Kwartfinale 4 1 2 1 2 5
Vlag van Mexico 1970 Vierde 6 2 1 3 4 5
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Eerste ronde 3 0 1 2 1 6
Vlag van Argentinië 1978 Niet gekwalificeerd
Vlag van Spanje 1982
Vlag van Mexico 1986 Achtste finale 4 0 2 2 2 8
Vlag van Italië 1990 Achtste finale 4 1 1 2 2 5
Vlag van Verenigde Staten 1994 Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Eerste ronde 3 0 2 1 4 5
Vlag van Duitsland 2006 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Vierde 7 3 2 2 11 8
Vlag van Brazilië 2014 Tweede ronde 4 2 0 2 4 6
Totaal 12/20 51 20 12 19 80 71

Zuid-Amerikaans kampioenschap[bewerken]

Jaar Ronde Wed W G V DV DT
Vlag van Argentinië 1916 Kampioen 3 2 1 0 06 01
Vlag van Uruguay 1917 Kampioen 3 3 0 0 09 00
Vlag van Brazilië van 1889-1960 1919 Vicekampioen 3 2 1 0 07 04
Vlag van Chili 1920 Kampioen 3 2 1 0 09 02
Vlag van Argentinië 1921 Derde 3 1 0 2 03 04
Vlag van Brazilië van 1889-1960 1922 Derde 4 2 1 1 03 01
Vlag van Uruguay 1923 Kampioen 3 3 0 0 06 01
Vlag van Uruguay 1924 Kampioen 3 2 1 0 08 01
Vlag van Argentinië 1925 Teruggetrokken
Vlag van Chili 1926 Kampioen 4 4 0 0 17 02
Vlag van Peru 1927 Vicekampioen 3 2 0 1 15 03
Vlag van Argentinië 1929 Derde 3 1 0 2 04 06
Vlag van Peru 1935 Kampioen 3 3 0 0 06 01
Vlag van Argentinië 1937 Derde 5 2 0 3 11 14
Vlag van Peru 1939 Vicekampioen 4 3 0 1 13 05
Vlag van Chili 1941 Vicekampioen 4 3 0 1 10 01
Vlag van Uruguay 1942 Kampioen 6 6 0 0 21 02
Vlag van Chili 1945 Vierde 6 3 0 3 14 06
Vlag van Argentinië 1946 Vierde 5 2 0 3 11 09
Vlag van Ecuador 1947 Derde 7 5 0 2 21 08
Vlag van Brazilië van 1889-1960 1949 Zesde 7 2 1 4 14 20
Vlag van Peru 1953 Derde 6 3 1 2 15 06
Vlag van Chili 1955 Vierde 5 2 1 2 12 12
Vlag van Uruguay 1956 Kampioen 5 4 1 0 09 03
Vlag van Peru 1957 Derde 6 4 0 2 15 12
Vlag van Argentinië 1959 Zesde 6 2 0 4 15 14
Vlag van Ecuador 1959 Kampioen 4 3 1 0 13 01
Vlag van Bolivia 1963 Teruggetrokken
Vlag van Uruguay 1967 Kampioen 5 4 1 0 13 02
Totaal 27/29 119 75 11 33 300 141

Copa América[bewerken]

Jaar Ronde Wed W G V DV DT
Location South America.png 1975 Vierde 2 1 0 1 1 3
Location South America.png 1979 Groepsfase 4 1 2 1 5 5
Location South America.png 1983 Kampioen 8 5 2 1 12 6
Vlag van Argentinië 1987 Kampioen 2 2 0 0 2 0
Vlag van Brazilië 1989 Vicekampioen 7 4 0 3 11 3
Vlag van Chili 1991 Groepsfase 4 1 3 0 4 3
Vlag van Ecuador 1993 Kwartfinale 4 1 2 1 5 5
Vlag van Uruguay 1995 Kampioen 6 4 2 0 11 4
Vlag van Bolivia 1997 Groepsfase 3 1 0 2 2 2
Vlag van Paraguay 1999 Vicekampioen 6 1 2 3 4 9
Vlag van Colombia 2001 Vierde 6 2 2 2 7 7
Vlag van Peru 2004 Derde 6 3 2 1 12 10
Vlag van Venezuela 2007 Vierde 6 2 2 2 8 9
Vlag van Argentinië 2011 Kampioen 6 3 3 0 9 3
Vlag van Chili 2015 Gekwalificeerd
Vlag van Brazilië 2019
Vlag van Ecuador 2023
Totaal 14/14 70 31 22 17 93 69

Confederations Cup-historie[bewerken]

Jaar Ronde Wed W G V DV DT
Vlag van Saoedi-Arabië 1992 Niet gekwalificeerd
Vlag van Saoedi-Arabië 1995
Vlag van Saoedi-Arabië 1997 Vierde 5 3 0 2 8 6
Vlag van Mexico 1999 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Korea Vlag van Japan 2001
Vlag van Frankrijk 2003
Vlag van Duitsland 2005
Vlag van Zuid-Afrika 2009
Vlag van Brazilië 2013 Vierde 5 2 1 2 14 7
Totaal 2/9 10 5 1 4 22 13

FIFA-wereldranglijst[1][bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Straight Line Steady.svg 17 Red Arrow Down.svg 37 Green Arrow Up.svg 32 Red Arrow Down.svg 43 Green Arrow Up.svg 40 Red Arrow Down.svg 76 Green Arrow Up.svg 46 Green Arrow Up.svg 32 Green Arrow Up.svg 22 Red Arrow Down.svg 23 Green Arrow Up.svg 21 Green Arrow Up.svg 16 Red Arrow Down.svg 18 Red Arrow Down.svg 29 Green Arrow Up.svg 28 Green Arrow Up.svg 23 Green Arrow Up.svg 20 Green Arrow Up.svg 7 Green Arrow Up.svg 3 Red Arrow Down.svg 16 Green Arrow Up.svg 6 Red Arrow Down.svg 10

Geschiedenis[bewerken]

Uruguay voor de eerste officiële wedstrijd tegen Argentinië in juli 1902.

Uruguay begon met enkele vriendschappelijke wedstrijden tegen Argentinië rond 1902. De eerste wedstrijd met een inzet volgde in 1905 toen de Copa Lipton opgericht werd. Een bekerwedstrijd tussen Uruguay en Argentinië die tussen 1905 en 1992 29 keer gespeeld werd, Uruguay won 12 keer. In 1906 volgde de Copa Newton, een gelijkaardig bekercompetitie die 27 keer gespeeld werd tussen 1906 en 1976 en die 10 keer gewonnen werd.

In de beginjaren speelde Uruguay enkel tegen buurland Argentinië. Pas bij de invoering van het Zuid-Amerikaans kampioenschap in 1916 (de latere Copa América), kreeg het team wat meer variatie. De eerste editie werd in Argentinië gespeeld. Uruguay versloeg Chili en Brazilië en speelde daarna gelijk tegen Argentinië en won zo de eerste beker. Isabelino Gradín werd topschutter van het toernooi met drie treffers. Een jaar later was Uruguay zelf organisator. Chili en Brazilië werden beiden met 4-0 aan de kant gezet en tegen Argentinië werd met 1-0 gewonnen. Twee jaar later was Brazilië dan zelf gastheer. Uruguay versloeg Chili en Argentinië en speelde gelijk tegen Brazilië. Omdat zij ook hun vorige wedstrijden gewonnen hadden kwam er een beslissende wedstrijd tussen de twee. Na negentig minuten stond het 0-0 waardoor er verlengingen kwamen, nadat ook hier niet gescoorde werd kwamen er nog eens twee verlengingen. Hierin kon Brazilië eindelijk scoren en won zo de beker, het was meteen ook de langste wedstrijd in de geschiedenis van de Copa América. Een jaar later in Chili werd de vloer aangeveegd met Brazilië en kregen ze een 6-0 pak slaag van hun kleine buurland. Uruguay won dat jaar al voor de derde keer de trofee.

Na een teleurstellende editie in 1921 streed het land een jaar later weer mee voor de titel. Samen met Brazilië en Paraguay, dat een jaar eerder debuteerde, eindigde Uruguay eerste met vijf punten. Er zouden beslissende wedstrijden komen maar Uruguay trok zich hiervoor terug omdat ze protesteerden tegen de Braziliaanse scheidsrechters waardoor Brazilië en Paraguay de finale speelden.

In 1923 was Uruguay zelf gastheer en deze keer had het toernooi een extra inzet, de laureaat werd immers afgevaardigd naar de Olympische Spelen in Parijs. Zowel Paraguay, Brazilië als Argentinië werden op zij gezet en Uruguay ging naar Parijs. Met spelers als Héctor Scarone, Ángel Romano, Pedro Cea en Pedro Petrone werden achtereenvolgens Joegoslavië, Verenigde Staten, Frankrijk en Nederland opzij gezet op weg naar de finale. Hierin werd Zwitserland met 0-3 verslagen waardoor Uruguay de gouden medaille won. Doordat dit de eerste keer was dat landen buiten Europa meededen aan het toernooi op de Spelen werd dit door de FIFA beschouwd als een WK. Later dat jaar won het team in eigen land opnieuw het Zuid-Amerikaans kampioenschap. Nadat het land de editie van 1925 oversloeg waren ze er in 1926 wel weer bij om andermaal de winnaar te worden. Een jaar later moesten ze tevreden zijn met de tweede plaats.

Op de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam zorgde het team al voor een snelle uitschakeling van het gastland en versloeg daarna ook Duitsland en Italië. In de finale stonden ze oog in oog met buurland Argentinië. De eerste wedstrijd eindigde op een gelijkspel. De replay werd gewonnen waardoor ze zichzelf oplvolgden als Olympisch kampioen.

Na de Olympische titel werd besloten om het allereerste WK twee jaar later in Uruguay te houden. Dat jaar was het 100 jaar geleden dat het land een grondwet kreeg en als tweevoudig Olympisch kampioen was het land sowieso één van de toonaangevende landen in de wereld. Het land zette in zijn groep Peru en Roemenië opzij. In de halve finale werd Joegoslavië met 6-1 opzij gezet en zo baande het land zich een weg naar de finale. Argentinië had ook al zijn groepswedstrijden gewonnen en versloeg in de halve finale de Verenigde Staten met dezelfde cijfers als concurrent Uruguay. De finale was dus een heruitgave van de Olympische finale twee jaar eerder. In het Estadio Dorado dat 93.000 onderdak bood die dag scoorde Pablo Dorado al na 12 minuten voor de thuisploeg, maar na goals van Carlos Peucelle en Guillermo Stábile kwamen de Albicelestes op voorsprong. In de tweede helft scoorden de Uruguayanen nog drie keer en wonnen zo met 4-2 de eerste wereldtitel. Alberto Suppici was de trainer van de eerste wereldkampioenen.

Vier jaar later weigerde Uruguay mee te doen aan het WK omdat veel Europese ploegen vanwege de grote afstand in 1930 niet naar Zuid-Amerika waren gekomen. Ook in 1938 was het land niet aanwezig om buurland Argentinië te steunen nadat de FIFA terugkwam op een eerder gemaakte afspraak om het WK te roteren tussen Europa en Zuid-Amerika en het WK voor de tweede keer op rij in Europa doorging.

In 1935 had Uruguay wel nog het Zuid-Amerikaans kampioenschap gewonnen, nadat dit zes jaar stil gelegen had. Na drie keer naast de trofee te grijpen werden ze wel opnieuw kampioen in eigen land in 1942.

Elftal dat in 1950 wereldkampioen werd.

In 1950 maakten ze opnieuw hun opwachting op het WK in Brazilië. Nadat Schotland en Turkije zich terugtrokken bleef Uruguay in zijn groep enkel met Bolivia over. Uruguay won en stootte door naar de finaleronde met Brazilië, Zweden en Spanje. Brazilië maakte brandhout van Zweden (7-1) en Spanje (6-1), terwijl Uruguay gelijk speelde tegen Spanje en met 3-2 won van Zweden. De laatste groepswedstrijd zou ook de winnaar aanduiden. Brazilië had genoeg aan een gelijkspel in het Maracanã stadion, waar maar liefst 173.850 toeschouwers samen kwamen. Brazilië kwam voor vroeg in de tweede helft, maar in de 66ste minuut maakte Juan Alberto Schiaffino gelijk en dertien minuten later scoorde Alcides Ghiggia het winnende doelpunt voor de Uruguayanen.

Vier jaar later was het land opnieuw op ramkoers op het WK in Zwitserland en versloeg Tsjecho-Slowakijke met 2-0 en Schotland met 7-0. In de kwartfinale werd Engeland nog gewipt maar in de halve finale stopte Hongarije de Uruguyaanse droom en versloeg het team met 4-2 waardoor ze hun eerste nederlaag ooit leden op een WK. In de wedstrijd voor de derde plaats verloren ze nog van Oostenrijk.

Twee jaar later werd de club voor het eerst in veertien jaar nog eens Zuid-Amerikaans kampioen. Tijdens de kwalificatie voor het WK in Zweden liep het dan echter mis voor het land. In een groep met Paraguay en Colombia kon het land slechts tweede worden en kreeg zelfs een 5-0 draai om de oren van de Paraguyanen waardoor Uruguay zich voor het eerst niet kwalificeerd voor een WK. De jaren vijftig werden beëindigd met een nieuwe Zuid-Amerikaanse titel, Mario Ludovivo Bergara scoorde vier keer.

Bij de kwalficatie voor het WK in Chili konden ze zich tegen Bolivia opnieuw plaatsen. Het WK startte goed met een 2-1 zege tegen Colombia, maar tegen Joegoslavië en de Sovjet-Unie verloor het land waardoor ze voor het eerst in de groepsfase uitgeschakeld werden. Vier jaar later plaatste het land zich probleemloos voor het WK in Engeland. Tegen Engeland en Mexico speelden ze 0-0 gelijk en tegen Frankrijk werd gewonnen waardoor ze naar de tweede ronde gingen. Hier verloren ze met 4-0 van West-Duitsland. Een jaar later werden ze in eigen huis opnieuw Zuid-Amerikaans kampioen.

Op het WK 1970 in Mexico ging het land maar nipt naar de tweede ronde. Ze wonnen van Israël en speelden gelijk tegen Italië, maar tegen Zweden werd verloren waardoor beide landen evenveel punten telden, echter ging Uruguay door wegens een beter doelsaldo. In de kwartfinale werd de Sovjet-Unie uitgeschakeld, maar de Brazilianen stopten La Celeste in de halve finale met 3-1. Vier jaar later WK in West-Duitsland werden ze troosteloos laatste in een groep met Nederland, Bulgarije en Zweden.

Uruguay triomfeert op Mundialito

De hoogdagen van het land waren stilaan voorbij. In 1975 bereikte de club nog de halve finale van de Copa América, maar vier jaar later eindigde het avontuur in de eerste ronde. In 1978 konden ze zelfs niet plaatsen voor het WK in buurland Argentinië en moest zijn plaats afstaan aan Bolivia. Eind 1980 organiseerde de FIFA in Uruguay een mini-WK, een soort jubileum ter ere van het 50-jarig bestaan, in Spaanstalige landen Mundialito genoemd. De zes wereldkampioenen van de voorbije vijftig jaar werden uitgenodigd en nadat Engeland afzegde ook Nederland. Uruguay won in de groepsfase van Nederland en Italië en speelde de finale tegen Brazilië en won met 2-1 na goals van Jorge Barrios en Waldemar Victorino.

Na weer een gemist WK in 1982 kreeg het land een kleine heropleving door in 1983 en 1987 de Copa América te winnen en in 1989 tweede te worden. In 1986 kwalificeerde het land zich ook voor het WK in Mexico. In de eerste wedstrijd speelde het land gelijk tegen West-Duitsland, maar kreeg dan een 6-1 pandoering van Denemarken. Na nog een gelijkspel tegen Schotland mocht Uruguay toch naar de tweede ronde als vierde beste derde. Hier trof het land de buur Argentinië en ging met 1-0 de boot in.

In 1990 kwalificeerde Uruguay zich dankzij een beter doelsaldo van Bolivia voor het WK in Italië. Na een gelijkspel tegen Spanje en een nederlaag tegen België wonnen ze van Zuid-Korea en ging opnieuw als vierde beste derde naar de tweede ronde, ze gastland Italië troffen. De Italianen wonnen met 2-0.

De rest van de jaren negentig waren een mindere periode. In 1994 hield Bolivia hen van het WK. Vanaf 1998 was er geen groepsverdeling meer maar was er één grote groep waar Uruguay slechts zevende werd. Buiten nog een Copa América in 1995 waren er weinig hoogtepunten in deze periode.

In 2002 werd het land vijfde in de kwalificatie en moest een barrage spelen tegen de winnaar van Oceanië, Australië. In Australië verloren ze met 1-0, maar thuis won Uruguay met 3-0 en mocht zo na twaalf jaar terug naar het WK. In een groep met Denemarken, Senegal en regerend kampioen Frankrijk werden ze derde, nog voor Frankrijk en waren hiermee uitgeschakeld. In 2006 stonden ze opnieuw tegenover Australië voor een WK-ticket. Beide wedstrijden eindigden op 1-0 waardoor een strafschoppenreeks de deelnemer bepaalde. Deze keer trok Australië aan het langste eind.

In 2010 moesten ze niet langer tegen een team uit Oceanië spelen, maar tegen de CONCACAF. Er werd gewonnen tegen Costa Rica waardoor ze naar het WK in Zuid-Afrika mochten. Hier stond een gouden generatie op het plein met spelers als Luis Alberto Suárez en de oudgediende Diego Forlán. Uruguay werd groepswinnaar voor Mexico, Zuid-Afrika en Frankrijk en versloeg dan Zuid-Korea en Ghana. In de halve finale werden ze gestopt door de Nederlanders. In de troosting verloren ze met 2-3 van Duitsland. Het was de beste prestatie in veertig jaar en een jaar later wonnen ze de Copa América opnieuw.

Ook in 2014 kwalificeerde het team zich, opnieuw als vijfde in de rangschikking. Nu werd in de intercontinentale play-off gewonnen van Jordanië. In een zware groep met ex-wereldkampioenen Engeland, Italië en het kleine broertje Costa Rica leek het op voorhand dat de drie voormalige kampioenen zouden strijden om de twee eerste plaatsen. Luis Suárez was nog steeds geblesseerd in de eerste wedstrijd en Costa Rica won met 1-3. In de tweede wedstrijd was Suárez weer fit en knikkerde hij met twee goals Engeland uit het toernooi. In de laatste wedstrijd beet Suárez de Italiaan Giorgio Chiellini in de schouder na een opwelling. Het was niet de eerste keer dat Suárez iemand beet. Kort daarna scoorde Diego Godín de winnende goal waardoor Uruguay tweede werd achter Costa Rica. Suárez kreeg een zware straf van de FIFA en werd uit het toernooit gezet en enkele maanden geschorst. In de tweede ronde verloor Uruguay van Colombia met 2-0.

Tenue[bewerken]

Tussen 1901 en 1910 gebruikte Uruguay meerdere shirts. Op 10 april 1910 versloeg het Uruguayaanse River Plate FC de Argentijnse topclub Alumni Athletic met 2-1. Het was de eerste keer dat een Uruguayaans elftal van Alumni kon winnen. Normaal speelde River Plate in een rood-wit gestreept shirt maar omdat dit te veel leek op dat van Alumni koos de club voor een lichtblauw-wit gestreept. Ricardo LeBas stelde dit shirt dan voor als het nationale shirt voor Uruguay als eerbetoon aan de overwinning van River Plate.

Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1901 (a)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1901–1910 (b)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1901–10 (b)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1901–10 (b)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1901–10 (b)(c)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1901–10 (b)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1910–heden
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
1935-2010 (uit) (d)

Bondscoaches[bewerken]

  • Sinds 1970
Naam Van Tot Interlands W G V
Vlag van Uruguay Bagnulo, Hugo Hugo Bagnulo 1970 1973
Vlag van Uruguay Porta, Roberto Roberto Porta 1974
Vlag van Uruguay Schiaffino, Juan Juan Schiaffino 1974 1975
Vlag van Uruguay Rodríguez, José María José María Rodríguez 1975 1976
Vlag van Uruguay Hohberg, Juan Juan Hohberg 1977
Vlag van Uruguay Bentancor, Raúl Raúl Bentancor 1977 1979
Vlag van Uruguay Máspoli, Roque Roque Máspoli 1979 1982
Vlag van Uruguay Borrás, Omar Omar Borrás 1982 1986
Vlag van Uruguay Fleitas, Roberto Roberto Fleitas 1987
Vlag van Uruguay Tabárez, Óscar Óscar Tabárez 1988 1990
Vlag van Uruguay Cubilla, Pedro Ramón Pedro Ramón Cubilla 1991
Vlag van Uruguay Cubilla, Luis Luis Cubilla 1991 1993
Vlag van Uruguay Fleitas, Roberto Roberto Fleitas
Vlag van Uruguay Maneiro, Ildo Ildo Maneiro
1993
Vlag van Uruguay Núñez, Héctor Héctor Núñez 1994 1996
Vlag van Uruguay Ahuntchaín, Juan Juan Ahuntchaín 1996 1997
Vlag van Uruguay Máspoli, Roque Roque Máspoli 1997 1998
Vlag van Uruguay Púa, Víctor Víctor Púa 1998 1999
Vlag van Argentinië Passarella, Daniel Daniel Passarella 2000 2001
Vlag van Uruguay Púa, Víctor Víctor Púa 2001 2002
Vlag van Uruguay da Silva, Jorge Jorge da Silva 2002
Vlag van Uruguay Ferrín, Gustavo Gustavo Ferrín 2002
Vlag van Uruguay Carrasco, Juan Ramón Juan Ramón Carrasco 2003 2004
Vlag van Uruguay Fossati, Jorge Jorge Fossati 2004 2005
Vlag van Uruguay Tabárez, Óscar Óscar Tabárez 2006 heden

Spelersrecords[bewerken]

Meeste interlands[bewerken]

Diego Forlán speelde de meeste interlands
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Diego Forlán 2002 - heden 111 36
2 Diego Lugano 2003 - heden 95 9
3 Maxi Pereira 2005 - heden 91 3
4 Diego Pérez 2001 - heden 89 2
5 Diego Godín 2005 - heden 79 3
6 Rodolfo Rodríguez 1976 - 1986 78 0
Luis Suárez 2007 - heden 78 41
8 Cristian Rodríguez 2003 - heden 75 8
9 Fabián Carini 1999 - 2009 74 0
10 Enzo Francescoli 1982 - 1997 73 17

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 20 juni 2014

Meeste doelpunten[bewerken]

Luis Suárez maakte voor Uruguay de meeste doelpunten
Naam Carrière Doelpunten Interlands Doelpunt/Interland
1 Luis Suárez 2007 - heden 41 78 0,53
2 Diego Forlán 2002 - heden 36 111 0,32
3 Héctor Scarone 1917 - 1930 31 52 0,60
4 Ángel Romano 1911 - 1927 28 69 0,41
5 Óscar Míguez 1950 - 1958 27 39 0,69
6 Sebastián Abreu 1996 - 2012 26 70 0,37
7 Pedro Petrone 1924 - 1930 24 29 0,83
8 Fernando Morena 1971 - 1983 22 53 0,42
Edinson Cavani 2007 - heden 22 64 0,34
Carlos Aguilera 1983 - 1997 22 64 0,34

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 20 juni 2014

Huidig team[bewerken]

De volgende spelers zijn in november door bondscoach Oscar Tabárez opgeroepen voor de wedstrijden tegen Vlag van Costa Rica Costa Rica en Vlag van Chili Chili.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met Oman - Uruguay (0 - 3) op 13 oktober 2014

Rugnummer Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera 66 0 Vlag van Turkije Galatasaray
12 Martín Campaña 0 0 Vlag van Uruguay Defensor
Verdediging
2 José María Giménez 15 2 Vlag van Spanje Atlético Madrid
3 Diego Godín Aanvoerder 86 4 Vlag van Spanje Atlético Madrid
4 Gastón Silva 1 0 Vlag van Italië Torino
6 Álvaro Pereira 65 6 Vlag van Argentinië Estudiantes
13 Emiliano Velázquez 1 0 Vlag van Spanje Getafe
16 Maximiliano Pereira 99 3 Vlag van Portugal Benfica
Middenveld
5 Mathías Corujo 6 0 Vlag van Chili Universidad de Chile
7 Cristian Rodríguez 83 8 Vlag van Italië Parma
10 Giorgian De Arrascaeta 3 0 Vlag van Brazilië Cruzeiro
14 Nicolás Lodeiro 35 3 Vlag van Argentinië Boca Juniors
15 Guzmán Pereira 2 0 Vlag van Chili Universidad de Chile
17 Egidio Arévalo 65 0 Vlag van Mexico UANL
18 Gastón Ramírez 34 0 Vlag van Engeland Hull City
15 Carlos Sánchez 2 0 Vlag van Argentinië River Plate
20 Álvaro González 49 3 Vlag van Italië Torino
Aanval
8 Abel Hernández 18 8 Vlag van Engeland Hull City
9 Luis Suárez 82 43 Vlag van Spanje Barcelona
11 Diego Rolán 5 1 Vlag van Frankrijk Bordeaux
21 Edinson Cavani 70 24 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
22 Jonathan Rodríguez 4 1 Vlag van Portugal Benfica

Bekende spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van het Uruguayaanse voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal dertig interlands achter hun naam

Sebastián Abreu
Diego Forlán
Edinson Cavani
Diego Lugano
Enzo Francescoli
Paolo Montero

Walter Pandiani
Álvaro Recoba
Héctor Scarone
Dario Silva
Luis Alberto Suárez

Uruguayaans voetbalelftal

AUF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Uruguayaans vrouwenelftal · Olympisch elftal · Uruguay U21 · Uruguay U20 · Uruguay U19 · Uruguay U18 · Uruguay U17

1900 – 1909 · 1910 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

OS 1924 · OS 1928 · WK 1930 · WK 1950 · WK 1954 · WK 1962 · WK 1966 · WK 1970 · WK 1986 · WK 1990 · WK 2002 · WK 2010 · WK 2014

1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015

Algerije · Angola · Argentinië · Australië · België · Bolivia · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Colombia · Costa Rica · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Ghana · Guatemala · Haïti · Honduras · Hongarije · Ierland · India · Indonesië · Iran · Irak · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Jordanië · Libië · Luxemburg · Mexico · Marokko · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oman · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Saarland · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Servië & Montenegro · Singapore · Slovenië · Sovjet-Unie · Spanje · Tahiti · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Venezuela · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Wales · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Argentinië (1986) · België (1990) · Colombia (2014) · Costa Rica (2014) · Denemarken (1986) · Denemarken (2002) · Duitsland (2010) · Engeland (2014) · Frankrijk (2002) · Frankrijk (2010) · Ghana (2010) · Italië (1990) · Italië (2014) · Mexico (2010) · Nederland (2010) · Schotland (1986) · Senegal (2002) · Spanje (1990) · West-Duitsland (1986) · Zuid-Afrika (2010) · Zuid-Korea (1990) · Zuid-Korea (2010)

Bronnen, noten en/of referenties