Vrede van Melun

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

De Vrede van Melun of het Verdrag van Melun is een vredesverdrag dat op 11 april 1226 werd getekend tussen Vlaanderen en Frankrijk. Het zou de vrijlating garanderen van Ferrand van Portugal, graaf van Vlaanderen die tijdens de Slag bij Bouvines door de Franse koning Filips August was gevangengenomen.

Koning Lodewijk VIII van Frankrijk, opvolger van Filips August, kwam met Ferrands echtgenote, Johanna van Constantinopel, overeen dat Ferrand op Kerstmis 1226 zou vrijkomen. Op 8 november 1226 stierf Lodewijk VIII echter. Daarna werd er een nieuw verdrag afgesloten tussen Blanche van Castilië, in naam van haar minderjarige zoon Lodewijk IX van Frankrijk, en Ferrand en Johanna, te Parijs. Uiteindelijk kwam Ferrand in januari 1227 vrij.

De edelen en steden van Vlaanderen werden verplicht een eed van trouw aan de Franse kroon af te leggen. Dit gebeurde in Rijsel, Ieper, Brugge, Sint-Winoksbergen en Gent. Ook Damme werd gevraagd de vredesvoorwaarden te aanvaarden.

Uittreksel uit de tekst van het verdrag waarop de gemeenten moesten zweren:

Wij, schepenen en de hele gemeente laten weten dat wij op het Evangelie deze eed hebben gezworen: moest het gebeuren - God spare er ons voor - dat onze graaf van Vlaanderen de overeenkomst van Melun niet naleeft, dan zullen wij de graaf niet bijstaan, noch hulp of raad verstrekken, maar daarentegen de koning en zijn erfgenamen uit al onze krachten ondersteunen en hem trouw dienen tegen onze graaf, totdat het onverschil door het Hof van de Pairs wordt beslecht.

Onder de regering van Lodewijk IX van Frankrijk en Filips III bleef het verdrag dode letter. Filips de Schone haalde het onder het stof vandaan.

Johanna en na haar aan Margaretha II van Constantinopel, Gwijde van Dampierre en Robrecht III van Bethune werden dezelfde eisen opgelegd, alhoewel in gewijzigde vorm.

Melun is een stad in Frankrijk, ten zuidoosten van Parijs.