Votum en groet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In het protestantisme is votum en groet de aanduiding van de zegenbede die een predikant aan het begin van een kerkdienst doet. Dit zijn gestandaardiseerde formuleringen, waarin de gemeente (bij monde van de predikant of predikante) haar vertrouwen uitspreekt in de aanwezigheid van God, en die de gemeenteleden en zichzelf de genade van God aanzeggen.

Na het votum volgt de groet, na het uitspreken van deze twee formules is de kerkdienst formeel geopend. De kerkdienst wordt afgesloten met de zegen.

De formuleringen in gebruik zijn als volgt.

Votum[bewerken]

Het votum luidt van oudsher:

Onze hulpe is in den naam des HEEREN, die hemel en aarde gemaakt heeft. Amen. (Psalm 124:8, Statenvertaling - in andere gemeenten in de NBG of NBV-vertaling)

Hieraan wordt vaak toegevoegd:

... die trouw houdt tot in eeuwigheid en niet laat varen de werken van Zijn handen. (Psalm 138:8)

Groet[bewerken]

Na het votum volgt de groet, waarbij de predikant vaak één hand groetend, of beide handen zegenend opheft:

Genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heere Jezus Christus. Amen. (1 Korinthiërs 1:3)

of:

Genade, barmhartigheid en vrede zij u van God de Vader en van Christus Jezus onze Heere. Amen. (1 Timotheüs 1:2b)

Aan deze twee wordt nog vaak toegevoegd: in de gemeenschap van de Heilige Geest.

Een derde variant is:

Genade zij u en vrede van Hem die is en die was en die komt, en van de zeven geesten die voor zijn troon zijn, en van Jezus Christus, de getrouwe getuige, de eerstgeborene van de doden en de overste van de koningen van de aarde. Amen. (Openbaring 1:4)

Andere formuleringen[bewerken]

Ook andere formuleringen zijn in gebruik. Zo luidt het votum en groet van de open geloofsgemeenschap als volgt:

Onze hulp is in de naam van de ENE, die ruimte gemaakt heeft voor de lucht, zodat wij kunnen ademen, en voor het land, zodat wij daarop kunnen lopen.
Die ENE, die altijd trouw blijft en die niet loslaat het werk dat zo liefdevol is begonnen.
Daarom mogen we blij zijn en de rust en de vrede ervaren.
Dit durven we zeggen, in vertrouwen op de onuitspreekbare naam van de ENE, die onze vader en moeder wil zijn, die zich in ons, zijn kinderen, laat zien in de geest van de liefde.
Zo mag het zijn.