Westminster Assembly

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een schildertij van de Westminster Assembly in vergadering.
Dit schilderij van John Rogers Herbert toont een controversiële toespraak voor de Assembly door Philip Nye, gericht tegen de presbyteraanse kerkregering.

De Westminster Assembly was een raad van theologen en leden van het Engelse parlement die waren aangesteld om de kerk van Engeland te herstructureren. De raad kwam bijeen van 1643 tot 1653. Het was dus geen nationale synode, zoals men in Nederland de Synode van Dordrecht uit 1618-1619 kent. Ook verschillende Schotten woonden de vergaderingen bij, en het werk van de Assembly werd door de kerk van Schotland aangenomen. Maar liefst 121 predikanten en 30 leken werden naar de Assembly geroepen, daarbij werden er negentien later toegevoegd om diegenen te vervangen die niet aanwezig waren of de vergaderingen niet meer konden bijwonen. Aanvankelijk waren de episcopalen in de meerderheid, maar uiteindelijk domineerden de presbyterianen en de congregationalisten. Het Assembly leverde een nieuwe vorm van kerkbestuur op, een geloofsbelijdenis Westminster Confessie, twee catechismussen (een korte en een lange), en een liturgisch handboek, het Directory of Public Worship, voor de kerken van Engeland en Schotland. De Westminster Confessie en de twee catechismussen werden geratificeerd door het parlement in Londen. De Westminster Confessie werd invloedrijk in de Engelstalige wereld, maar vooral in de Amerikaanse protestantse theologie.