Naar inhoud springen

Virginia Wade

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Virginia Wade
Virginia Wade
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Britse
Geboorteplaats Bournemouth
Geboortedatum 10 juli 1945
Lengte 1,70 m
Gewicht 61 kg
Profdebuut 1968
Met pensioen 1986
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 1.542.278 Amerikaanse dollar
Profiel (en) WTA-site
Hall of Fame 1989 (en) profiel
Enkelspel
Winst-verliesbalans 839–329
Titels 55 WTA
Hoogste positie 2e (3 november 1975)[1]
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1972)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (1970, 1972)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (1977)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (1968)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 42–48
Titels 0 WTA, 1 ITF
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1973)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winst (1973)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1970)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (1973, 1975)
Laatst bijgewerkt op: 24 maart 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Sarah Virginia Wade (Bournemouth, Engeland, 10 juli 1945) is een voormalig tennisspeelster uit het Verenigd Koninkrijk. Zij won zeven grandslamtoernooien – drie in het enkel- en vier in het dubbelspel.

Wade speelde tennis op het hoogste niveau van 1968 tot 1986.

In 1968 won Wade haar eerste grandslamtitel, op het US Open. Haar tweede grandslamtitel greep zij op het Australian Open in 1972. In 1977 won zij Wimbledon, door in de finale de Nederlandse Betty Stöve te verslaan. Opvallend is dat zij nooit een enkelspelfinale van een grandslamtoernooi verloor.

Gedurende 21 achtereenvolgende jaren (1965–1985) nam zij deel aan het Britse Wightman Cup-team. Geen enkele andere speelster deed zo vaak mee met dit toernooi.

In 1987 ontving Wade de Sarah Palfrey Danzig Award. In 1989 werd zij opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.

Sinds 2006 is zij commentator bij de wedstrijden tijdens Wimbledon.

Grandslamtitels

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Toernooi Tegenstandster in finale Score
1968US OpenBillie Jean King6-4, 6-2
1972Australian OpenEvonne Goolagong-Cawley6-4, 6-4
1977WimbledonBetty Stöve4-6, 6-3, 6-1
Jaar Toernooi Partner Tegenstandsters in finale Score
1973Australian OpenVlag van Australië Margaret CourtVlag van Australië Kerry Harris
Vlag van Australië Kerry Melville-Reid
6-4, 6-4
1973Roland GarrosVlag van Australië Margaret CourtVlag van Frankrijk Françoise Dürr
Vlag van Nederland Betty Stöve
6-2, 6-3
1973US OpenVlag van Australië Margaret CourtVlag van Verenigde Staten Billie Jean King
Vlag van Verenigde Staten Rosemary Casals
3-6, 6-3, 7-5
1975US OpenVlag van Australië Margaret CourtVlag van Verenigde Staten Billie Jean King
Vlag van Verenigde Staten Rosemary Casals
7-5, 2-6, 7-6

Titels enkelspel vanaf 1968 (55)

[bewerken | brontekst bewerken]

  1. 1967: (23 dec) Border Championships, Oost-Londen (Zuid-Afrika) – versl. Patricia Walkden 6-1, 4-6, 6-4
  2. 1968: (15 jan) Bloemfontein, Oranje Vrijstaat (Zuid-Afrika) – versl. Patricia Walkden 6-3, 6-3
  3. 1968: (27 apr) Bournemouth (UK)
  4. 1968: (8 sep) US Open
  5. 1968: (23 nov) Dewar Cup Final, Crystal Palace (Londen) – versl. Margaret Court 6-3, 6-4
  6. 1969: (1 jan) Border Championships, Oost-Londen (Zuid-Afrika) – versl. Winnie Shaw 6-1, 3-6, 6-1
  7. 1969: (18 jan) Western Province Championships, Kaapstad (Zuid-Afrika) – versl. Patricia Walkden 6-4, 6-1
  8. 1969: (20 jul) Rothmans North of England, Hoylake (UK)
  9. 1969: (18 okt) Dewar Cup, Perth (Schotland) – versl. Ann Jones 9-7, 6-2
  10. 1969: (25 okt) Dewar Cup, Stalybridge (UK) – versl. Ann Jones 6-3, 1-6, 6-3
  11. 1969: (1 nov) Dewar Cup, Aberavon (Wales)
  12. 1969: (13 nov) Dewar Cup Final, Crystal Palace (Londen)
  13. 1970: (jan) German Indoors, München – versl. Joyce Williams 6-2, 6-4
  14. 1970: (18 mei) West Berlijn Open – versl. Helga Niessen 10-8 6-1
  15. 1970: (11 jul) Irish Open, Dublin
  16. 1970: (24 okt) Dewar Cup, Stalybridge (UK) – versl. Ann Jones 2-6, 6-2, 6-1
  17. 1970: (31 okt) Dewar Cup, Aberavon (Wales)
  18. 1971: (9 jan) Western Province Championships, Kaapstad (Zuid-Afrika) – versl. Elizabeth Truter 6-1, 6-0
  19. 1971: (25 apr) Catania Open Grand Prix (Sicilië, Italië) – versl. Gail Sherriff Chanfreau 6-0, 6-3
  20. 1971: (29 apr) Rome
  21. 1971: (10 jul) Welsh Open, Newport (Wales) – versl. Judy Tegart Dalton 6-3, 6-4
  22. 1971: (26 jul) Cincinnati (US)
  23. 1971: (19 okt) Dewar Cup, Billingham (UK)
  24. 1971: (2 okt) Dewar Cup, Aberavon (Wales)
  25. 1971: (18 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen)
  26. 1971: (4 dec) Clean Air Classic, New York
  27. 1972: (3 jan) Australian Open
  28. 1972: (31 jan) US Indoor, Boston/Hingham Massachusetts (US)
  29. 1972: (27 aug) Merion, Haverford Pennsylvania (US) – versl. Laurie Fleming[2] 6-4, 6-1
  30. 1972: (1 dec) Argentine Open, Buenos Aires (Argentinië)
  31. 1973: (11 maa) Virginia Slims of Dallas (US)
  32. 1973: (12 mei) Bournemouth (UK)
  33. 1973: (22 okt) Dewar Cup, Aberavon (Wales)
  34. 1973: (30 okt) Dewar Cup, Edinburgh
  35. 1973: (6 nov) Dewar Cup, Billingham (UK)
  36. 1973: (11 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen)
  37. 1974: (3 maa) Virginia Slims of Chicago (US)
  38. 1974: (26 mei) Bournemouth (UK)
  39. 1974: (13 okt) Virginia Slims of Phoenix (US)
  40. 1974: (4 nov) Dewar Cup, Edinburgh
  41. 1974: (11 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen)
  42. 1975: (23 maa) Virginia Slims of Dallas (US)
  43. 1975: (29 maa) Virginia Slims of Philadelphia (US)
  44. 1975: (21 jun) Eastbourne (UK)
  45. 1975: (2 nov) Stockholm Indoors (Zweden)
  46. 1975: (9 nov) Paris Indoors – versl. Sue Barker 6-1, 6-7, 9-7
  47. 1975: (13 dec) Dewar Cup Final, Londen
  48. 1976: (18 sep) US Indoor, Atlanta (US)
  49. 1976: (1 nov) Dewar Cup Final, Royal Albert Hall (Londen)
  50. 1977: (2 jul) Wimbledon
  51. 1977: (1 okt) World Invitational Tennis Classic, Hilton Head (US)
  52. 1977: (18 sep) Tokyo Sillook Open (Japan)
  53. 1978: (26 aug) Mahwah, New Jersey (US)
  54. 1978: (17 sep) Tokyo Sillook Open (Japan)
  55. 1978: (12 nov) Florida Federal Open, Tampa/Oldsmar (US)

↑ Klik op de link voor details zoals tegenstandster en score in de finale.
(datum) duidt, waar mogelijk, de finale van het desbetreffende toernooi aan.

Resultaten grandslamtoernooien

[bewerken | brontekst bewerken]
Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans
toernooi196219631964196519661967196819691970197119721973197419751976197719781979198019811982198319841985
Vlag van Australië Australian Open W KF 3R 3R 3R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R KF 2R KF 4R 3R 3R 4R 4R 3R 1R 1R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R 2R 4R 2R KF 1R 3R 4R 4R KF KF HF KF HF W HF KF 4R 2R 2R KF 3R 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open W HF HF KF KF 3R HF 2R KF 3R KF 3R 3R 1R 2R 2R

Vrouwendubbelspel

[bewerken | brontekst bewerken]
toernooi1968196919701971197219731974197519761977197819791980198119821983198419851986
Vlag van Australië Australian Open HF W 3R 3R KF g.t.
Vlag van Frankrijk Roland Garros KF KF 3R 3R W F KF 2R 2R 3R 3R 3R 3R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon KF 1R F 3R HF 3R KF KF 1R HF HF HF KF KF 3R 3R 3R 2R 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open HF F F F W HF W F KF HF 1R KF 2R 1R 3R 2R 1R 2R
[bewerken | brontekst bewerken]
Commons heeft media­bestanden in de categorie Virginia Wade.