Vickers Varsity

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vickers Varsity
Vickers Varsity.jpg
Fabrikant Vickers-Armstrong
Lengte 20,57 m
Spanwijdte 29,13 m
Hoogte (vanaf de grond) 7,29 m
Leeggewicht 12.265 kg
Vleugeloppervlak 90,5 m2
Max. startgewicht 17.010 kg
Motoren 2 x Bristol Hercules 264
Max. stuwkracht per motor 1.455 kW
Kruissnelheid (max. snelheid) 464 km/h
Kruishoogte (plafond) 8.750 m
Max. reikwijdte 4.263 km
Eerste vlucht 17 juli 1949
Status buiten dienst
Voornaamste gebruikers Royal Air Force
Aantal gebouwd 163
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Vickers Varsity was een tweemotorig opleidingsvliegtuig van Vickers-Armstrong dat vanaf 1951 werd gebruikt door de Britse Royal Air Force.

De Varsity was, net als de Valetta gebaseerd op het verkeersvliegtuig Vickers Viking, maar was iets groter en zwaarder en had een driepunts landingsgestel met neuswiel. Er werden 163 exemplaren van gebouwd. In de RAF werd het aangeduid als Varsity T.1. De Varsity verving de trainervariant van de Vickers Wellington als "vliegend klaslokaal" voor de opleiding van piloten, boordwerktuigkundigen, radio-operatoren, navigators en bommenrichters. De bommenrichter en zijn instructeur moesten plaatsnemen in een grote uitstulping aan de onderkant van de romp. Die bevatte ook een bommenruim met oefenbommen. Met de Varsity werden onder meer bemanningen voor de Britse V-Force-bommenwerpers opgeleid.

Het prototype van de Varsity vloog voor het eerst op 17 juli 1949. De eerste toestellen voor de RAF werden afgeleverd in oktober 1951. Het toestel bleef 25 jaar in dienst bij de RAF. In mei 1976 werd het type uit dienst genomen. Het werd vervangen door de Scottish Aviation Jetstream T.1.