World Series of Poker 2011

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De World Series of Poker 2011 vormden de 42e jaarlijkse World Series of Poker (WSOP). In het kader hiervan werd er van 31 mei tot en met 19 juli 2011 in 58 toernooien gespeeld om de titels. Deze vonden allemaal plaats in het Rio All-Suite Hotel & Casino in Las Vegas. Het hoofdtoernooi was het $10.000 No Limit Hold'em Championship, waarvan de winnaar zich een jaar lang de officieuze wereldkampioen poker mocht noemen. De ontknoping van het hoofdevenement vond voor het vierde achtereenvolgende jaar plaats in november (de November Nine). Toen schoven de negen laatst overgeblevenen van 6865 spelers opnieuw aan om het laatste toernooi af te maken. Hierbij werd Pius Heinz de eerste Duitse winnaar van het Main Event ooit.

Voor de 58 toernooien van de World Series of Poker 2011 schreven zich in totaal 75.672 mensen in, 2096 meer dan tijdens de vestiging van het vorige deelnemersrecord in 2010. Daarmee kwam in totaal $191.999.010,- aan prijzengeld beschikbaar, $4.889.160,- meer dan in 2010. De jongste deelnemer was Logan Deen, die op de exacte dag dat hij 21 werd deelnam aan dag 1B van het Main Event. De oudste was de 91-jarige Ellen Deeb, die meedeed aan dag 1C van het Main Event.[1]

Grudge Matches[bewerken]

Op de World Series of Poker van 2011 stonden er voor het eerst zogenoemde Grudge Matches op het programma, beruchte één-tegen-één confrontaties uit de historie van de WSOP die op 2 juni (officieus) werden overgespeeld.

Dit waren wedstrijden tussen:

  • Phil Hellmuth en Johnny Chan (een herhaling van de heads up uit het Main Event van de World Series of Poker 1989). Hellmuth voorkwam oorspronkelijk dat Chan drie keer op rij het Main Event won. Deze keer versloeg Chan Hellmuth wel.
  • Sam Farha en Chris Moneymaker (een herhaling van de heads up uit het Main Event van de World Series of Poker 2003). Moneymaker werkte destijds als accountant en had nog nooit meegedaan aan een live-pokertoernooi. Door wereldkampioen te worden, werd hij in één klap prof. Een daaropvolgende explosieve aanwas van deelnemers op volgende edities van de WSOP, wordt grotendeels aan zijn overwinning destijds toegeschreven. Farha en Moneymaker speelden deze keer driemaal tegen elkaar. De eerste die twee confrontaties won, was de winnaar. Moneymaker won daarvan de eerste, Farha de tweede. In de derde confrontatie versloeg Moneymaker Farha definitief opnieuw.
  • Erik Seidel en Johnny Chan (een herhaling van de heads up uit het Main Event van de World Series of Poker 1988)

Tot middernacht van 24 mei konden mensen op de Facebook-pagina van de WSOP stemmen op de samenstelling van de derde partij. Er kon gekozen worden uit vier mogelijkheden. Seidel en Chan werden verkozen boven:

Uitzonderlijk[bewerken]

Boycot Phil Ivey[bewerken]

Op 1 juni 2011 - dag twee van de WSOP 2011 - maakte achtvoudig toernooiwinnaar Phil Ivey bekend het evenement deze editie te boycotten. Dit deed hij vanwege een aanklacht die het United States Department of Justice op 15 april 2011 indiende tegen PokerStars, Absolute Poker en Iveys sponsor Full Tilt Poker, op verdenking van bankfraude, geld witwassen en illegaal gokken. Als gevolg hiervan werden alle tegoeden die Amerikaanse spelers op deze pokersites hadden staan bevroren. Volgens Ivey was Full Tilt Poker daarbij in gebreke gebleven door na te laten hun gebruikers voor aanvang van de WSOP 2011 het geld op hun pokerrekeningen terug te bezorgen. Ivey nam daar met een publieke verklaring op zijn website[3] afstand van. Hij liet daarbij tevens weten een aanklacht in te dienen tegen Tiltware, het bedrijf achter Full Tilt.

Triple Crown voor zowel Jake Cody als Bertrand Grospellier[bewerken]

De Engelsman Jake Cody werd op op 4 juni 2011 de derde speler in de geschiedenis die een Triple Crown vol maakte. Hij won op 22-jarige leeftijd het $25.000 Heads Up No-Limit Hold'em Championship ( event #2 ) van de WSOP 2011. Eerder won hij op 20 januari 2010 het €5.000 No Limit Hold'em - Main Event van de EPT Deauville 2010 en op 30 augustus 2010 het £5.000 No Limit Hold'em - Main Event van de WPT London 2010[4].

Elf dagen na Cody vervolmaakte Fransman Bertrand Grospellier als vierde speler ooit een Triple Crown door het $10.000 Seven Card Stud Championship (event #21) te winnen. Hij won eerder zijn eerste EPT-titel op het $7.800 PokerStars Caribbean Adventure in januari 2008 en negen maanden later met het $15.000 WPT Championship van de 6th Annual Festa Al Lago Classic zijn eerste WPT-titel.[5]

Drie records in Seniors Championship[bewerken]

In het Seniors No Limit Hold'em Championship (event #30) werden drie records gebroken. De 3752 spelers die aan het toernooi begonnen, vormden het grootste deelnemersveld dat ooit aan het Seniors Championship deelnam. Als gevolg daarvan vormden zij ook het grootste deelnemersveld in de pokergeschiedenis dat ooit begon aan een live-toernooi met één startdag. Toernooiwinnaar James Hess was in mei vijftig geworden en werd daarmee bovendien de jongste winnaar van het Seniors Championship ooit.[6]

Dubbelslag Brian Rast[bewerken]

Door het $50.000 The Poker Player's Championship te winnen werd Brian Rast na 55 toernooien de eerste speler die op de WSOP 2011 meerdere titels won. Eerder zegevierde hij ook in het $1.500 Pot Limit Hold'em-toernooi (event #15). Voor Rast waren het bovendien zijn eerste WSOP-titels. Voor hem was Frank Kassela de laatste die in één jaar twee WSOP-toernooien won, op de World Series of Poker 2010.

Runner up-record Phil Hellmuth[bewerken]

Door tweede te worden in het $50.000 The Poker Player's Championship (event #55) werd Phil Hellmuth de eerste speler in de geschiedenis van de World Series of Poker die in één jaar in drie WSOP-toernooien tot de laatste twee komt zonder er één daarvan te winnen.[7] Hij werd ook tweede in het $10.000 2-7 Draw Lowball Championship (event #16) en in het $10.000 Seven Card Stud Hi-Low Split-8 or Better Championship (event #33). De $1.063.034,- die hij kreeg voor zijn tweede plaats in het Player's Championship was wel de hoogste geldprijs die Hellmuth ooit won in een WSOP-toernooi, ondanks dat hij eerder elf WSOP-titels daadwerkelijk won.

Compleet toernooischema[bewerken]

Iedere toernooiwinnaar op de WSOP wint naast een geldbedrag ook een WSOP Bracelet (armband).
# Evenement Winnaar Prijs Tweede Deelnemers
1 $500 Casino Employees No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Sean Drake $82.292,- Vlag van Canada Jason Baker 850
2 $25.000 Heads Up No Limit Hold'em Championship Vlag van Engeland Jake Cody $851.192,- Vlag van Oekraïne Yevgeniy Timoshenko 128
3 $1.500 Omaha Hi-Low Split-8 or Better Vlag van Verenigde Staten Francesco Barbaro $262.283,- Vlag van Verenigde Staten Kostas Kalathakis 925
4 $5.000 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Allen Bari $874.116,- Vlag van Verenigde Staten Maria Ho 865
5 $1.500 Seven Card Stud Vlag van Oekraïne Eugene Katchalov $122.909,- Vlag van Italië Alessio Isaia 357
6 $1.500 Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Harrison Wilder $205.065,- Vlag van Verenigde Staten Thomas Jamieson 675
7 $10.000 Pot Limit Hold'em Championship Vlag van Verenigde Staten Amir Lehavot $573.456,- Vlag van Zuid-Afrika Jarred Solomon 249
8 $1.000 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Sean Getzwiller $611.185,- Vlag van Engeland Sadan Turker 4.178
9 $1.500 2-7 Draw Lowball Vlag van Engeland Matt Perrins $102.105,- Vlag van Zweden Chris Björin 275
10 $1.500 No Limit Hold'em Six Handed Vlag van Verenigde Staten Geffrey Klein $544.488,- Vlag van Verenigde Staten Eddie Blumenthal 1.920
11 $10.000 Omaha Hi-Low Split-8 or Better Championship Vlag van Rusland Viacheslav Zhukov $465.216,- Vlag van Verenigde Staten George Lind 202
12 $1.500 Triple Chance No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten David Diaz $352.808,- Vlag van Noorwegen Anders Meli 1.340
13 $1.500 No Limit Hold'em Shootout Vlag van Verenigde Staten Andrew Badecker $369.371,- Vlag van Gibraltar Robbie Verspui (Vlag van Nederland ) 1.440
14 $3.000 Limit Hold'em Vlag van Canada Tyler Bonkowski $220.817,- Vlag van Verenigde Staten Brandon Demes 337
15 $1.500 Pot Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Brian Rast $227.232,- Vlag van Verenigde Staten Allen Kessler 765
16 $10.000 2-7 Draw Lowball Championship Vlag van Verenigde Staten John Juanda $367.170,- Vlag van Verenigde Staten Phil Hellmuth 126
17 $1.500 H.O.R.S.E. Vlag van Verenigde Staten Aaron Steury $289.283,- Vlag van Verenigde Staten Michael Chow 963
18 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Foster Hays $735.400,- Vlag van Verenigde Staten Casey Kelton 3.157
19 $2.500 Limit Hold'em Six Handed Vlag van Engeland Darren Woods $213.431,- Vlag van Verenigde Staten Stephanie Nguyen 354
20 $1.000 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Jason Somerville $493.091,- Vlag van Verenigde Staten Yashar Darian 3.175
21 $10.000 Seven Card Stud Championship Vlag van Frankrijk Bertrand Grospellier $331.639,- Vlag van Verenigde Staten Steve Landfish 126
22 $1.500 Pot Limit Omaha Vlag van Frankrijk Elie Payan $292.825,- Vlag van Verenigde Staten Rafael Kibrit 1.071
23 $2.500 Eight Game Mix Vlag van Verenigde Staten John Monnette $278.144,- Vlag van Verenigde Staten Eric Buchman 489
24 $5.000 No Limit Hold'em Shootout Vlag van Canada Mark Radoja $436.568,- Vlag van Verenigde Staten Jeffrey Gross 387
25 $1.500 Seven Card Stud Hi-Low-8 or Better Vlag van Verenigde Staten Chris Viox $200.459,- Vlag van Verenigde Staten Mike Sexton 606
26 $2.500 No Limit Hold'em Six Handed Vlag van Oekraïne Oleksii Kovalchuk $689.739,- Vlag van Marshalleilanden Ionel Anton (Vlag van Roemenië) 1.378
27 $10.000 Limit Hold'em Championship Vlag van Canada Daniel Idema $378.642,- Vlag van Verenigde Staten Matthew Gallin 152
28 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Andy Frankenberger $599.153,- Vlag van Verenigde Staten Joshua Evans 2.500
29 $2.500 10-Game Mix Six Handed Vlag van Verenigde Staten Chris Lee $254.955,- Vlag van Verenigde Staten Brian Haveson 431
30 $1.000 Seniors No Limit Hold'em Championship Vlag van Verenigde Staten James Hess $557.435,- Vlag van Verenigde Staten Richard Harwood 3.752
31 $3.000 Pot Limit Omaha Vlag van Verenigde Staten Sam Stein $420.802,- Vlag van Verenigde Staten Ben Lamb 685
32 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Canada Kirk Caldwell $668.276,- Vlag van Verenigde Staten Corbin White 2.828
33 $10.000 Seven Card Stud Hi-Low Split-8 or Better Championship Vlag van Verenigde Staten Eric Rodawig $442.183,- Vlag van Verenigde Staten Phil Hellmuth 168
34 $1.000 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Mark Schmid $488.283,- Vlag van Australië Justin Cohen 3.144
35 $5.000 Pot Limit Omaha Six Handed Vlag van Verenigde Staten Jason Mercier $619.575,- Vlag van Verenigde Staten Hans Winzeler 507
36 $2.500 No Limit Hold'em Vlag van Rusland Mikhail Lakhitov $749.610,- Vlag van Verenigde Staten Hassan Babjane 1.734
37 $10.000 H.O.R.S.E. Championship Vlag van Frankrijk Fabrice Soulier $609.130,- Vlag van Canada Shawn Buchanan 240
38 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Arkadiy Tsinis $540.136,- Vlag van Verenigde Staten Michael Blanovsky 2.192
39 $2.500 Pot Limit Hold'em/Omaha Vlag van Verenigde Staten Mitch Schock $310.225,- Vlag van Verenigde Staten Rodney Brown 606
40 $5.000 No Limit Hold'em Six Handed Vlag van Canada Matt Jarvis $808.538,- Vlag van Verenigde Staten Justin Filtz 732
41 $1.500 Limit Hold'em Shootout Vlag van Verenigde Staten Justin Pechie $167.060,- Vlag van Verenigde Staten Dale Eberle 538
42 $10.000 Pot Limit Omaha Championship Vlag van Verenigde Staten Ben Lamb $814.436,- Vlag van Finland Sami Kelopuro 361
43 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Brazilië Andre Akkari $675.117,- Vlag van Verenigde Staten Nachman Berlin 2.857
44 $2.500 Seven Card Razz Vlag van Verenigde Staten Rep Porter $210.615,- Vlag van Verenigde Staten Stephen Su 363
45 $1.000 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Kenneth Griffin $455.356,- Vlag van Frankrijk Jean Luc Marais 2.890
46 $10.000 No Limit Hold'em Six Handed Championship Vlag van Verenigde Staten Joe Ebanks $1.158.481,- Vlag van Engeland Chris Moorman 474
47 $2.500 Omaha/Seven Card Stud Hi-Low-8 or Better Vlag van Verenigde Staten Owais Ahmed $255.959,- Vlag van Verenigde Staten Michael Mizrachi 450
48 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Verenigde Staten Athanasios Polychronopoulos $650.223,- Vlag van Canada Simon Charette 2.713
49 $2.500 2-7 Triple Draw Lowball Vlag van Verenigde Staten Leonard Martin $189.818,- Vlag van Verenigde Staten Justin Bonomo 309
50 $5.000 Triple Chance No Limit Hold'em Vlag van Frankrijk Antonin Teissire $825.604,- Vlag van Verenigde Staten Darryl Ronconi 817
51 $1.500 Pot Limit Omaha Hi-Low Split-8 or Better Vlag van Verenigde Staten David Singontiko $268.235,- Vlag van Canada Michael Yee 946
52 $2.500 Mixed Hold'em Vlag van Verenigde Staten Matt Matros $303.501,- Vlag van Verenigde Staten Jonathan Lane 580
53 $1.000 Ladies No Limit Hold'em Championship Vlag van Verenigde Staten Marsha Wolak $192.344,- Vlag van Verenigde Staten Karina Jett 1.055
54 $1.000 No Limit Hold'em Vlag van Rusland Max Lykov $648.880,- Vlag van Verenigde Staten Dror Michaelo 4.576
55 $50.000 The Poker Player's Championship (8-Game) Vlag van Verenigde Staten Brian Rast $1.720.328,- Vlag van Verenigde Staten Phil Hellmuth 128
56 $1.500 No Limit Hold'em Vlag van Zweden Alexander Anter $777.928,- Vlag van Verenigde Staten Nemer Haddad 3.389
57 $5.000 Pot Limit Omaha Hi-Low Split-8 or Better Vlag van Verenigde Staten Nick Binger $397.073,- Vlag van Verenigde Staten David Bach 352
58 $10.000 No Limit Hold'em Championship Vlag van Duitsland Pius Heinz $8.715.638,- Vlag van Tsjechië Martin Staszko 6.865
  • Bij spelers met twee vlaggen bij hun naam, staat de vlag waaronder ze speelden voorop. Tussen haakjes staat de vlag met hun eigenlijke nationaliteit.

November Nine[bewerken]

Op de WSOP begonnen 6865 spelers aan het Main Event in de hoop zich te plaatsen voor de sinds 2008 gehouden November Nine. De negen laatst overgebleven spelers die een uitnodiging kregen om op 6 november 2011 plaats te nemen aan de finaletafel van het hoofdtoernooi, bleken in juli 2011:

  • Stoel 1: Vlag van Verenigde Staten Matt Giannetti met 24.750.000 chips
  • Stoel 2: Vlag van Belize Badih Bounahra met 19.700.000 chips
  • Stoel 3: Vlag van Ierland Eoghan O'Dea met 33.925.000 chips
  • Stoel 4: Vlag van Verenigde Staten Phil Collins met 23.875.000 chips
  • Stoel 5: Vlag van Oekraïne Anton Makiievskyi met 13.825.000 chips
  • Stoel 6: Vlag van Engeland Samuel Holden met 12.375.000 chips
  • Stoel 7: Vlag van Duitsland Pius Heinz met 16.425.000 chips
  • Stoel 8: Vlag van Verenigde Staten Ben Lamb met 20.875.000 chips
  • Stoel 9: Vlag van Tsjechië Martin Staszko met 40.175.000 chips

Na het spelen van de November Nine eindigden zij als volgt:

Plaats Naam Prijs
1ste Vlag van Duitsland Pius Heinz $8.715.638,-
2de Vlag van Tsjechië Martin Staszko $5.433.086,-
3de Vlag van Verenigde Staten Ben Lamb $4.021.138,-
4de Vlag van Verenigde Staten Matt Giannetti $3.012.700,-
5de Vlag van Verenigde Staten Phil Collins $2.269.599,-
6de Vlag van Ierland Eoghan O'Dea $1.720.831,-
7de Vlag van Belize Badih Bounahra $1.314.097,-
8ste Vlag van Oekraïne Anton Makiievskyi $1.010.015,-
9de Vlag van Engeland Samuel Holden $782.115,-

WSOP Player of the Year[bewerken]

De WSOP reikt sinds 2004 een WSOP Player of the Year-award uit aan de speler die tijdens de betreffende jaargang de meeste punten scoort. Hiervoor tellen alleen toernooien mee waaraan iedereen mee kan doen, de spelen die alleen toegankelijk zijn voor vrouwen, senioren en casino-medewerkers niet. In 2006 en 2007 werd de uitkomst van het Main Event en het $50.000 H.O.R.S.E.-toernooi ook niet meegeteld. In 2008 telde het laatstgenoemde toernooi wel mee, het Main Event niet. Sinds 2009 tellen alle vrij toegankelijke toernooien mee, inclusief het Main Event.

Van 2004 tot en met 2010 telden alleen toernooien van de originele World Series of Poker in de Verenigde Staten mee voor het Player of the Year-klassement. Vanaf 2011 worden ook de resultaten van de World Series of Poker Europe en vanaf 2013 ook die van de World Series of Poker Asia Pacific meegerekend. Organisator Bluff Magazine paste in 2011 het scoresysteem aan en sindsdien beïnvloeden ook de inschrijfgelden en grootte van de deelnemersvelden het aantal punten dat spelers per evenement kunnen halen.

WSOP Player of the Year 2011 werd Ben Lamb, die zich dat jaar vijf keer naar een geldprijs speelde, waarbij hij één keer een toernooi won en hij in drie andere ook de finaletafel bereikte.

Trivia[bewerken]

  • De hoogst geëindigde vrouwen in de World Series of Poker 2011 waren Maria Ho (tweede in event #4, goed voor $540.020,- aan prijzengeld) en Stephanie Nguyen (tweede in event #19, goed voor $131.900,-). De hoogst geëindigde vrouw in het Main Event was Erika Moutinho, die als 29e eindigde (goed voor $242.636,-).
  • Diezelfde Moutinho had ten tijde van de World Series of Poker 2011 sinds enkele jaren een liefdesrelatie met David 'Doc' Sands, die één plaats lager eindigde in het Main Event dan haar (en eenzelfde bedrag aan prijzengeld won).
  • Aan de World Series of Poker 2011 deden spelers met 105 verschillende nationaliteiten mee. Aan het Main Event deden spelers met 85 verschillende nationaliteiten mee.

Externe link[bewerken]