Voortijdige zaadlozing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Van ejaculatio praecox of voortijdige zaadlozing is sprake wanneer de ejaculatie sneller komt dan de man of zijn partner wenst. Meestal volgt bij mensen met last van voortijdige zaadlozingen de ejaculatie voor of kort nadat de penis in de vagina is gebracht. Dit kan gebeuren voordat het stadium van orgasme is bereikt (hypotone ejaculatio praecox). De ejaculatie is dan meestal verzwakt en het orgastisch beleven minder. Er kan ook sprake zijn van een te snel bereiken van het orgasme (hypertone ejaculatio praecox), bijvoorbeeld na langdurige seksuele onthouding of voorhuidsvernauwing.

Uit een onderzoek van Alfred Kinsey in 1940 kwam naar voren dat 75% van de mannen binnen twee minuten nadat de penis in de vagina was ingebracht tot een ejaculatie kwam. In het begin van de jaren 80 werd het onderzoek herhaald, en toen werd de gemiddelde duur van de coïtus op drie minuten geschat. In deze twee studies werd geen rekening gehouden met het feit of men gehuwd was of niet. Uit een onderzoek onder getrouwde koppels dat in de jaren 70 plaatsvond, kwam naar voren dat het gemiddeld tien minuten duurde eer de man een orgasme kreeg. De uitslagen verschillen dus van studie tot studie, en bijgevolg kan men moeilijk bepalen waar de grens tussen een voortijdige en een normale zaadlozing ligt.

Ongeveer een derde van alle Amerikaanse mannen (en/of hun partners) vinden dat ze te snel ejaculeren. Daarenboven heeft 50% van alle jonge mannen er last van. Bij gemiddeld één op vier jongens mislukt de eerste coïtus, omdat ze voor de penetratie reeds een orgasme hebben.

Sommige sociologen veronderstellen overigens dat de voortijdige zaadlozing het gevolg is van de biologische evolutie van dier tot mens. In het dierenrijk moet de ejaculatie immers zeer snel gebeuren, omdat een langdurende coïtus hen blootstelt aan diverse gevaren.

In 1970 kwam het boek Human Sexual Inadequacy van Masters en Johnson uit. Hierin beschreven ze de behandeling van voortijdige zaadlozing middels gedragstherapie (de knijp- en start-stoptechniek):

Wil men een voortijdige zaadlozing voorkomen, dan is het zaaks bij zichzelf de verschillende stadia van opwinding te leren herkennen. Vooral het ogenblik dat in het Engels 'the point-of-no-return' wordt genoemd, is belangrijk. Op dit punt is het onmogelijk een ejaculatie tegen te houden. De knijptechniek en de start-stoptechniek zijn twee oefeningen waarbij de man dat punt leert herkennen.

Masters en Johnson waren de eersten (en lange tijd de enigen) die een therapie voorstelden, en daarom is deze aanpak overgenomen door veel seksuologen. Masters en Johnson claimden een zeer hoog succespercentage (97%). Het is nooit aangetoond dat deze gedragstherapie werkt, maar hij wordt desondanks nog steeds gepropageerd.

In de Verenigde Staten, maar ook in Europa, zijn diverse producten op de markt waarvan wordt beweerd dat ze een voortijdige zaadlozing kunnen voorkomen. Vooral de crèmes, die de penis lichtjes verdoven, zijn in trek.

Tegenwoordig wordt voortijdige zaadlozing redelijk succesvol behandeld met medicijnen.