Venus van Laussel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Venus van Laussel

De Venus van Laussel is een zogenoemd Venusbeeldje waarmee een zwarte vrouw - waarschijnlijk een Khoikhoi-vrouw [1] - wordt afgebeeld. Het beeld is een bas-reliëf van ongeveer een halve meter (bijna 45 cm) hoogte in verharde krijtrots. De figuur werd oorspronkelijk gekerfd in de rotswand van de abri waarin ze werd gevonden. Het toont een naakt vrouwenfiguur dat oorspronkelijk met rode oker gekleurd is. Het Venusbeelje dateert uit het Gravettien[2] en is zo'n 20.000 jaar oud.

De figuur houdt een wisenthoorn in de rechterhand, verdeeld in veertien ringen doordat er dertien inkepingen zijn in aangebracht. Mogelijk is het een drinkhoorn en stelt de indeling een tijdsverdeling voor zoals het aantal volle manen in een kalenderjaar of het aantal menstruatiecycli in een jaar. De andere hand rust op de baarmoederstreek. De geslachtskenmerken zijn prominent aanwezig ten teken van de vruchtbaarheid van het levensonderhoudende principe dat hier wordt tentoongesteld. Het verband tussen vruchtbaarheid en vrouwelijkheid is zelfs nog sterker aanwezig dan bij andere Venusbeelden.

De figuur werd in 1911 aan de ingang van de Abri van Laussel in Marquay in de Dordogne herontdekt door Jean-Gaston Lalanne. Het beeld is nu te bezichtigen in het Musée d'Aquitaine in Bordeaux.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Brézillon, Michel Dictionnaire de la Prèhistoire, 1969 Librairie Larousse, París ISBN 2030754374
  • Leroi-Gourhan, André Le symbolisme des grands signes dans l'art parietal paleolithique 1968 Bulletin de la Société Préhistorique Française, volume 55 nr 7-8 Pag. 384-398.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]