Rikolto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Vredeseilanden)
Naar navigatie springen Jump to search
Rikolto
Ontstaansdatum 1958
Motto Wat eten we morgen?
Website http://www.rikolto.be/

Rikolto is een internationale niet-gouvernementele organisatie die wereldwijd boerenfamilies en hun organisaties ondersteunt zodat ze zich uit de armoede werken en tegelijk de toekomst van ons voedsel veilig te stellen. Ze zijn actief in Latijns-Amerika, Afrika, Azië en België. Tot in 2017 stond Rikolto in dat laatste land bekend als Vredeseilanden.

Missie[bewerken]

De ongelooflijke variëteit aan eten op ons bord, is geen evidentie. Om een groeiende wereldbevolking te voeden in een veranderend klimaat, moet de voedingssector op zoek naar stabiele toeleveringsketens die kwaliteitsvol, betaalbaar eten garanderen voor iedereen – nu en in de toekomst.

De uitdagingen zijn niet min:

  • Tegen 2050, zijn we met meer dan 9.6 miljard mensen. De voedselproductie moet naar schatting met 50% toenemen om al die mensen te voeden - vooral in steden.
  • Landbouwgronden en waterbronnen raken uitgeput. Klimaatverandering verhoogt de druk op de voedselproductie.
  • Onleefbare prijzen en armoede dwingen boeren en boerinnen om te stoppen. Jonge mensen keren landbouw de rug toe.

Rikolto (Vredeseilanden) gelooft dat familiale landbouwbedrijven een groot stuk van het antwoord in handen heeft. Samen produceren deze boeren en boerinnen meer dan 70% van ons voedsel. Maar individueel staan ze zwak op de markt, waardoor hun potentieel onbenut blijft. Verandering op globale schaal is nodig zodat voedselmarkten waarde creëren voor iedereen, te beginnen voor boeren.

Rikolto gaat die uitdaging aan... We coachen boerengroepen om betrouwbare zakenpartners te worden die de beste landbouwtechnieken gebruiken. We verbinden boerengroepen met supermarkten en bedrijven uit de voedingssector. We zoeken naar nieuwe manieren om zaken te doen op lange termijn, waarbij winsten en risico's eerlijk verdeeld zijn.

Niet de ingrediënten, maar het recept veranderen. Rikolto bouwt bruggen tussen voedingsbedrijven, overheden, onderzoeksinstellingen, banken en boerenorganisaties. Samen zoeken we naar het antwoord op de vraag: wat eten we morgen? We planten en oogsten nieuwe oplossingen die ons voedingssysteem transparanter maken, zodat duurzaam ook voor consumenten de makkelijkste keuze wordt.

Rikolto: een wereldwijd netwerk Rikolto (Vredeseilanden) is een internationale organisatie met meer dan 40 jaar ervaring in de landbouw- en voedingssector. Via 8 regionale kantoren zetten onze teams in 15 landen samenwerkingen op tussen boerenorganisaties en spelers in de voedingsketen. We vormen een hecht netwerk van open en competente collega’s die klaar staan om samen te werken met iedereen die vooruit wil.

Geschiedenis[bewerken]

Vredeseilanden is een fusie uit 2001 tussen Vredeseilanden, Coopibo en Fado. Na de fusie werd beslist enkel de naam Vredeseilanden te behouden, vanwege de bekendheid bij het grote publiek. In 2001 begon het nieuwe Vredeseilanden zich te reorganiseren en spitste de organisatie zich nog meer toe op ontwikkeling via inkomen uit duurzame landbouw.

Vredeseilanden[bewerken]

Vredeseilanden werd opgericht door de dominicaan pater Dominique Pire in 1958 onder de naam Îles de Paix. Hij kreeg in dat jaar de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn werk met vluchtelingen en oorlogsslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en voor het belang dat hij hechtte aan constructieve dialoog en conflictpreventie.

In 1980 koos de raad van bestuur van Iles de Paix - Vredeseilanden eenstemmig voor de oprichting van een autonome Vlaamse zusterorganisatie, naast de Franstalige Iles de Paix.

Coopibo[bewerken]

In 1976 scheidde COOPIBO zich af van 'Internationale Bouworde' en werd een onafhankelijke pluralistische niet-gouvernementele ontwikkelingsorganisatie. Ze specialiseerden zich in gender, kleine boeren, en beperkt zich tot een aantal landen. Vanaf de jaren 90 concentreerden ze zich op duurzame landbouw in Vlaanderen en in het Zuiden.

Fado[bewerken]

In 1955 verzamelde een aantal mensen zich rond René Daem, die op Flores (Indonesië) werkte rond gezondheidszorg en armoedebestrijding. De organisatie "Floresvrienden" werd opgericht. Midden de jaren 80 kregen ze een andere naam: FADO (Flemish Organisation for Assistance in Development). De ngo specialiseerde zich in duurzame landbouw in Zuid-Oost-Azië (Indonesië en Vietnam).

Vredeseilanden en COOPIBO komen elkaar tegen[bewerken]

Tijdens de Rwanda-crisis werd een operationele samenwerking opgezet tussen Vredeseilanden en Coopibo opgezet. In dat jaar voerde Vredeseilanden campagne voor beide programma's in de streek van de Grote Meren in Rwanda.

Kort nadien beginnen fusiegesprekken en in 1997 start de nieuwe organisatie Vredeseilanden-COOPIBO. In het zuiden noemt de organisatie voortaan VECO.

FADO sluit zich aan bij Vredeseilanden-COOPIBO[bewerken]

In 2001 fusioneerden Vredeseilanden-COOPIBO fuseren met FADO. In België heette de organisatie voortaan Vredeseilanden.

Vredeseilanden wordt een internationale organisatie.[bewerken]

In 2017 besliste de Raad van Bestuur om de machtspositie af te staan aan de regionale kantoren. Er kwam een internationale stuurgroep die voortaan de richting van de organisatie zal bepalen. Ze ondersteunen wereldwijd boerenfamilies en hun organisaties zodat ze zich uit de armoede werken en tegelijk de toekomst van ons voedsel veilig te stellen. De internationale organisatie werkte onder de naam VECO (Vredeseilanden Country Office), die in de loop van 2017 werd gewijzigd in Rikolto.[1]

Mountainbike-tocht[bewerken]

Een van de fondsenwervende activiteiten van de organisatie is de Vredeseilanden Classics. Dit zijn avontuurlijke mountainbike-tochten door landen waar Vredeseilanden actief is. De eerste editie was in 2010 in Senegal, waarbij de deelnemers, onder begeleiding van ex-wereldkampioen Filip Meirhaeghe, zich voor 3000 euro laten sponsoren. Op fiets trekken ze van het ene project van Vredeseilanden naar het andere. Ze zijn daardoor in de gelegenheid zelf te zien waar en hoe het sponsorgeld besteed wordt. Er zijn ondertussen ook al edities in Benin, Nicaragua, Sulawesi, Tanzania, Vietnam en Ecuador.

Externe link[bewerken]