Alexander Sigismund van Palts-Neuburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alexander Sigismund van Palts-Neuburg

Alexander Sigismund van Palts-Neuburg (Neuburg an der Donau, 16 april 1663 - Augsburg, 24 januari 1737) was een zoon van keurvorst Filips Willem van de Palts en van Elisabeth Amalia van Hessen-Darmstadt. Als jongere zoon kwam Alexander Sigismund niet in aanmerking voor de opvolging en werd hij voorbestemd voor een geestelijke loopbaan. In 1690 werd hij aartsbisschop van Augsburg. Hij hervormde het hof- en financiewezen van het aartsbisdom, zorgde voor steden- en wegenbouw en voor het pastoraal werk door regelmatige visitaties. Jarenlang was Alexander Sigismund in een strijd verwikkeld met de bisschop van Konstanz, Johan Frans Schenk van Stauffenberg, die zich wilde bemoeien met het bestuur van Augsburg. Alexander Sigismund kampte immers met melancholie, waarop von Stauffenberg overal de regeringsbekwaamheid van Alexander Sigismund in twijfel trok. In 1714 werd Stauffenberg onrechtmatig verkozen tot coadjutor cum plenipotentia in spiritualibus et temporalibus. Het duurde vier jaar vooraleer de ondertussen genezen Alexander Sigismund opnieuw zijn rechten kon laten gelden. Hij zette vervolgens zijn hervormingen verder door. Stauffenberg zou hem toch na zijn dood opvolgen en het aartsbisdom naar een bankroet leiden.

Voorganger:
Johan Christoffel van Freyburg
Aartsbisschop van Augsburg
1690-1737
Opvolger:
Johan Frans Schenk van Stauffenberg