Appalachen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Appalachen
Gebied van de Appalachen
Gebied van de Appalachen
Hoogste punt Mount Mitchell (2037 meter)
Lengte 2400 km
Breedte 160 tot 480 km
Type Middelgebergte
Blue Ridge Mountains
Blue Ridge Mountains
Mount Mitchell
Mount Mitchell
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

De Appalachen (Engels: Appalachian Mountains) zijn een middelgebergte in het oosten van Noord-Amerika met afgeronde topzones. Het gebergte is hercynisch (300 miljoen jaar oud) van oorsprong en bevat vele steenkoolvelden.

De Appalachian Trail is een lange-afstands-wandelpad dat zich over bijna de volle lengte van de Appalachen uitstrekt.

Geschiedenis[bewerken]

De Appalachen hebben geruime tijd als een soort barrière gefungeerd tussen de eerste kolonisten in het oosten en hun achterland. Vooral de verbindingen hebben de nodige problemen opgeleverd. Dit vooral omdat meteen achter de vier havensteden zich onmiddellijk de ketens verheffen. Weliswaar niet zo hoog maar niettemin een hindernis. De oorspronkelijke ossenwagens voldeden hiervoor niet en men probeerde het met kanalen en spoorwegen. De kortste spoorwegverbindingen (zoals de Baltimore & Ohio Railroad) met het midden en westen kregen Baltimore en Philadelphia, nadat de inwoners van deze laatsten eerst een - mislukte - poging hadden ondernomen een kanaal óver het gebergte aan te leggen, compleet met sluizen en hijstoestellen. New York slaagde er wel in een goede waterverbinding (Hudson) aan te leggen.

Geomorfologie[bewerken]

De Appalachen liggen voornamelijk in de Verenigde Staten en strekken zich uit vanuit het midden van Alabama tot in Newfoundland, Canada en bestaan uit een aantal parallel lopende ketens met verschillende namen. Enkele toppen overschrijden de 2000 metergrens (Mt. Mitchell - 2037 meter; Great Smokey Mts - 2030 meter). De bergketens lopen voornamelijk volgens twee evenwijdige lijnen die een breed lengtedal insluiten, de Great Appalachian Valley. De geologische samenstelling van het gebergte bestaat uit paleozoïsche zandsteen, leisteen en kalk met aan de randen afzettingen van de Krijtzee eroverheen. Het stelsel is namelijk al afgezet in het Perm. Gedurende de glaciale perioden was de noordelijke massa met landijs overdekt waarvan de vele rivieren en meren restanten zijn. Zij wateren af langs de lengtedalen.