Woonhuis van Van Ravesteyn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Woonhuis van Van Ravesteyn
Het woonhuis gezien vanaf de straatkant
Locatie
Locatie Utrecht, Prins Hendriklaan 112
Status en tijdlijn
Oorspr. functie woonhuis van Sybold van Ravesteyn
Huidig gebruik museumwoning/ vakantiewoning
Bouw gereed ca. 1933
Architectuur
Bouwstijl nieuwe bouwen
Materiaal gewapend beton, baksteen, stalen kozijnen, glas
Verdiepingen 1
Bouwinfo
Architect Sybold van Ravesteyn
Eigenaar Vereniging Hendrick de Keyser
Erkenning
Monumentstatus rijksmonument
Monumentnummer 46959
Woonhuis van Van Ravesteyn
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het woonhuis van Van Ravesteyn is een rijksmonumentale woning in de Nederlandse stad Utrecht.

Beschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

Het woonhuis aan de Prins Hendriklaan 112 is ontworpen door de architect Sybold van Ravesteyn (1889-1983) ter huisvesting van zichzelf en zijn gezin. Het is rond 1933 gebouwd en ontworpen in de stijl van het nieuwe bouwen. Het huis bestaat uit twee bouwlagen onder een plat dak. Op de begane grond bevinden zich onder andere de entree, woonkamer inclusief werkgedeelte, keuken en garage. De verdieping bevat drie slaapkamers, een badkamer en een dakterras. Qua bouwmaterialen is onder meer gewapend beton, baksteen, stalen kozijnen en glas toegepast. Het exterieur en interieur zijn op tal van plaatsen voorzien van gebogen lijnen. Een deel van het meubilair is nagelvast aangebracht en speciaal voor het huis ontworpen. Sybold van Ravesteyn woonde en werkte in het huis tot 1981.

In 1986 werd het huis aangewezen als rijksmonument vanwege "de algehele architectonische en technische vormgeving en vanwege de betekenis als eerste woonhuis-ontwerp binnen het oeuvre van de architect - met typerend gebruik van rond, golvende vormen naast strakke, rechte lijnen - als representatief voorbeeld van de Nederlandse bijdrage aan het Nieuwe Bouwen van algemeen belang wegens de betekenis voor de ontwikkeling van de moderne architectuur".[1]

Sinds 1996 is het pand in eigendom van de Vereniging Hendrick de Keyser onder de voorwaarde dat het huis in originele staat blijft. Vanaf 2019 is het in gebruik als museumwoning annex vakantiewoning.

Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Krul, Siebrand, e.a. (red.), Achter Utrechtse gevels. Huizen met historie, aflevering 16: "Vooroorlogse huizen". Zwolle (Waanders), 2006.

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie House architect Sybold Van Ravesteyn van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.