Ariovistus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ariovistus (? - 49 v.Chr.) was een legerleider (ook wel koning genoemd) van een onderdeel van de Germaanse stam van de Sueben. Hij viel Gallia binnen en was hier succesvol tegen een aantal Keltische stammen. In 58 v.Chr. werd hij verslagen door de Romeinen onder leiding van Julius Caesar.

Geschiedenis[bewerken]

In 61 v.Chr. stak Ariovistus aan het hoofd van de Sueben, aangevuld met groepen Vandalen, de Rijn over naar Gallië. Hij hielp daar de stam der Sequani tegen hun rivalen, de Aedui en de Arverni. Na de overwinning eiste Ariovistus voor zijn manschappen de Elzas op, ongeveer een derde van het gebied van de Sequani. Die werden nu bang van hun vroegere bondgenoot en, samen met enkele andere Keltische stammen, riepen zij toen de steun van Rome in. Het was geen wonder dat Ariovistus de speciale aandacht van Gaius Julius Caesar kreeg, die toen net het plan had opgevat om Gallia te veroveren.

Ariovistus accepteerde aanvankelijk een nominatie als vriend en bondgenoot van Rome (Rex et amicus populi Romani) en Caesar hoopte daarmee de Suebische koning te hebben afgekocht. Dat bleek echter niet het geval te zijn. Ariovistus beschouwde het door hem veroverde land als zijn eigendom; Caesar beschouwde zijn aanwezigheid in de regio als ongewenst.

In 58 v.Chr. kwam het tot een botsing tussen Romeinen en Sueben bij het huidige Besançon. Ariovistus stelde de strijd tegen Caesar voortdurend uit omdat hij wachtte op versterkingen, maar door een frontale aanval van Caesar op zijn kamp werd Ariovistus gedwongen de strijd aan te gaan. Na een felle strijd werden de Germanen verslagen. Vervolgens vluchtten zij terug over de Rijn.

Ariovistus ontsnapte volgens de bronnen door in een bootje de rivier de Rijn over te steken.

Bron[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Hermann Schreiber, De Vandalen, Zegetocht en ondergang van een Germaans volk, Amsterdam, 1979, pp. 35-40.