Vlaanderen de Leeuw (kreet)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De strijdkreet "Vlaendren ende Leeu", ook wel "Vlaenderen die Leu" of in modern Nederlands "Vlaanderen de leeuw", werd al op het slagveld van de Guldensporenslag aangeheven.

De verzamelde stedelingen vochten voor het eerst niet voor hun graaf of voor hun stad. Er stond meer op het spel en er was behoefte aan een abstract symbool. De Fransen vochten onder hùn strijdkreet, "Montjoie Saint-Denis". De strijdkreet die door de Vlamingen werd gebruikt lag voor de hand. Men streed in Kortrijk voor Vlaanderen en het symbool van het graafschap was het wapen van haar grafelijk huis: de leeuw. De strijdkreet "Vlaanderen de Leeuw" kon met recht worden gebruikt omdat twee agnaten van de Vlaamse grafelijke familie, Willem van Gulik en Gwijde van Namen, de militaire leiding van de opstand tegen de Franse koning op zich hadden genomen.[1]

Omdat de Vlaamse steden verschillende beschermheiligen kenden en kennen, lag een strijdkreet met de naam van een heilige, zoals "Met Sint-Lutgart[2] voor Vlaanderen", niet voor de hand.