A-dynamisch manifest
Het A-dynamisch manifest is een Nederlands manifest uit 1961 van de A-dynamische groep dat pleit voor de vervaardiging van kunstwerken waarin op geen enkele manier de persoonlijke expressie van de kunstenaar geopenbaard wordt. De groep bestond uit de bevriende kunstenaars en studiegenoten Wim T. Schippers en Ger van Elk en de fotograaf/kunstenaar Bob Wesdorp. Onder meer Vrij Nederland publiceerde de manifesten.
[bewerken] Stijl
Het A-dynamische manifest en de groep liet zich inspireren door het werk van Marcel Duchamp en andere Dada. Ze propageerden verzakelijking van de kunst, theoretische en praktische slapte, waarachtige oninteressante, saaiheid en verwarring..[1] Dit resulteerde in onder andere in het scheren van een cactus en het vol leggen van een museumruimte vol met glas om glas tot kunst te bombarderen. De groep omschreef haar kunstwerken onder andere als: plastieken ter stadsontsiering, reusachtige meubelen, tijdelijke bemoeilijking van het betreden en het verlaten van gebouwen, het in keurige rijen uitstallen van grote aantallen zinloze voorwerpen.[2] De drie kunstenaar richtten begin jaren zestig een aantal stichtingen op die aansloten bij het manifest, waaronder de Nak Pro Nak Foundation (om a-dynamische boeken uit te geven) en de J. De Bil Foundation.
Het manifest toont sterke gelijkenissen met de internationale stijl fluxus en diens oprichter George Maciunas.
| Referenties |
