Clitoris

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tekening van het clitorale complex
De clitoris boven in de vulva
Anatomie van de vrouwelijke geslachtsorganen
1. Eileider, 2. Fimbriae, 3. Blaas, 4. Schaambeen, 5. G-plek, 6. Urinebuis, 7. Clitoris, 8. Vaginaal vestibulum, 9. Binnenste schaamlippen, 10. Buitenste schaamlippen, 11. Eierstok, 12. Dikke darm, 13. Baarmoeder, 14. Fornix uteri, 15. Baarmoederhals, 16. Endeldarm, 17. Vagina, 18. Anus, 19. Klier van Bartholin

De clitoris[1] of kittelaar[2] is een deel van het vrouwelijk geslachtsorgaan.

Een clitoris is groter dan het zichtbare deel dat boven de huid uitsteekt. De lengte is ongeveer 10 cm waarvan slechts 2 cm zichtbaar is. Het zichtbare deel van de clitoris ligt aan de bovenzijde tussen de buitenste schaamlippen, op het punt waar de binnenste schaamlippen samenkomen. Dit deel, wordt de glans clitoridis genoemd en ziet eruit als een klein roze bolletje van een paar milliliter groot. De glans clitoridis bevat zeer veel zenuwuiteinden en is gevoelig voor seksuele opwinding. Het wordt afgeschermd door de clitorishoed, en komt hieruit tevoorschijn bij de erectie van de clitoris.

Erectie[bewerken | brontekst bewerken]

De clitoris krijgt net als de penis van een man een erectie bij seksuele opwinding. Doordat de clitoris zich onder de schaamlippen bevindt is dit over het algemeen alleen zichtbaar door de schaamlippen opzij te duwen.

Vrouwelijk orgasme[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Vrouwelijk orgasme voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Stimulatie van de clitoris kan leiden tot een orgasme. Wanneer een vrouw dicht bij een orgasme komt, verdwijnt de glans clitoridis in een huidplooi.[bron?] Het stimuleren van de glans clitoridis kan door te vingeren door de vrouw zelf bij masturbatie of door een partner. Een partner kan de glans clitoridis likken met de tong (cunnilingus of beffen). Een andere manier van stimulatie van de clitoris is met behulp van een vibrator. Stimuleren kan ook plaatsvinden door met de glans clitoridis ergens tegenaan te schuren. Het grootste gedeelte van de clitoris is verborgen in het lichaam. Bij geslachtsgemeenschap kan de clitoris van binnen worden gestimuleerd en kúnnen vrouwen klaarkomen mits de opwinding groot genoeg is.[3] Niet alle vrouwen kunnen door alleen penetratie een orgasme bereiken. Uit onderzoek van Nederlandse hoogleraar seksuologie Ellen van Laan blijkt dat 67 procent van de vrouwen klaarkomt bij stimulatie van de glans clitoridis in tegenstelling tot slechts 25 procent bij enkel penetratie.[3]

Over de functie van het orgasme van de vrouw bestaan verschillende hypothesen. Een functie van de clitoris is de vrouw seksueel genot te laten beleven. Een theorie is dat het verkrijgen van een orgasme bij een bepaalde partner bijdraagt tot de paarbinding. Een vrouw komt over het algemeen makkelijker tot een orgasme bij een op haar ingespeelde partner. Dit vergroot derhalve de paarbinding. Een sterke paarbinding tussen man en vrouw is een zeer belangrijke parameter voor het overleven van het nageslacht.

Embryonale ontwikkeling en medische afwijkingen[bewerken | brontekst bewerken]

In een vrouwelijk embryo vormt de clitoris zich uit hetzelfde weefsel waaruit zich bij een mannelijk embryo de penis ontwikkelt. Zo is de glans clitoridis homoloog aan de eikel van de man. Door de invloed van testosteron vormt zich uit dit weefsel bij een man de penis. Het zichtbare gedeelte van de clitoris (bij de man overeenkomend met de eikel) is bedekt door een stukje huid, dat overeenkomt met de voorhuid bij een man. In sommige gevallen kan een genetisch vrouwelijke embryo een vergrote clitoris of penis ontwikkelen. Men spreekt dan van interseksualiteit. Indien er sprake is van een abnormale vergroting van de clitoris spreekt men van clitoromegalie of clitorisme.

Besnijdenis[bewerken | brontekst bewerken]

Binnen sommige culturen bestaat het gebruik om de clitoris bij de vrouw te verwijderen, clitoridectomie genoemd. Bij meisjesbesnijdenis wordt het zichtbare deel, de glans clitoridis weggesneden. Het inwendige deel van zo'n 8 cm blijft intact.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuurverwijzingen[bewerken | brontekst bewerken]

  1. His, W. (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Verlag Veit & Comp.
  2. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  3. a b De-man-heeft-altijd-zin – en andere seksfabels op het hakblok. NRC. Geraadpleegd op 4 februari 2022.
Zie de categorie Clitoris van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.