Voetwassing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Meister des Hausbuches 003.jpg

De voetwassing, verricht als dienst aan gasten, was in zuidelijke landen een gebaar van gastvrijheid en is in deze zin ook bekend in de Bijbel (Gen. 18:4; 1 Sam. 25:41; Luc. 7:44). Ook Christus maakte dit gebaar voor het Laatste Avondmaal (Joh. 13:1–17) maar gaf er een diepere betekenis aan: Hij gaf daarmee het voorbeeld van de dienende liefde die zijn volgelingen moest karakteriseren. De voetwassing als rituele expressie is in de liturgie van Witte Donderdag opgenomen. Dit ritueel wordt ook mandatum (Lat. = gebod) genoemd [1]. Tijdens de voetwassing wordt de hymne Ubi Caritas gezongen.