Uruguayaans voetbalelftal (mannen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Uruguay
Vlag van Uruguay
Bijnaam La Celeste
FIFA-ranglijst 13 Gestegen 3 (31 maart 2022)
Hoogste ranking 2e (juni 2012)
Laagste ranking 76e (december 1998)
Associatie AUF
Bondscoach Diego Alonso
Stadion Estadio Centenario
Meeste interlands Diego Godín (145)
Topscorer Luis Suárez (64)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Uruguay Uruguay 2–3 Argentinië Vlag van Argentinië
(Montevideo, Uruguay; 16 mei 1901)
Grootste overwinning:
Vlag van Uruguay Uruguay 9–0 Bolivia Vlag van Bolivia
(Lima, Peru; 9 november 1927)
Grootste nederlaag:
Vlag van Uruguay Uruguay 0–6 Argentinië Vlag van Argentinië
(Montevideo, Uruguay; 20 juli 1902)
Wereldkampioenschap
Optredens 12 (eerste keer: 1930)
Beste resultaat Winnaar (1930, 1950)
Copa América
Optredens 41 (eerste keer: 1916)
Beste resultaat Winnaar (1916, 1917, 1920,
1923, 1924, 1926, 1935,
1942, 1956, 1959, 1967,
1983, 1987, 1995, 2011)
FIFA Confederations Cup
Optredens 2 (eerste keer: 1997)
Beste resultaat Vierde plaats (1997, 2013)
Thuis
Uit

Het Uruguayaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Uruguay vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden.

Uruguay is een van de succesvolste teams ter wereld en dat is zeer opmerkelijk aangezien het land slechts zo'n 3,5 miljoen inwoners telt. Uruguay is het land met het minste aantal inwoners dat ooit een WK won. Er zijn slechts zes landen met een lager bevolkingsaantal, die zich ooit wisten te plaatsten voor een WK-eindronde.

Het land is ook het kleinste lid van de CONMEBOL en is recordhouder in het winnen van de Copa América (vijftien keer). Uruguay won ook twee keer de gouden medaille op de Olympische Spelen (1924 en 1928) in de periode dat er nog geen WK bestond en de Spelen het enige mondiale platform boden.

In 1980 won La Celeste ook de Mundialito, een jubileum-WK met voormalige kampioenen. De laatste jaren is het land minder succesvol. Het plaatste zich slechts voor drie van de laatste vijf WK's, maar het WK 2010 werd veruit het beste sinds 1970. In de halve finale was Nederland met 3-2 te sterk voor Uruguay en in de kleine finale won Duitsland met dezelfde cijfers van de Zuid-Amerikanen. Uruguay won twintig officiële titels en gaat daarmee alle andere landen ter wereld voor.

Uruguay en Argentinië zijn recordhouder voor wat betreft het aantal onderlinge wedstrijden: sinds 1902 speelden de buurlanden 185 keer tegen elkaar.

Prestaties op eindrondes[bewerken | brontekst bewerken]

WK-historie[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Uruguay 1930 Winnaar 4 4 0 0 15 3
Vlag van Italië (1861-1946) 1934 Geen deelname
Vlag van Frankrijk 1938
Vlag van Brazilië 1950 Winnaar 4 3 1 0 15 5 (Kwal.)
Vlag van Zwitserland 1954 Vierde 5 3 0 2 16 9
Vlag van Zweden 1958 Niet gekwalificeerd
Vlag van Chili 1962 Groepsfase 3 1 0 2 4 6 (Kwal.)
Vlag van Engeland 1966 Kwartfinale 4 1 2 1 2 5 (Kwal.)
Vlag van Mexico 1970 Vierde 6 2 1 3 4 5 (Kwal.)
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Groepsfase 3 0 1 2 1 6 (Kwal.)
Vlag van Argentinië 1978 Niet gekwalificeerd
Vlag van Spanje 1982 Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986 Achtste finale 4 0 2 2 2 8 (Kwal.)
Vlag van Italië 1990 Achtste finale 4 1 1 2 2 5 (Kwal.)
Vlag van de Verenigde Staten 1994 Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Groepsfase 3 0 2 1 4 5 (Kwal.)
Vlag van Duitsland 2006 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Vierde 7 3 2 2 11 8 (Kwal.)
Vlag van Brazilië 2014 Achtste finale 4 2 0 2 4 6 (Kwal.)
Vlag van Rusland 2018 Kwartfinale 5 4 0 1 7 3 (Kwal.)
Vlag van Qatar 2022 Gekwalificeerd 0 0 0 0 0 0 (Kwal)
Totaal 14/22 56 24 12 20 87 74

Confederations Cup-historie[bewerken | brontekst bewerken]

Confederations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Saoedi-Arabië 1992 Niet gekwalificeerd
Vlag van Saoedi-Arabië 1995
Vlag van Saoedi-Arabië 1997 Vierde 5 3 0 2 8 6
Vlag van Mexico 1999 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Korea Vlag van Japan 2001
Vlag van Frankrijk 2003
Vlag van Duitsland 2005
Vlag van Zuid-Afrika 2009
Vlag van Brazilië 2013 Vierde 5 2 1 2 14 7
Totaal 2/9 10 5 1 4 22 13

Zuid-Amerikaans kampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Zuid-Amerikaans kampioenschap overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Argentinië 1916 Winnaar 3 2 1 0 6 1
Vlag van Uruguay 1917 Winnaar 3 3 0 0 9 0
Vlag van Brazilië (1889-1960) 1919 Tweede 3 2 1 0 7 4
Vlag van Chili 1920 Winnaar 3 2 1 0 9 2
Vlag van Argentinië 1921 Derde 3 1 0 2 3 4
Vlag van Brazilië (1889-1960) 1922 Derde 4 2 1 1 3 1
Vlag van Uruguay 1923 Winnaar 3 3 0 0 6 1
Vlag van Uruguay 1924 Winnaar 3 2 1 0 8 1
Vlag van Argentinië 1925 Teruggetrokken
Vlag van Chili 1926 Winnaar 4 4 0 0 17 2
Vlag van Peru (1825-1950) 1927 Tweede 3 2 0 1 15 3
Vlag van Argentinië 1929 Derde 3 1 0 2 4 6
Vlag van Peru (1825-1950) 1935 Winnaar 3 3 0 0 6 1
Vlag van Argentinië 1937 Derde 5 2 0 3 11 14
Vlag van Peru (1825-1950) 1939 Tweede 4 3 0 1 13 5
Vlag van Chili 1941 Tweede 4 3 0 1 10 1
Vlag van Uruguay 1942 Winnaar 6 6 0 0 21 2
Vlag van Chili 1945 Vierde 6 3 0 3 14 6
Vlag van Argentinië 1946 Vierde 5 2 0 3 11 9
Vlag van Ecuador 1947 Derde 7 5 0 2 21 8
Vlag van Brazilië (1889-1960) 1949 Zesde 7 2 1 4 14 20
Vlag van Peru 1953 Derde 6 3 1 2 15 6
Vlag van Chili 1955 Vierde 5 2 1 2 12 12
Vlag van Uruguay 1956 Winnaar 5 4 1 0 9 3
Vlag van Peru 1957 Derde 6 4 0 2 15 12
Vlag van Argentinië 1959 Zesde 6 2 0 4 15 14
Vlag van Ecuador 1959 Winnaar 4 3 1 0 13 1
Vlag van Bolivia 1963 Teruggetrokken
Vlag van Uruguay 1967 Winnaar 5 4 1 0 13 2
Totaal 27/29 119 75 11 33 300 141

Copa América[bewerken | brontekst bewerken]

Copa América overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Location South America.png 1975 Vierde 2 1 0 1 1 3
Location South America.png 1979 Groepsfase 4 1 2 1 5 5
Location South America.png 1983 Winnaar 8 5 2 1 12 6
Vlag van Argentinië 1987 Winnaar 2 2 0 0 2 0
Vlag van Brazilië 1989 Tweede 7 4 0 3 11 3
Vlag van Chili 1991 Groepsfase 4 1 3 0 4 3
Vlag van Ecuador 1993 Kwartfinale 4 1 2 1 5 5
Vlag van Uruguay 1995 Winnaar 6 4 2 0 11 4
Vlag van Bolivia 1997 Groepsfase 3 1 0 2 2 2
Vlag van Paraguay 1999 Tweede 6 1 2 3 4 9
Vlag van Colombia 2001 Vierde 6 2 2 2 7 7
Vlag van Peru 2004 Derde 6 3 2 1 12 10
Vlag van Venezuela 2007 Vierde 6 2 2 2 8 9
Vlag van Argentinië 2011 Winnaar 6 3 3 0 9 3
Vlag van Chili 2015 Kwartfinale 4 1 1 2 2 3
Vlag van de Verenigde Staten 2016 Groepsfase 3 1 0 2 4 4
Vlag van Brazilië 2019 Kwartfinale 4 2 1 1 7 2
Vlag van ArgentiniëVlag van Colombia 2021 Kwartfinale 5 2 2 1 4 2
Vlag van Ecuador 2024 juni/juli 2024
Totaal 18/18 86 37 26 23 110 80

Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Interlands Uruguayaans voetbalelftal 2020-2029 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Uruguay.

FIFA-wereldranglijst[1][bewerken | brontekst bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
Straight Line Steady.svg 17 Red Arrow Down.svg 37 Green Arrow Up.svg 32 Red Arrow Down.svg 43 Green Arrow Up.svg 40 Red Arrow Down.svg 76 Green Arrow Up.svg 46 Green Arrow Up.svg 32 Green Arrow Up.svg 22 Red Arrow Down.svg 23 Green Arrow Up.svg 21 Green Arrow Up.svg 16 Red Arrow Down.svg 18 Red Arrow Down.svg 29 Green Arrow Up.svg 28 Green Arrow Up.svg 23 Green Arrow Up.svg 20 Green Arrow Up.svg 7 Green Arrow Up.svg 3 Red Arrow Down.svg 16 Green Arrow Up.svg 6 Red Arrow Down.svg 10 Red Arrow Down.svg 11 Green Arrow Up.svg 9 Red Arrow Down.svg 21 Green Arrow Up.svg 7

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Uruguay voor de eerste officiële wedstrijd tegen Argentinië in juli 1902.

Uruguay begon met enkele vriendschappelijke wedstrijden tegen Argentinië rond 1902. De eerste wedstrijd met een inzet volgde in 1905 toen de Copa Lipton opgericht werd. Een bekerwedstrijd tussen Uruguay en Argentinië die tussen 1905 en 1992 29 keer gespeeld werd, Uruguay won 12 keer. In 1906 volgde de Copa Newton, een gelijkaardig bekercompetitie die 27 keer gespeeld werd tussen 1906 en 1976 en die 10 keer gewonnen werd.

In de beginjaren speelde Uruguay enkel tegen buurland Argentinië. Pas bij de invoering van het Zuid-Amerikaans kampioenschap in 1916 (de latere Copa América), kreeg het team wat meer variatie. De eerste editie werd in Argentinië gespeeld. Uruguay versloeg Chili en Brazilië en speelde daarna gelijk tegen Argentinië en won zo de eerste beker. Isabelino Gradín werd topschutter van het toernooi met drie treffers. Een jaar later was Uruguay zelf organisator. Chili en Brazilië werden beiden met 4-0 aan de kant gezet en tegen Argentinië werd met 1-0 gewonnen. Twee jaar later was Brazilië dan zelf gastheer. Uruguay versloeg Chili en Argentinië en speelde gelijk tegen Brazilië. Omdat zij ook hun vorige wedstrijden gewonnen hadden kwam er een beslissende wedstrijd tussen de twee. Na negentig minuten stond het 0-0 waardoor er verlengingen kwamen, nadat ook hier niet gescoorde werd kwamen er nog eens twee verlengingen. Hierin kon Brazilië eindelijk scoren en won zo de beker, het was meteen ook de langste wedstrijd in de geschiedenis van de Copa América. Een jaar later in Chili werd de vloer aangeveegd met Brazilië en kregen ze een 6-0 pak slaag van hun kleine buurland. Uruguay won dat jaar al voor de derde keer de trofee.

Na een teleurstellende editie in 1921 streed het land een jaar later weer mee voor de titel. Samen met Brazilië en Paraguay, dat een jaar eerder debuteerde, eindigde Uruguay eerste met vijf punten. Er zouden beslissende wedstrijden komen maar Uruguay trok zich hiervoor terug omdat ze protesteerden tegen de Braziliaanse scheidsrechters waardoor Brazilië en Paraguay de finale speelden.

In 1923 was Uruguay zelf gastheer en deze keer had het toernooi een extra inzet, de laureaat werd immers afgevaardigd naar de Olympische Spelen in Parijs. Zowel Paraguay, Brazilië als Argentinië werd bedwongen en Uruguay ging naar Parijs. Met spelers als Héctor Scarone, Ángel Romano, Pedro Cea en Pedro Petrone werden achtereenvolgens Joegoslavië, Verenigde Staten, Frankrijk en Nederland opzijgezet op weg naar de finale. Hierin werd Zwitserland met 3-0 verslagen, waardoor Uruguay de gouden medaille won. Doordat dit de eerste keer was dat landen buiten Europa meededen aan het toernooi op de Spelen werd dit door de FIFA beschouwd als een WK. Later dat jaar won het team in eigen land opnieuw het Zuid-Amerikaans kampioenschap. Nadat het land de editie van 1925 oversloeg, waren ze er in 1926 wel weer bij om andermaal de winnaar te worden. Een jaar later moesten ze tevreden zijn met de tweede plaats.

Op de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam zorgde het team al voor een snelle uitschakeling van het gastland en versloeg daarna ook Duitsland en Italië. In de finale stonden ze oog in oog met buurland Argentinië. De eerste wedstrijd eindigde op een gelijkspel. De replay werd gewonnen waardoor ze zichzelf opvolgden als olympisch kampioen.

Na de olympische titel werd besloten om het allereerste WK twee jaar later in Uruguay te houden. Dat jaar was het honderd jaar geleden dat het land een grondwet kreeg en als tweevoudig olympisch kampioen was het land sowieso een van de toonaangevende landen in de wereld. Het land zette in zijn groep Peru en Roemenië opzij. In de halve finale werd Joegoslavië met 6-1 opzij gezet en zo baande het land zich een weg naar de finale. Argentinië had ook al zijn groepswedstrijden gewonnen en versloeg in de halve finale de Verenigde Staten met dezelfde cijfers als concurrent Uruguay. De finale was dus een heruitgave van de Olympische finale twee jaar eerder. In het Estadio Dorado dat 93.000 onderdak bood die dag scoorde Pablo Dorado al na 12 minuten voor de thuisploeg, maar na goals van Carlos Peucelle en Guillermo Stábile kwamen de Albicelestes op voorsprong. In de tweede helft scoorden de Uruguayanen nog drie keer en wonnen zo met 4-2 de eerste wereldtitel. Alberto Suppici was de trainer van de eerste wereldkampioenen.

Vier jaar later weigerde Uruguay mee te doen aan het WK omdat veel Europese ploegen vanwege de grote afstand in 1930 niet naar Zuid-Amerika waren gekomen. Ook in 1938 was het land niet aanwezig om buurland Argentinië te steunen nadat de FIFA terugkwam op een eerder gemaakte afspraak om het WK te roteren tussen Europa en Zuid-Amerika en het WK voor de tweede keer op rij in Europa doorging.

In 1935 had Uruguay wel nog het Zuid-Amerikaans kampioenschap gewonnen, nadat dit zes jaar stil gelegen had. Na drie keer naast de trofee te grijpen werden ze wel opnieuw kampioen in eigen land in 1942.

Elftal dat in 1950 wereldkampioen werd.

In 1950 maakten ze opnieuw hun opwachting op het WK in Brazilië. Nadat Schotland en Turkije zich terugtrokken bleef Uruguay in zijn groep enkel met Bolivia over. Uruguay won en stootte door naar de finaleronde met Brazilië, Zweden en Spanje. Brazilië maakte brandhout van Zweden (7-1) en Spanje (6-1), terwijl Uruguay gelijk speelde tegen Spanje en met 3-2 won van Zweden. De laatste groepswedstrijd zou ook de winnaar aanduiden. Brazilië had genoeg aan een gelijkspel in het Maracanã stadion, waar 173.850 toeschouwers samen kwamen. Brazilië kwam voor vroeg in de tweede helft, maar in de 66ste minuut maakte Juan Alberto Schiaffino gelijk en dertien minuten later scoorde Alcides Ghiggia het winnende doelpunt voor de Uruguayanen.

Vier jaar later was het land opnieuw op ramkoers op het WK in Zwitserland en versloeg Tsjecho-Slowakije met 2-0 en Schotland met 7-0. In de kwartfinale werd Engeland nog gewipt maar in de halve finale stopte Hongarije de Uruguyaanse droom en versloeg het team met 4-2 waardoor ze hun eerste nederlaag ooit leden op een WK. In de wedstrijd voor de derde plaats verloren ze nog van Oostenrijk.

Twee jaar later werd de club voor het eerst in veertien jaar nog eens Zuid-Amerikaans kampioen. Tijdens de kwalificatie voor het WK in Zweden liep het dan echter mis voor het land. In een groep met Paraguay en Colombia kon het land slechts tweede worden en kreeg zelfs een 5-0 draai om de oren van de Paraguyanen waardoor Uruguay zich voor het eerst niet kwalificeerde voor een WK. De jaren vijftig werden beëindigd met een nieuwe Zuid-Amerikaanse titel, Mario Ludovivo Bergara scoorde vier keer.

Bij de kwalificatie voor het WK in Chili konden ze zich tegen Bolivia opnieuw plaatsen. Het WK startte goed met een 2-1 zege tegen Colombia, maar tegen Joegoslavië en de Sovjet-Unie verloor het land waardoor ze voor het eerst in de groepsfase uitgeschakeld werden. Vier jaar later plaatste het land zich probleemloos voor het WK in Engeland. Tegen Engeland en Mexico speelden ze 0-0 gelijk en tegen Frankrijk werd gewonnen waardoor ze naar de tweede ronde gingen. Hier verloren ze met 4-0 van West-Duitsland. Een jaar later werden ze in eigen huis opnieuw Zuid-Amerikaans kampioen.

Op het WK 1970 in Mexico ging het land maar nipt naar de tweede ronde. Ze wonnen van Israël en speelden gelijk tegen Italië, maar tegen Zweden werd verloren waardoor beide landen evenveel punten telden, echter ging Uruguay door wegens een beter doelsaldo. In de kwartfinale werd de Sovjet-Unie uitgeschakeld, maar de Brazilianen stopten La Celeste in de halve finale met 3-1. Vier jaar later WK in West-Duitsland werden ze troosteloos laatste in een groep met Nederland, Bulgarije en Zweden.

Uruguay triomfeert op Mundialito

De hoogdagen van het land waren stilaan voorbij. In 1975 bereikte de club nog de halve finale van de Copa América, maar vier jaar later eindigde het avontuur in de eerste ronde. In 1978 konden ze zelfs niet plaatsen voor het WK in buurland Argentinië en moest zijn plaats afstaan aan Bolivia. Eind 1980 organiseerde de FIFA in Uruguay een mini-WK, een soort jubileum ter ere van het 50-jarig bestaan, in Spaanstalige landen Mundialito genoemd. De zes wereldkampioenen van de voorbije vijftig jaar werden uitgenodigd en nadat Engeland afzegde ook Nederland. Uruguay won in de groepsfase van Nederland en Italië en speelde de finale tegen Brazilië en won met 2-1 na goals van Jorge Barrios en Waldemar Victorino.

Na weer een gemist WK in 1982 kreeg het land een kleine heropleving door in 1983 en 1987 de Copa América te winnen en in 1989 tweede te worden. In 1986 kwalificeerde het land zich ook voor het WK in Mexico. In de eerste wedstrijd speelde het land gelijk tegen West-Duitsland, maar kreeg dan een 6-1 pandoering van Denemarken. Na nog een gelijkspel tegen Schotland mocht Uruguay toch naar de tweede ronde als vierde beste derde. Hier trof het land de buur Argentinië en ging met 1-0 de boot in.

In 1990 kwalificeerde Uruguay zich dankzij een beter doelsaldo van Bolivia voor het WK in Italië. Na een gelijkspel tegen Spanje en een nederlaag tegen België wonnen ze van Zuid-Korea en ging opnieuw als vierde beste derde naar de tweede ronde, ze gastland Italië troffen. De Italianen wonnen met 2-0.

De rest van de jaren negentig waren een mindere periode. In 1994 hield Bolivia hen van het WK. Vanaf 1998 was er geen groepsverdeling meer maar was er één grote groep waar Uruguay slechts zevende werd. Buiten nog een Copa América in 1995 waren er weinig hoogtepunten in deze periode.

In 2002 werd het land vijfde in de kwalificatie en moest een barrage spelen tegen de winnaar van Oceanië, Australië. In Australië verloren ze met 1-0, maar thuis won Uruguay met 3-0 en mocht zo na twaalf jaar terug naar het WK. In een groep met Denemarken, Senegal en regerend kampioen Frankrijk werden ze derde, nog voor Frankrijk en waren hiermee uitgeschakeld. In 2006 stonden ze opnieuw tegenover Australië voor een WK-ticket. Beide wedstrijden eindigden op 1-0 waardoor een strafschoppenreeks de deelnemer bepaalde. Deze keer trok Australië aan het langste eind.

In 2010 moesten ze niet langer tegen een team uit Oceanië spelen, maar tegen de CONCACAF. Er werd gewonnen tegen Costa Rica waardoor ze naar het WK in Zuid-Afrika mochten. Hier stond een gouden generatie op het plein met spelers als Luis Suárez en de oudgediende Diego Forlán. Uruguay werd groepswinnaar voor Mexico, Zuid-Afrika en Frankrijk en versloeg dan Zuid-Korea en Ghana. In de halve finale werden ze gestopt door de Nederlanders. In de troosting verloren ze met 2-3 van Duitsland. Het was de beste prestatie in veertig jaar en een jaar later wonnen ze de Copa América opnieuw.

Ook in 2014 kwalificeerde het team zich, opnieuw door als vijfde te eindigen in de Zuid-Amerikaanse rangschikking. Nu werd in de intercontinentale play-off gewonnen van Jordanië. In een zware groep met ex-wereldkampioenen Engeland, Italië en het kleine broertje Costa Rica leek het op voorhand dat de drie voormalige kampioenen zouden strijden om de twee eerste plaatsen. Luis Suárez was nog steeds geblesseerd in de eerste wedstrijd en Costa Rica won met 3-1. In de tweede wedstrijd was Suárez weer fit en knikkerde hij met twee goals Engeland uit het toernooi. In de laatste wedstrijd beet Suárez de Italiaan Giorgio Chiellini in diens schouder na een opwelling. Het was niet de eerste keer dat Suárez iemand beet. Kort daarna scoorde Diego Godín de winnende goal, waardoor Uruguay tweede werd achter Costa Rica. Suárez kreeg een zware straf van de FIFA en werd uit het toernooit gezet en enkele maanden geschorst. In de tweede ronde verloor Uruguay met 2-0 van Colombia.

Vier jaar later was Uruguay onder leiding van bondscoach Óscar Tabárez opnieuw van de partij bij de WK-eindronde in Rusland na in de CONMEBOL-kwalificatiegroep als tweede te zijn geëindigd achter Brazilië, met tien punten achterstand. In groep A won Tabárez' ploeg van achtereenvolgens Egypte (1-0), Saoedi-Arabië (1-0) en gastland Rusland (3-0), waardoor het onbedreigd als eerste eindigde. In de achtste finales was Uruguay vervolgens met 2-1 te sterk voor Europees kampioen Portugal, dankzij twee treffers van aanvaller Edinson Cavani. Frankrijk, twee jaar eerder de verliezend EK-finalist, maakte in de kwartfinale een einde aan de Uruguayaanse zegetocht: 2-0. Cavani ontbrak in dat laatste duel vanwege een hamstringblessure, die hij had opgelopen in de wedstrijd tegen Portugal.

Tenue[bewerken | brontekst bewerken]

Tussen 1901 en 1910 gebruikte Uruguay meerdere shirts. Op 10 april 1910 versloeg het Uruguayaanse River Plate FC de Argentijnse topclub Alumni Athletic met 2-1. Het was de eerste keer dat een Uruguayaans elftal van Alumni kon winnen. Normaal speelde River Plate in een rood-wit gestreept shirt maar omdat dit te veel leek op dat van Alumni koos de club voor een lichtblauw-wit gestreept. Ricardo LeBas stelde dit shirt dan voor als het nationale shirt voor Uruguay als eerbetoon aan de overwinning van River Plate.

1901 (a)
1901–1910 (b)
1901–10 (b)
1901–10 (b)
1901–10 (b)(c)
1901–10 (b)
1910–heden
1935-2010 (uit) (d)

Bondscoaches[bewerken | brontekst bewerken]

  • Sinds 1970
Naam Van Tot Duels W G V
Vlag van Uruguay Bagnulo, Hugo Hugo Bagnulo 1970 1973
Vlag van Uruguay Porta, Roberto Roberto Porta 1974
Vlag van Uruguay Schiaffino, Juan Juan Schiaffino 1974 1975
Vlag van Uruguay Rodríguez, José María José María Rodríguez 1975 1976
Vlag van Uruguay Hohberg, Juan Juan Hohberg 1977
Vlag van Uruguay Bentancor, Raúl Raúl Bentancor 1977 1979
Vlag van Uruguay Máspoli, Roque Roque Máspoli 1979 1982
Vlag van Uruguay Borrás, Omar Omar Borrás 1982 1986
Vlag van Uruguay Fleitas, Roberto Roberto Fleitas 1987 4 4 0 0
Vlag van Uruguay Tabárez, Óscar Óscar Tabárez 1988 1990 34 17 8 9
Vlag van Uruguay Cubilla, Pedro Ramón Pedro Ramón Cubilla 1991
Vlag van Uruguay Cubilla, Luis Luis Cubilla 1991 1993 27
Vlag van Uruguay Fleitas, Roberto Roberto Fleitas
Vlag van Uruguay Maneiro, Ildo Ildo Maneiro
1993 5 3 0 2
Vlag van Uruguay Núñez, Héctor Héctor Núñez 1994 1996 25
Vlag van Uruguay Ahuntchaín, Juan Juan Ahuntchaín 1996 1997
Vlag van Uruguay Máspoli, Roque Roque Máspoli 1997 1998
Vlag van Uruguay Púa, Víctor Víctor Púa 1998 1999
Vlag van Argentinië Passarella, Daniel Daniel Passarella 2000 2001
Vlag van Uruguay Púa, Víctor Víctor Púa 2001 2002
Vlag van Uruguay da Silva, Jorge Jorge da Silva 2002
Vlag van Uruguay Ferrín, Gustavo Gustavo Ferrín 2002
Vlag van Uruguay Carrasco, Juan Ramón Juan Ramón Carrasco 2003 2004 13 7 2 4
Vlag van Uruguay Fossati, Jorge Jorge Fossati 2004 2005 23 9 7 7
Vlag van Uruguay Tabárez, Óscar Óscar Tabárez 2006 heden 129 64 35 30

Spelersrecords[bewerken | brontekst bewerken]

Meeste interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Diego Godín 2005– 145 8
2 Maxi Pereira 2005–2018 125 3
3 Luis Suárez 2007– 124 64
4 Edinson Cavani 2008– 121 52
Fernando Muslera 2009– 121 0
6 Diego Forlán 2002–2014 112 36
7 Cristian Rodríguez 2003–2018 110 11
8 Diego Lugano 2003–2014 95 9
9 Egidio Arévalo 2006–2017 90 0
10 Diego Pérez 2001–2014 89 2
 Nog actief

Laatst bijgewerkt: 25 juni 2021

Meeste doelpunten[bewerken | brontekst bewerken]

Luis Suárez maakte voor Uruguay de meeste doelpunten
Naam Carrière Doelpunten Interlands per wedstrijd
1 Luis Suárez 2007– 64 124 0,52
2 Edinson Cavani 2008– 52 121 0,43
3 Diego Forlán 2002–2014 36 112 0,32
4 Héctor Scarone 1917–1930 31 52 0,60
5 Ángel Romano 1911–1927 28 69 0,41
6 Óscar Míguez 1950–1958 27 39 0,69
7 Sebastián Abreu 1996–2012 26 70 0,37
8 Pedro Petrone 1924–1930 24 29 0,83
9 Fernando Morena 1971–1983 22 53 0,42
Carlos Aguilera 1983–1997 22 64 0,34
 Nog actief

Laatst bijgewerkt: 25 juni 2021

Huidige selectie[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende spelers behoren tot de selectie voor de Copa América 2021.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen Vlag van Bolivia Bolivia op 24 juni 2021.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera 121 0 Vlag van Turkije Galatasaray
12 Martín Campaña 9 0 Vlag van Saoedi-Arabië Al-Batin
23 Sergio Rochet 0 0 Vlag van Uruguay Nacional
Verdediging
2 José María Giménez 66 8 Vlag van Spanje Atlético Madrid
3 Diego Godín Aanvoerder 145 8 Vlag van Italië Cagliari
13 Giovanni González 13 0 Vlag van Uruguay Peñarol
4 Ronald Araújo 1 0 Vlag van Spanje FC Barcelona
11 Camilo Cándido 0 0 Vlag van Uruguay Nacional
19 Sebastián Coates 40 1 Vlag van Portugal Sporting Lissabon
22 Martín Cáceres 105 4 Vlag van Italië Fiorentina
17 Matías Viña 15 0 Vlag van Brazilië SE Palmeiras
Middenveld
5 Matías Vecino 47 3 Vlag van Italië Internazionale
6 Rodrigo Bentancur 36 0 Vlag van Italië Juventus
25 Facundo Torres 5 0 Vlag van Uruguay Peñarol
8 Nahitan Nández 40 0 Vlag van Italië Cagliari
10 Giorgian De Arrascaeta 38 3 Vlag van Brazilië Flamengo
14 Lucas Torreira 30 0 Vlag van Spanje Atlético Madrid
15 Federico Valverde 28 2 Vlag van Spanje Real Madrid
16 Brian Rodríguez 8 4 Vlag van Spanje UD Almería
24 Fernando Gorriaran 2 0 Vlag van Mexico Santos Laguna
7 Nicolás de la Cruz 9 0 Vlag van Argentinië River Plate
Aanval
9 Luis Suárez 124 64 Vlag van Spanje Atlético Madrid
27 Brian Ocampo 1 0 Vlag van Uruguay Nacional
18 Maximiliano Gómez 20 3 Vlag van Spanje Valencia
20 Jonathan Rodríguez 27 3 Vlag van Mexico Cruz Azul
21 Edinson Cavani 121 52 Vlag van Engeland Manchester United

Selecties[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie van Uruguay bij het Vlag van Italië Wereldkampioenschap 1990
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Álvez 15 0 Vlag van Uruguay CA Peñarol
12 Eduardo Pereira Vlag van Argentinië CA Independiente
22 Adolfo Zeoli Vlag van Spanje CD Tenerife
Verdediging
2 Nelson Gutiérrez Vlag van Italië Hellas Verona
3 Hugo de León Vlag van Argentinië CA River Plate
4 José Herrera Vlag van Spanje UE Figueres
6 Alfonso Dominguez Vlag van Uruguay CA Peñarol
13 Daniel Revélez Vlag van Uruguay Club Nacional
14 José Pintos Saldanha Vlag van Uruguay Club Nacional
Middenveld
5 José Perdomo Vlag van Italië Genoa CFC
8 Santiago Ostolaza Vlag van Mexico Cruz Azul
15 Carlos Correa Vlag van Uruguay CA Peñarol
16 Pablo Bengoechea Vlag van Spanje Sevilla FC
20 Ruben Pereira Vlag van Argentinië CA Independiente
21 William Castro Vlag van Uruguay Club Nacional
Aanval
7 Antonio Alzamendi Vlag van Spanje CD Logroñés
9 Enzo Francéscoli Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
10 Ruben Paz Vlag van Italië Genoa CFC
11 Rubén Sosa Vlag van Italië Lazio Roma
17 Sergio Martínez Vlag van Uruguay Defensor Sporting Club
18 Carlos Aguilera Vlag van Italië Genoa CFC
19 Daniel Fonseca Vlag van Uruguay Club Nacional
Selectie van Uruguay bij het Vlag van Japan Vlag van Zuid-Korea Wereldkampioenschap 2002
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fabian Carini Vlag van Italië Juventus
12 Gustavo Munúa Vlag van Uruguay Club Nacional
23 Federico Elduayen Vlag van Uruguay CA Peñarol
Verdediging
2 Gustavo Mendez Vlag van Uruguay Club Nacional
3 Daniel Lembo Vlag van Uruguay Club Nacional
4 Paolo Montero Vlag van Italië Juventus
6 Dario Rodríguez Vlag van Uruguay CA Peñarol
14 Gonzalo Sorondo Vlag van Italië Internazionale
19 Joe Bizera Vlag van Uruguay CA Peñarol
Middenveld
5 Pablo Gabriel García Vlag van Italië AC Venezia
7 Gianni Guigou Vlag van Italië AS Roma
8 Gustavo Varela Vlag van Uruguay Club Nacional
10 Fabian O'Neill Vlag van Italië AC Perugia
15 Nicolás Olivera Vlag van Spanje Sevilla FC
16 Marcelo Romero Vlag van Spanje Málaga CF
17 Mario Regueiro Vlag van Spanje Racing Santander
22 Gonzalo de los Santos Vlag van Spanje Valencia CF
Aanval
9 Darío Silva Vlag van Spanje Málaga CF
11 Federico Magallanes Vlag van Italië AC Venezia
13 Sebastián Abreu Vlag van Mexico Cruz Azul
18 Richard Morales Vlag van Uruguay Club Nacional
20 Álvaro Recoba Vlag van Italië Internazionale
21 Diego Forlán Vlag van Engeland Manchester United
Selectie van Uruguay bij het Vlag van Zuid-Afrika Wereldkampioenschap 2010
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera Vlag van Italië Lazio Roma
12 Juan Guillermo Castillo Vlag van Colombia Deportivo Cali
23 Martín Silva Vlag van Uruguay Defensor Sporting Club
Verdediging
2 Diego Lugano Aanvoerder Vlag van Turkije Fenerbahçe SK
3 Diego Godín Vlag van Spanje Villarreal CF
4 Jorge Fucile Vlag van Portugal FC Porto
6 Mauricio Victorino Vlag van Chili Universidad de Chile
16 Maximiliano Pereira Vlag van Portugal Benfica
19 Andrés Scotti Vlag van Chili CSD Colo-Colo
22 Martín Cáceres Vlag van Italië Juventus
Middenveld
5 Walter Gargano Vlag van Italië SSC Napoli
8 Sebastián Eguren Vlag van Zweden AIK Solna
11 Álvaro Pereira Vlag van Portugal FC Porto
14 Nicolás Lodeiro Vlag van Nederland Ajax Amsterdam
15 Diego Pérez Vlag van Frankrijk AS Monaco
17 Egidio Arévalo Vlag van Uruguay CA Peñarol
18 Ignacio González Vlag van Spanje Valencia CF
20 Álvaro Fernández Vlag van Chili Universidad de Chile
Aanval
7 Edinson Cavani Vlag van Italië US Palermo
9 Luis Suárez Vlag van Nederland Ajax Amsterdam
10 Diego Forlán Vlag van Spanje Atlético Madrid
13 Sebastián Abreu Vlag van Brazilië Botafogo FR
21 Sebastián Fernández Vlag van Argentinië CA Banfield
Selectie van Uruguay bij het Vlag van Brazilië Wereldkampioenschap 2014
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera Vlag van Turkije Galatasaray
12 Rodrigo Muñoz Vlag van Paraguay Club Libertad
23 Martín Silva Vlag van Brazilië Vasco da Gama
Verdediging
2 Diego Lugano Aanvoerder Vlag van Engeland West Bromwich Albion
3 Diego Godín Vlag van Spanje Atlético Madrid
4 Jorge Fucile Vlag van Portugal FC Porto
13 José María Giménez Vlag van Spanje Atlético Madrid
16 Maximiliano Pereira Vlag van Portugal SL Benfica
19 Sebastián Coates Vlag van Engeland Liverpool
22 Martín Cáceres Vlag van Italië Juventus
Middenveld
5 Walter Gargano Vlag van Italië Parma
6 Álvaro Pereira Vlag van Brazilië São Paulo
7 Cristian Rodríguez Vlag van Spanje Atlético Madrid
14 Nicolás Lodeiro Vlag van Brazilië Botafogo
15 Diego Pérez Vlag van Italië Bologna
17 Egidio Arévalo Vlag van Mexico Monarcas Morelia
18 Gastón Ramírez Vlag van Engeland Southampton
20 Álvaro González Vlag van Italië Lazio Roma
Aanval
8 Abel Hernández Vlag van Italië US Palermo
9 Luis Suárez Vlag van Engeland Liverpool
10 Diego Forlán Vlag van Japan Cerezo Osaka
11 Christian Stuani Vlag van Spanje RCD Espanyol
21 Edinson Cavani Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Selectie van Uruguay bij het Vlag van Rusland Wereldkampioenschap 2018
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera 100 0 Vlag van Turkije Galatasaray
12 Martín Campaña 1 0 Vlag van Argentinië Independiente
23 Martín Silva 11 0 Vlag van Brazilië Vasco da Gama
Verdediging
2 José María Giménez 44 6 Vlag van Spanje Atlético Madrid
3 Diego Godín Aanvoerder 120 8 Vlag van Spanje Atlético Madrid
4 Guillermo Varela 5 0 Vlag van Uruguay CA Peñarol
13 Gastón Silva 17 0 Vlag van Argentinië Independiente
16 Maxi Pereira 125 3 Vlag van Portugal FC Porto
19 Sebastián Coates 31 1 Vlag van Portugal Sporting Lissabon
22 Martín Cáceres 79 4 Vlag van Italië Lazio
Middenveld
5 Carlos Sánchez 37 1 Vlag van Mexico CF Monterrey
6 Rodrigo Bentancur 10 0 Vlag van Italië Juventus
7 Cristian Rodríguez 107 11 Vlag van Uruguay CA Peñarol
8 Nahitan Nández 15 0 Vlag van Argentinië Boca Juniors
10 Giorgian De Arrascaeta 16 2 Vlag van Brazilië Cruzeiro
14 Lucas Torreira 6 0 Vlag van Italië Sampdoria
15 Matías Vecino 25 1 Vlag van Italië Internazionale
17 Diego Laxalt 8 0 Vlag van Italië Genoa
Aanval
9 Luis Suárez 101 53 Vlag van Spanje Barcelona
11 Cristhian Stuani 41 5 Vlag van Spanje Girona FC
18 Maximiliano Gómez 6 0 Vlag van Spanje Celta de Vigo
20 Jonathan Urretaviscaya 4 0 Vlag van Mexico CF Monterrey
21 Edinson Cavani 104 43 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain

Copa América[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie van Uruguay bij de Vlag van Ecuador Copa América 1993
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Robert Siboldi Vlag van Mexico Cruz Azul
12 Óscar Ferro Vlag van Uruguay CA Peñarol
Verdediging
2 Daniel Sánchez 20 0 Vlag van Uruguay Danubio
3 Fernando Kanapkis 11 3 Vlag van Argentinië Club Deportivo Mandiyú
4 Guillermo Sanguinetti Vlag van Argentinië Gimnasia y Esgrima
6 Cecilio de los Santos Vlag van Mexico Club América
13 Héctor Rodríguez Vlag van Uruguay Defensor Sporting
14 Eber Moas Vlag van Argentinië CA Independiente
15 Nelson Cabrera Vlag van Argentinië Estudiantes de La Plata
20 José Oscar Herrera Vlag van Italië Cagliari Calcio
Middenveld
5 Santiago Ostolaza Vlag van Argentinië Gimnasia y Esgrima
8 Héctor Morán Vlag van Argentinië Club Deportivo Mandiyú
9 Hugo Guerra Vlag van Argentinië Gimnasia y Esgrima
10 Marcelo Saralegui Vlag van Italië Torino FC
11 Adrián Paz Vlag van Argentinië Estudiantes de La Plata
16 Álvaro Gutiérrez Vlag van Uruguay Club Nacional
17 Jorge Barrios Vlag van Uruguay Montevideo Wanderers
19 Fabian O'Neil Vlag van Uruguay Club Nacional
Aanval
7 Walter Pelletti Vlag van Argentinië CA Huracán
18 Rubén da Silva Vlag van Argentinië CA River Plate
21 Enzo Francéscoli Vlag van Italië Cagliari Calcio
22 Rubén Sosa Vlag van Italië Internazionale
Selectie van Uruguay bij de Vlag van Chili Copa América 2015
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera 72 0 Vlag van Turkije Galatasaray
12 Rodrigo Muñoz 0 0 Vlag van Paraguay Libertad
23 Martín Silva 6 0 Vlag van Brazilië Vasco da Gama
Verdediging
2 José María Giménez 21 3 Vlag van Spanje Atlético Madrid
3 Diego Godín Aanvoerder 91 4 Vlag van Spanje Atlético Madrid
4 Jorge Fucile 44 0 Vlag van Uruguay Nacional
5 Mathías Corujo 7 0 Vlag van Chili Universidad de Chile
6 Álvaro Pereira 70 6 Vlag van Argentinië Estudiantes
13 Sebastián Coates 17 1 Vlag van Engeland Sunderland
16 Maximiliano Pereira 105 3 Vlag van Portugal Benfica
18 Gastón Silva 1 0 Vlag van Italië Torino
Middenveld
7 Cristian Rodríguez 88 9 Vlag van Spanje Atlético Madrid
10 Giorgian De Arrascaeta 6 1 Vlag van Brazilië Cruzeiro
14 Nicolás Lodeiro 39 3 Vlag van Argentinië Boca Juniors
15 Guzmán Pereira 3 0 Vlag van Chili Universidad de Chile
17 Egidio Arévalo 71 0 Vlag van Mexico UANL
19 Carlos Sánchez 8 0 Vlag van Argentinië River Plate
20 Álvaro González 55 3 Vlag van Italië Torino
Aanval
8 Abel Hernández 22 9 Vlag van Engeland Hull City
9 Diego Rolán 11 2 Vlag van Frankrijk Bordeaux
11 Christian Stuani 22 4 Vlag van Spanje Espanyol
21 Edinson Cavani 76 27 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
22 Jonathan Rodríguez 7 1 Vlag van Portugal Benfica

FIFA Confederations Cup[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie van Uruguay bij de Vlag van Saoedi-Arabië FIFA Confederations Cup 1997
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Carlos Nicola Vlag van Uruguay Club Nacional
12 Claudio Flores Vlag van Uruguay CA Peñarol
Verdediging
2 Diego López Vlag van Spanje Racing Santander
3 Paolo Montero Aanvoerder Vlag van Italië Juventus
4 Gustavo Mendez Vlag van Italië Vicenza
6 Edgardo Adinolfi Vlag van Uruguay CA Peñarol
13 Pablo Hernández Vlag van Mexico UANL Tigres
15 Carlos Díaz Vlag van Uruguay Defensor Sporting
18 Martín Rivas Vlag van Uruguay Danubio
Middenveld
5 Gonzalo de los Santos Vlag van Spanje UD Mérida
7 Pablo García Vlag van Spanje Atlético Madrid B
8 Liber Vespa Vlag van Argentinië Argentinos Juniors
14 Christian Callejas Vlag van Uruguay Danubio
16 César Pellegrín Vlag van Italië Juventus
17 Walter Coelho Vlag van Uruguay Club Nacional
Aanval
9 Marcelo Zalayeta Vlag van Uruguay CA Peñarol
10 Nicolás Olivera Vlag van Spanje Valencia
11 Darío Silva Vlag van Italië Cagliari
19 Antonio Pacheco Vlag van Uruguay CA Peñarol
20 Álvaro Recoba Vlag van Italië Internazionale
Selectie van Uruguay bij de Vlag van Brazilië FIFA Confederations Cup 2013
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fernando Muslera 44 0 Vlag van Turkije Galatasaray
12 Juan Guillermo Castillo 13 0 Vlag van Uruguay Danubio FC
23 Martín Silva 1 0 Vlag van Paraguay Club Olimpia
Verdediging
2 Diego Lugano Aanvoerder 79 8 Vlag van Spanje Málaga CF
3 Diego Godín 64 3 Vlag van Spanje Atlético Madrid
4 Sebastián Coates 9 1 Vlag van Engeland Liverpool FC
13 Matías Aguirregaray 3 0 Vlag van Uruguay CA Peñarol
16 Maxi Pereira 74 2 Vlag van Portugal SL Benfica
19 Andrés Scotti 37 1 Vlag van Uruguay Nacional
Middenveld
5 Walter Gargano 50 1 Vlag van Italië Internazionale
6 Álvaro Pereira 47 5 Vlag van Italië Internazionale
7 Cristian Rodríguez 57 6 Vlag van Spanje Atlético Madrid
8 Sebastián Eguren 50 7 Vlag van Paraguay Club Libertad
14 Nicolás Lodeiro 17 1 Vlag van Brazilië Botafogo
15 Diego Pérez 82 1 Vlag van Italië Bologna
17 Egidio Arévalo 42 0 Vlag van Italië US Palermo
20 Álvaro González 33 1 Vlag van Italië SS Lazio
Aanval
9 Luis Suárez 63 31 Vlag van Engeland Liverpool FC
10 Diego Forlán 96 33 Vlag van Brazilië Internacional
11 Abel Hernández 8 3 Vlag van Italië US Palermo
18 Gastón Ramírez 16 0 Vlag van Engeland Southampton FC
21 Edinson Cavani 48 13 Vlag van Italië SSC Napoli

Bekende spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van spelers van het Uruguayaanse voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal dertig interlands achter hun naam

Sebastián Abreu
Diego Forlán
Edinson Cavani
Diego Lugano
Diego Godín
Enzo Francescoli
Paolo Montero

Walter Pandiani
Álvaro Recoba
Héctor Scarone
Dario Silva
Luis Alberto Suárez

AUF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Uruguayaans vrouwenelftal · Olympisch elftal · Uruguay U21 · Uruguay U20 · Uruguay U19 · Uruguay U18 · Uruguay U17

1900 – 1909 · 1910 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 – 2029

OS 1924 · OS 1928 · WK 1930 · WK 1950 · WK 1954 · WK 1962 · WK 1966 · WK 1970 · WK 1974 · WK 1986 · WK 1990 · WK 2002 · WK 2010 · WK 2014 · WK 2018

1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021

Algerije · Angola · Argentinië · Australië · België · Bolivia · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Colombia · Costa Rica · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Ghana · Guatemala · Haïti · Honduras · Hongarije · Ierland · India · Indonesië · Iran · Irak · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Jordanië · Libië · Luxemburg · Maleisië · Mexico · Marokko · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oezbekistan · Oman · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Saarland · Saoedi-Arabië · Schotland · Senegal · Servië & Montenegro · Singapore · Slovenië · Sovjet-Unie · Spanje · Tahiti · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Venezuela · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Wales · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Wedstrijden in detail

Argentinië (1986) · België (1990) · Brazilië (1950) · Colombia (2014) · Costa Rica (2014) · Denemarken (1986) · Denemarken (2002) · Duitsland (2010) · Egypte (2018) · Engeland (2014) · Frankrijk (2002) · Frankrijk (2010) · Frankrijk (2018) · Ghana (2010) · Italië (1990) · Italië (2014) · Mexico (2010) · Nederland (1974) · Nederland (2010) · Portugal (2018) · Saoedi-Arabië (2018) · Schotland (1986) · Senegal (2002) · Spanje (1990) · West-Duitsland (1986) · Zuid-Afrika (2010) · Zuid-Korea (1990) · Zuid-Korea (2010)