Villa Kakelhof

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Villa Kakelhof
Villa Kakelhof
Villa Kakelhof
Locatie Wilhelminapark 18
Oorspr. functie villa
Bouw gereed 1909
Bouwstijl o.a. victoriaanse architectuur, Jugendstil
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 524749
Overig
Verdiepingen 3
Architect Henri Seelen
Eigenaar Particulier
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Villa Kakelhof is een monumentale parkvilla in het Wilhelminapark in de Nederlandse plaats Venlo. Oorspronkelijk was de naam Villa Paulina, maar een latere eigenaar veranderde de naam in 1963 in Kakelhof (na een brand in de erker stond de villa in de steigers. Toen heeft de eigenaar meteen de naam laten veranderen. De inspiratie kwam van zijn gezin met 11 kinderen, waarin het voortdurend een gekakel was).[bron?]

Het park[bewerken]

De villa ligt in het Venlose Wilhelminapark, welk is aangelegd na 1870, toen de vestingwerken werden gesloopt. Gelijk na de sloop ontwierp de stedebouwkundige Frits van Gendt een nieuwe wijk aan deze zijde van de binnenstad, waar voorheen het Fort Ginkel had gestaan.

Onderdeel van het Plan Van Gendt was een villapark. Zowel architect Johannes Kayser als tuinarchitect L.R. Rosseels uit Leuven werden in 1888 bij het plan betrokken. Kayser voor de villa’s en Rosseels voor het park. Zowel villa’s als park moesten het uiterlijk krijgen dat gebaseerd was op de victoriaanse architectuur.

In het villapark (zoals het toen nog heette) verrezen uiteindelijk enkele villa's met namen als: Goltzius (1893), Puteanus (1893), Sophia (1897), Wilhelmina (1898) en Hermine (1900). Tussen 1909 en 1933 werden nog elf enkele en twee dubbele villa's gebouwd. Het villapark kreeg daarna pas de naam Wilhelminapark.

Bouwkundige aspecten van de villa[bewerken]

De villa is in 1909 gebouwd naar een ontwerp van de architect Henri Seelen.

Bijna een halve eeuw na de bouw werd de villa op enkele punten verbouwd. Zo kwam er in het souterrain een nieuwe betonvloer, werden enkele plafonds verlaagd en werden er een aantal vensters veranderd.

Het pand is een vrijstaande villa op een rechthoekig grondplan in twee bouwlagen met souterrainverdieping. De villa heeft een wolfdak met Tuiles du Nord. Het toegepaste bouwmateriaal is rode baksteen met gele speklagen met metselwerk in kruisverband. Verder zijn de houten vensters in segmentboogvorm geconstrueerd met rechthoekige erkervensters en liggen er hardstenen dorpelstenen.

Van het interieur is vooral de structuur nog vrijwel volledig intact. Zo heeft het pand nog de originele eikenhouten trap met florale Art Nouveau-stijl, marmeren lambrisering en de authentieke marmeren vloerplaten.

Externe link[bewerken]

Zie ook[bewerken]