Orgasme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Voor de gelijknamige cocktail, zie Orgasme (cocktail).
uitspraak: "Orgasme"

Een orgasme, ook wel climax (hoogtepunt) of klaarkomen genoemd, is een ontlading van seksuele spanning in het menselijk lichaam. Een orgasme kan optreden door stimulatie van uitwendige geslachtsorganen, bijvoorbeeld door masturbatie of seksueel contact met een partner.

Mannelijk orgasme[bewerken]

Een man bereikt een orgasme door te masturberen

Een orgasme bij een man gaat gewoonlijk gepaard met een ejaculatie. Fysiologisch bestaat deze uit snelle ritmische contracties (samentrekkingen) van de prostaat en de spieren bij de basis van de penis, waardoor het in de bijballen opgeslagen sperma via de urinebuis naar buiten wordt gestuwd. De duur en intensiteit van het voorspel kunnen invloed hebben op de orgastische sensatie.

Het orgasme duurt normaal tussen 3 en 10 seconden.[bron?] Het is gewoonlijk, maar niet altijd, een zeer groot genot.

Voortekenen van een naderend orgasme bij de man zijn het zwellen[bron?] van de zaadballen, en het optrekken door de musculus cremaster tot hoog in het scrotum (balzak) . Het orgasme wordt veroorzaakt door prikkeling van zenuwuiteinden in de penis, vooral in het gebied vanaf het frenulum tot aan het scrotum, en in mindere mate ook aan de rand van de eikel.

Na een orgasme is er voor een man meestal een rustperiode nodig voordat hij weer tot een nieuw hoogtepunt kan worden gebracht. Deze rustperiode kan, afhankelijk van de persoon en van zijn leeftijd, variëren van een minuut tot meer dan een half uur. Stimulatie van de penis gedurende de rustperiode kan zeer onprettig of zelfs pijnlijk zijn.

Het is mogelijk om een orgasme te hebben zonder ejaculatie. Dit komt vaak voor bij kinderen in de puberteit die nog geen sperma produceren maar al wel masturberen. Overigens is ook een ejaculatie zonder een orgasme mogelijk.

Vrouwelijk orgasme[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Vrouwelijk orgasme voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Een tekening van Gustav Klimt waarin een halfnaakte vrouw met dichte ogen masturbeert zodat zij waarschijnlijk een orgasme zal krijgen.

Vrouwen kunnen in het algemeen tot een orgasme komen door stimulatie van de clitoris.[1] Het vrouwelijke zwellichaam dat aan de buitenzijde slechts zichtbaar is als een knopje, loopt inwendig diep door in een vorkachtige vertakking die de vagina aan twee kanten omsluit. Het ervaren van inwendige orgasmen zou dus te maken kunnen hebben met de verborgen grootte van de clitoris.[2]

Frequentie[bewerken]

Jongens en jonge mannen geven vaak aan meer dan 1 orgasme per dag te hebben, middels masturbatie of door een partner bewerkstelligd.[bron?] Dit neemt met de leeftijd af. Bij de vrouw lijkt het aantal orgasmes minder een autonome behoefte te zijn: het wordt in sterkere mate bepaald door de aanwezigheid van en de kwaliteit van de relatie met een partner. Het onvermogen bij vrouwen en mannen om een orgasme te krijgen wordt anorgasmie genoemd. Indien een orgasme naar de partner wordt geveinsd wordt gesproken van een neporgasme. Zowel mannen als vrouwen passen dit soms toe om het genot van de ander te vergroten of de seks af te ronden.[3]

Onvrijwillige orgasmes[bewerken]

Orgasmes vinden niet altijd vrijwillig plaats. Soms vinden ze met minimale onbedoelde stimulatie plaats, of spontaan.

Het meest bekende voorbeeld is de natte droom, waarbij een persoon in zijn/haar slaap tijdens een veelal seksueel getinte droom een orgasme krijgt.

Bepaalde activiteiten kunnen eveneens een orgasme uitlokken zonder dat de persoon dit had bedoeld. Voorbeelden zijn paardrijden of fietsen waarbij voortdurend druk op de genitaliën wordt uitgeoefend en bepaalde gymnastiekoefeningen. Ook kunnen bepaalde medicijnen spontane orgasmes als bijwerking hebben. Soms kan dit leiden tot schaamte of een afkeer van de activiteit die tot het orgasme heeft geleid.

Iemand die onvrijwillig seksueel gestimuleerd wordt kan een ongewenst orgasme krijgen.

Antidepressiva van het type selectieve serotonine-heropnameremmer, zoals paroxetine remmen het enzym stikstofmonoxide synthase. Dit enzym produceert stikstofmonoxide (NO), een stof die het gladde spierweefsel van het zwellichaam van de penis verslapt. Door deze verslapping vult het zwellichaam zich met bloed en treedt een erectie op. Door remming van dit enzym verhindert paroxetine een goed optreden van de erectie en daardoor ook het gemak waarmee een orgasme wordt bereikt.

In zeldzame gevallen kan ook de synthetische drug GHB een orgasmestuip (een exuberante convulsie van de vulva-regio) veroorzaken.

Zie ook[bewerken]

Icoontje WikiWoordenboek Zoek orgasme in het WikiWoordenboek op.