Wim Kersten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Twee Pinten: Wim Kersten (links) en Joep Peeters in 1972

Wim Kersten ('s-Hertogenbosch, 14 augustus 1924 – aldaar, 16 oktober 2001) was een Nederlands tekstschrijver en zanger. Hij werd vooral bekend door zijn carnavalskrakers en als lid van het carnavalsduo De Twee Pinten.

Wim Kersten maakte van 1968 tot 1972 samen met Joep Peeters deel uit van het duo De Twee Pinten. Zij manifesteerden zich door feestmuziek en waren met name actief tijdens carnaval. Wim Kersten schreef de liedjes. In de periode 1970-1973 scoorden zij enkele hits, zoals Bij ons staat op de keukendeur (1969), Geef mij de liefde en de gein (1971) en Zwaaien en zwieren (1972). In het laatstgenoemde jaar verliet Wim het duo en maakte plaats voor Rein Matrona.

Wim Kersten bracht enkele solo-singles uit: Op woensdagmorgen (Krijg je rode rozen) (1976) en Bloemetjesgordijn (1980). Dit laatste nummer bereikte nummer 22 in de Top 40 en werd zijn grootste en enige hit.

Toen in 1975 een wedstrijd werd uitgeschreven ter gelegenheid van de viering van het 700-jarig bestaan van Amsterdam, werd Kersten eerste met Er is een Amsterdammer doodgegaan, dat door onder andere John Kraaijkamp en Manke Nelis is vertolkt.

In 1978 werkte hij samen met Gerrit den Braber aan Toch ben je oma, een nummer voor Louis Neefs.[1].

Kersten was gehuwd met Rietje Mulders. Hij bleef zijn hele leven in zijn geboorteplaats actief, waar hij samen met zijn vrouw op het Kerkplein (het tegenwoordige Amadeiroplein) een schoenenzaak uitbaatte. Wim en Rietje woonden boven deze schoenenzaak, in het centrum van de stad, tot ze in 1989 naar Den Bosch-zuid verhuisden.