AND-poort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De AND-poort (Nederlands: EN-poort) is een digitale elektronische schakeling met twee of meer ingangen en 1 uitgang.

De logische toestand van de uitgang is uitsluitend 1, als alle ingangen 1 zijn. In een transistor-schakelcircuit (zonder relais, bijvoorbeeld een IC) wordt een AND-poort altijd opgebouwd met een NAND-schakeling als basis. Hier wordt dan een invertor achter gezet waardoor een AND-werking ontstaat. Hiervoor zijn dus altijd minimaal 3 transistoren nodig.

Booleaanse overdrachtsfunctie[bewerken]

Q=\prod_{i=1}^{n} P_i Voluit geschreven: Q=P_1 \cdot P_2 \cdot ... \cdot P_n

Waarheidstabel voor een poort met 2 ingangen[bewerken]

Ingangen Uitgang
P1 P2 Q
0 0 0
0 1 0
1 0 0
1 1 1

Waarheidstabel voor een poort met 3 ingangen[bewerken]

Ingangen Uitgang
P1 P2 P3 Q
0 0 0 0
0 0 1 0
0 1 0 0
0 1 1 0
1 0 0 0
1 0 1 0
1 1 0 0
1 1 1 1
Amerikaans (boven) en IEC-symbool van een AND met twee ingangen

Elektronische implementatie[bewerken]

AND-poorten worden, meestal in groepen of in combinatie met andere logische schakelingen, als geïntegreerde schakeling uitgevoerd. Meestal is het positieve logica; een logische 1 correspondeert met een hoge spanning. Het type 7408 uit de TTL-serie 74xx is een voorbeeld van een viervoudige AND met elk twee ingangen.

Uitvoering met relais[bewerken]

In de schakeling met schakelaars of relais bezit elk relais een maakcontact. De stroomkring met de contacten is slechts gesloten, wanneer alle relais bekrachtigd zijn. Positieve logica: 1 = stroomvoerend

AND-poort met relais


Zie ook[bewerken]